မုိးေသာက္ၾကယ္: ဂႏၳ၀င္ကဗ်ာ

Thursday, July 19, 2012

အာဇာနည္ဗိမာန္ ( သခင္ကုိယ္ေတာ္မွုိင္း)

1:02 AM Anonymous No comments

ဪသာ္ ……. အေဆာင္ေဆာင္ နန္းေတြ ၾကငွန္းေတြႏွင့္ေႏွာ၊
အေခါင္မျမန္းခင္က၊ ေအာင္စာတမ္း ခ်ိဳ႕ေစဘို႔ ေအာင္ပန္းၫွိဳ႕ရရွာတဲ့၊
ေတာင္တမန္းတို႔ဗမာမွာ အေဟာင္းသံသရာ အငုတ္ေတြႏွင့္၊
ေအာင္ဆန္းတို႔ မသာမယာဟာ ၄င္းကံၾကမၼာ အလုပ္ေပထင့္၊
ေသာင္းျမန္ မရဏာစမုတ္မွာေတာ့ ခ်ဳပ္သနဲ႔ ယင္းအလိုတြင္၊
ေဒါင္းလံပုဝါအုပ္ပါလို႔ က်ဳပ္ျဖင့္ သၿဂႋဳဟ္ခ်င္။ ။

ဪသာ္ ……….. တပည့္အရင္းေတြမို႔ ကဝိမတင္းႏိုင္ဘုကြဲ႔၊
သတိကင္းကာ မ်က္ရည္က်က်ၿပီး၊
ခက္ကၿပီ လက္ဆည္မရႏိုင္ဘု၊
ေသာက ဘေလာင္ဆူေတာ့ ေတာင္ဇမၺဴ ပုဂံေခတ္ဆီက၊
ယေခါင္မူ ယမန္သနစ္ေတြေပါ့၊
ရန္အျဖစ္မကြဲ႔ မေႏွးသေနာ္ တေသာင္း ဒီဇမၺဴရမ္းေနၾက၊
က်န္ရစ္တဲ့ ေျမးေတာ္ အေလာင္းစည္သူရဲ့ နန္းကိုျဖင့္၊
လူၾကမ္းဓျမေတြ ၾကမ္းလာရမ္းလာတဲ့ အေရးတြင္မွ၊
ေဘးအေပါင္းႀကီးစြာ ေဝဒနာအစံုနဲ႔၊
ေသြးေခ်ာင္းစီးကာ ေသရွာပံုရဲ့ျပင္၊
ေရႊျမန္မာဘံုမွာ အမင္းမင္း သမတေတြနဲ႔၊
သတင္းလွတဲ့ အင္းဝရာဇာအမြန္ သာလြန္မင္းကိုမွ၊
သားရင္း ရွင္တ႐ုပ္ကယ္က၊
ရွင္ဘုရင္လုပ္မယ္လို႔ အက်ယ္ဇယားတြင္ျဖင့္၊
ဒဝယ္သားေတြ ဗိုလ္ဝင္ခံလို႔မို႔၊
ဟိုအရင္ယမန္ နန္းေတာ္စီးစဥ္က၊
အပ်က္ႀကီးပ်က္ကာ အသက္ခႏၶာေတြဆံုးပံုနဲ႔၊
တထံုးေနာက္တနဲမွာေတာ့၊
မင္းရဲရ ႏၲမိတ္ချမာမွာ ညီသနင္းေပေပါ့၊
ျပည္မင္း ဂုဏ္ခံလို႔၊
မႈန္မႈန္ဆန္ဆန္ ပုန္ကန္တဲ့ အတိုင္းရဲ့ျပင္၊
တလိုင္းနယ္ ေရႊျပည္တခြင္မေတာ့၊
ဓမၼေစတီဘုရင္ လက္ထက္တုန္းဆီက၊
လက္႐ံုးရည္ တသိန္လွ်မ္းေပတဲ့၊
သမိန္ဘရမ္းဆိုသူ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုျဖင့္၊
မဟုတ္တ႐ုတ္အေကာင္ ေတေလတေစၦကိုက္တာနဲ႔၊
ဪသာ္ …… ေဖြေဖြရွာရွာ မေက်စရာေပေပါ့ေႏွာ၊
မေရမရာ ေသရြာဆိုက္သလိုပါ့၊
အခိုက္အခါ တူလို႔မို႔၊
ဆရာတမူ မၾကာမၾကာလြမ္းရပါတဲ့၊
ဘမရာအဆူဆူ ၾကာ ၾကငွန္းေတြႏွင့္၊
ျမန္မာဇမၺဴ အညာမန္းတြင္ျဖင့္၊
ငါတလူ ငါသရမ္းေရာ့မဟဲ့ လို႔၊
သာခန္း ပလဒင္ၫႊန္းၿပီး၊
ျမင္ကြန္းပိုင္ သူပုန္ထစဥ္က၊
ႀကံဳရသူ မသာေတာ္ႏွင့္၊
ပမာေသာ္ တူတယ္လို႔ ႏိႈင္းမိတယ္၊
႐ိုင္းသနဲ႔ အတိတ္ယခင္လိုေနာ္ကြယ္၊
စကိုင္းတပဲ့ ဂိုဏ္းအဖြဲ႔ေတြနဲ႔၊
မိႈင္းရဲ့ စိတ္ထင္။ ။

မင္းစိတ္မင္းမာန္ အႀကံအဖန္တင္းလိုက္ပံုက၊
အဂၤလိပ္ ယင္းဂ်ပန္ ႏွစ္တန္ရွင္းပါလို႔၊
ရန္ခပင္းကိုတဲ့ ေမာင္းကာႏွင္၊
ေဒါင္းျမန္မာတခြင္မွာျဖင့္ ယခင္သေဘာ၊
တေကာင္းရာဇဝင္ကိုတဲ့ ဆက္ခ်င္သေကာ။ ။

နန္းၿမိဳ႕တည္ရန္၊
မွန္းလို႔ရည္ကာသန္တဲ့၊
ညီလာခံ ဗိုလ္႐ႈပြဲတြင္မွ၊
ထိုထို လူခပဲကို မၾကည္ညိဳတဲ့၊
ဝသီအလို တေျဖးေျဖး႐ူးမဟဲ့လို႔၊
တေႏြးေႏြး မူးမူးၿပီး ေခြးဘီလူးလို အေကာင္မိုက္ေတြက၊
ဪသာ္ ………. အေမွာင္စ႐ိုက္ကယ္ႏွင့္၊
ေျပာင္ေျပာင္ဘဲ မိုက္မေပါ့လို႔၊
ေျပာင္ကိုက္သဟာမွာ ယာယီယၾတာအခ်ိန္နဲ႔ ဇာတာမွိန္လို႔မို႔၊
ဂဏွာမၿငိမ္ တာဝတိန္ယြန္းၾကေပါ့၊
ေျဖမၾကည္ ေနရီေတာ့ လြမ္းေစဘို႔၊
ျမန္မာ့ျပည္ေပၚကို ဓမၼစည္ေတာ္ရြမ္းခ်ိန္မို႔၊
အစြမ္းကုန္ သည္တခါျဖင့္၊
ျပည္ရြာ ညီညာဘို႔ အလုပ္ေပပါ့၊
သုႆန္တံခြန္ေစာင္းရရွာတဲ့၊
႐ုပ္အက်န္ ခုနစ္ေလာင္းရယ္ႏွင့္၊
အလြန္ေကာင္းစြာ ကမၻာတည္မည့္၊
အာဇာနည္ ဗိမာန္ပုထိုးကိုျဖင့္၊
ပါရမီ အဓိ႒ာန္တမ်ိဳးရယ္ႏွင့္၊
ရွိခိုးကာ ဆရာကန္ေတာ့ခ်င္ရဲ့၊
ျမန္မာမေတာ့ ပူစရာဘို႔၊
တဗ်ဴဟာ ေအာင္ခမန္းတြင္မွ၊
လူမသမာ အေမွာင္သန္းခ်ိန္မို႔၊
ေသာင္ကမ္းမို႔မို႔ ဆီက၊
ေဖါင္နန္းကူးတို႔ႏွင့္ အေၾကဒဂုန္တည္းဟူေသာ ေရစုန္ေမ်ာေလရဲ့၊
ဪသာ္ …….. ေတာင္နန္း ေျမာက္နန္း အေဆာင္ေဆာင္ ၾကငွန္းနဲ႔၊
အေခါင္မျမန္းရခင္က ေအာင္ပန္း ညိဳ႕ရရွာတဲ့၊
ေအာင္ဆန္းတို႔ ေသပံုႏွေျမာ။ ။

သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း
မဟာေလးခ်ိဳးႀကီး

Saturday, September 10, 2011

ဂႏၳ၀င္ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္အား ခံစားၾကည္႔မိျခင္း

5:38 AM moethaukkye 1 comment

မဲဇာေတာင္ေျခ၊ စီးေထြေထြတည့္၊ ျမစ္ေရ၀န္းလည္၊ ျမိဳင္ေတာဆီက၊
ေရႊျပည္ကိုသာ၊ တရွာေတာ့မိ၊ မိုးရွိရွိလွ်င္၊ သီရိက်က္သေရ၊ တက္ျဖိဳးေ၀သား၊
ေအာင္ေျမေၾကာ့ေၾကာ့၊ ကုန္းေမာ့ေမာ့ႏွင့္၊ ဘိုးေတာ့္ေကာင္းမႈ၊ တည္ထားျပဳသည္၊
ဇမၺဴ ႔ဆီမီး၊ ေျခာက္ေရာင္ညီးမွ်၊ ဂူႀကီးသခင္၊ ေရႊလင္းပင္ႏွင့္၊
ေရႊျခေသၤ့ေႁမြ၊ စ၍ေရေသာ္၊ ေရႊေစတီၾကီး၊ အသီးသီးတည့္၊ ပိတ္ဆီးျခယ္သန္း၊
လွ်ပ္ေရာင္တန္းမွ်၊ ေရႊနန္းေရႊဘံု၊ အလံုးစံုကို၊ အာရံုမ်က္ျမင္၊
ဖူးေမွ်ာ္ခ်င္၍၊ သည္တြင္ေရႊျမိဳ႔၊ သည္သို႔ေစတီ၊ သည္ဆီေရႊနန္း၊
ေျဖာင့္တန္းေတာ့မည္၊ စိတ္ကရည္သည္၊ ေရႊျပည္ဌာန ေ၀းေသာ္ေၾကာင့္။သဲသာေသာင္ေျမ၊ ျမစ္ကမ္းေျခလည္း၊ အေၾကတစ္ျပင္၊ တို႔ေအာက္ခြင္၀ယ္၊
ေရရွင္ပတ္၀န္း၊ ေပ်ာ္ဖြယ္ထြန္းလိမ့္၊ တစ္ကၽြန္းေလာက္ပင္၊ ေ၀းမည္ထင္ခဲ့၊
စီးသြင္ညိဳရစ္၊ မဲဇာျမစ္လည္း ၊ ထစ္ထစ္ထြန္းဘိ၊ ခ်ံဳအတိႏွင့္ ၊
ေတာႀကီးဆိတ္ညံ၊ ဆည္းက်ံက်ံ၀ယ္၊ ဓူ၀ံမေပၚ၊ မေမွ်ာ္ပါရ၊ ေနကိုတလည္း၊
ဘယ္ကေရွ႔ေနာက္၊ ဘယ္ေတာင္ေျမာက္ဟု၊ ေတြးေထာက္မမွန္၊ ဖန္ဖန္အံ့ၾသ၊
ၾကံတိုင္းေမာစြ၊ ဘယ္ေတာဘယ္ၿမိဳင္၊ မသိႏိုင္ခဲ့၊ မခိုင္စိတ္၀မ္း၊
ေန႔တိုင္းလြမ္းရွင့္၊ ကင္းစင့္ေတာင္က၊ ေလဦးစ၍၊ ေနာက္မွေလရွည္၊ အတည္တည္သည္၊
ေလျပည္လာက ေအးေသာ္ေၾကာင့္။

ပြဲခါေညာင္ေရ၊ သြန္းျမဲေပတည့္၊ ရိုေသသဒၶါ၊ ထံုးစဥ္လာျဖင့္၊ မဲဇာရပ္သူ၊
ေတာင္းဆုယူသည္၊ ေရႊဂူေတာ္ႏွင့္၊ ရႈတိုင္းတင့္သား၊ မိုးျမင့္သီေခါင္၊
မဲဇာေခ်ာင္က၊ တစ္ေတာင္လံုးမိႈင္း၊ စ၍ဆိုင္းေသာ္၊ ေတာင္တိုင္းယွက္၍၊
၀န္းကာေ၀့သည္၊ ေတာင္ေငြ႔ေ၀ေ၀၊ အေထြေထြႏွင့္၊ ေလလည္းေရာရာ၊ မိုးမပါဘဲ၊
သံ၀ါေျဖာက္ေျဖာက္၊ ဆီးႏွင္းေပါက္လည္း၊ မိုးေလာက္ျပင္းထန္၊ သြန္းခ်ျပန္ေသာ္၊
ယုဂန္ထင္ရွား၊ ေတာင္ေတာ္ဖ်ားက၊ ရထားယာဥ္သာ၊ ေနစၾကၤာလည္း၊ ေရာင္၀ါမထြန္း၊
ခ်မ္းရွာလြန္း၍၊ တည့္မြန္းခ်ိန္ေန၊
ေရာက္လြယ္ေစဟု၊ ေစ့ေရလွည့္လည္၊ တလ်က္ျမည္သည္၊ ေနျခည္ျဖာမွ ေႏြးေသာ္ေၾကာင့္။
(လက္၀ဲသုႏၵရ)

“မဲဇာေတာင္ေျခ” ရတု က ျမန္မာဂႏၱ၀င္ကဗ်ာေတြထဲမွာ လူသိမ်ားခဲ႕သလုိ ေက်ာင္းသုံး စာအုပ္မွာပါ ေဖာ္ျပခံခဲ႕ရတဲ႕့ ကဗ်ာပါ။ ဒီကဗ်ာကုိ ေရးခဲ႔သူက လက္၀ဲသုႏၵရအမတ္ႀကီး ဦးျမတ္စံျဖစ္ၿပီး အသက္ ၄၅ ႏွစ္အရြယ္မွာ ဘုရင္ကအျမတ္ေတာ္ရွ၍ မဲဇာေတာင္သုိ႕ ပုိ႔ခံထားရသည္႔အခ်ိန္ ကုိယ္စိတ္ႏွလုံး ဆင္းရဲျခင္းျဖစ္ၿပီး “မဲဇာေတာင္ေျခ” ရတုကုိ ေရးသားၿပီး ဘုရင္ထံ ဆက္သေစတဲ႔အတြက္ ရွင္ဘုရင္က ဖတ္မိၿပီး အမ်က္ေျပခဲ႔ၿပီး ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ျပန္လည္ေခၚေဆာင္ခံခဲ႕ရတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ခဲ႔တာမုိ႔ ၊ ကဗ်ာရဲ႕ စြမ္းပကားက လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသက္ေဘးကုိေတာင္ ကယ္တင္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ စြမ္းပကားႀကီးလွပါတယ္။

ရတုရဲ႕ ေနာက္ခံဇတ္ေၾကာင္းကုိ လူသိမ်ားသလုိ ရတုရဲ႕ ရသအစြမ္းကလည္း စာဖတ္သူကုိ ရင္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းေဆြ႕ေျမ႕ ေစရုံသာမက မိမိကုိယ္တုိင္ မဲဇာေတာင္ေျခကုိ ေရာက္ရွိသြားသလုိ ခံစားေစႏုိင္တယ္။ ျမန္မာကဗ်ာ ေ၀ဖန္ေရးပညာရွင္ ဦး၀င္းေဖ (ျမဇင္)က မဲဇာေတာင္ေျခ ရတုသည္။ ျမန္မာဂႏၱ၀င္ ကဗ်ာမ်ားအနက္ ပုဂၢလိက ခံစားမူကုိ ထင္ဟပ္ေသာ ရွားပါးသည္႔ ျမန္မာဂႏၱ၀င္ကဗ်ာအျဖစ္ မွတ္ခ်က္ေပးခဲ႔ဘူးသလုိ၊ ဆရာႀကီး ဦးသိန္းဟန္ကလည္း “လက္၀ဲသုႏၵရ၏ စာမ်ားအနက္ မဲဇာေတာင္ေျခရတုသည္ အေျပာင္ေျမာက္ဆုံးျဖစ္သည္။ ထုိရတု၏ ကဗ်ာဂုဏ္ရည္သည္ အေရာင္အလ်ံတုိ႔ျဖင္႔ ဟုန္းဟုန္းထ၍ ရုတ္ျခည္း ၿငိမ္းတတ္ေသာ ဆီမီးတန္ေဆာင္ႏွင္႔ တူေလသည္။ ဤရတုတြင္ သနားစရာ၊ ၾကည္ႏူးလြမ္းဆြတ္စရာတုိ႔ကုိ ေျပျပစ္သာယာေသာ သဒၵါလကၤာရျဖင္႔ လည္းေကာင္း၊ ဆန္းၾကယ္ေသာ အတၱာလကၤာရျဖင္႔လည္းေကာင္း သီကုံးဖြဲ႕ႏြဲ႕ထားသည္ျဖစ္ရာ ဖတ္ရွု ၾကားနာရသူအေပါင္း၏ စိတ္ႏွလုံးသည္ သိမ္းႀကဳံးယူငင္ျခင္း ခံရဘိသကဲ႔သုိ႕ ေပ်ာ႔ေျပာင္း ညြတ္ႏူးျခင္း ျဖစ္ရေလသည္” ဟု ဖြင္႔ဆုိခဲ႕ပါသည္။

ဤထင္ရွားတဲ႔ “မဲဇာေတာင္ေျခ” ရတုအား သမုိင္းပါေမာကၡ ဂ်ီ၊ အိပ္ခ်္၊ လုစ္၊ (ေ၀ဠဳ)၊ ေဒါက္တာဦးဘဟန္ႏွင္႔ ဦးခင္ေဇာ္တုိ႕က အဂၤလိပ္လုိ အသီးသီး ဘာသာျပန္ဆုိခဲ႕ၾကဖူးၿပီး အေစာဆုံးအဂၤလိပ္လုိ ဘာသာျပန္ခဲ႕သူကေတာ႔ သမုိင္းပါေမာကၡ ဂ်ီ၊ အိပ္ခ်္၊ လုစ္၊ (ေ၀ဠဳ) ျဖစ္ၿပီး ၁၉၁၆ ခုႏွစ္ထုတ္ ျမန္မာႏုိင္ငံ သုေတသနအသင္းဂ်ာနယ္ အတြဲ ၆၊ ၊ အပုိင္း ၁ မွာ ပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပခံခဲ႔ရပါသည္။ ေဒါက္တာဦးဘဟန္က ၁၉၂၀ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္ကတည္းက အဂၤလိပ္ဘာသာသုိ႔ ျပန္ဆုိေရးသားခဲ႔ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံ သုေတသနအသင္းဂ်ာနယ္ အတြဲ ၁၂၊ ၊ အပုိင္း ၁(ဧၿပီလ၊ ၁၉၂၂)တြင္ ပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပခံခဲ႕ရသလုိ၊ ျမန္မာမ်ားထဲမွ အဂၤလိပ္စာ အေရးအသားထူးခၽြန္ၿပီး ဂီတသုေတသနပညာရွင္ ဦးခင္ေဇာ္က ၁၉၃၅ ခုႏွစ္တြင္ “မဲဇာေတာင္ေျခ” ရတုအား အဂၤလိပ္လုိ ထပ္မံ ဘာသာျပန္ခဲ႔ၿပီး ၁၉၃၅ ခုႏွစ္ထုတ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုေတသန အသင္းဂ်ာနယ္ အတြဲ ၂၅၊ ၊ အပုိင္း ၃ မွာ ထပ္မံ ပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပခံခဲ႕ရပါသည္။

ေဒါက္တာဦးဘဟန္က ၁၉၆၄ ခုႏွစ္တြင္ “သွ်င္ဥတၱမေက်ာ္ေတာလား၊ လက္၀ဲသုႏၵရ ရတုမ်ား” (Shin Uttamagyaw's Tawla and Letwethondara's Radus) အမည္ျဖင္႔ ပထမဦးဆုံး အဂၤလိပ္ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာျဖင္႔ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ခဲ႔သည္။ အဲဒီစာအုပ္မွာ ရန္ကုန္သကၠသိုလ္ စာၾကည္႔တုိက္မွဴး ဦးသိန္းဟန္ (ဆရာေဇာ္ဂ်ီ)က လက္၀ဲသုႏၵရ လူႏွင္႔စာဆုိ ေလ႔လာခ်က္` အျဖစ္ ျမန္မာလုိေရး၍ ေဒါက္တာဦးဘဟန္က အဂၤလိပ္လုိ ဘာသာျပန္ခဲ႔တာပါ။

ကမာနီလာ

ကုိးကားမ်ား။။

ျမန္မာရတုေပါင္းခ်ဳပ္၊
ေခတ္ဆန္းဂ်ာနယ္၊ အမွတ္-၅၊ မတ္လ၊၂၀၀၄၊
ကမၻာသိ ျမန္မာစာအုပ္မ်ား (ေမာင္ေဇယ်ာ)