ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံအပါအ၀င္ ဥေရာပ ၅ ႏိုင္ငံသုိ႔
၁၇ ရက္ၾကာ သြားေရာက္ ေနေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ၏ ဥေရာပခရီးသည္ သူမအား ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္
မွတ္ေက်ာက္တင္ အသိအမွတ္ျပဳ ျခင္းခံရသည့္ ခရီးစဥ္ တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္။
This is default featured post 2 title
Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.
This is default featured post 3 title
Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.
This is default featured post 4 title
Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.
This is default featured post 5 title
Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions.This theme is Bloggerized by Lasantha Bandara - Premiumbloggertemplates.com.
Showing posts with label ေဆာင္းပါးမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ေဆာင္းပါးမ်ား. Show all posts
Wednesday, June 27, 2012
Monday, June 25, 2012
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လက္ရွိေနထိုင္တဲ့အိမ္ကို အကိုုျဖစ္သူ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားအား အေမြတဝက္ ခြဲေပးဖို႔ တရားစီရင္ခ်က္ မမွန္ကန္ပါ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လက္ရွိေနထိုင္တဲ့အိမ္ကို အကိုုျဖစ္သူ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားအား အေမြတဝက္ ခြဲေပးဖို႔ တရားစီရင္ခ်က္ မမွန္ကန္ပါ
လက္ရွိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တဦးတည္း ပိုင္ဆိုင္ေနထိုင္ရာ အိမ္ကို ဦးေအာင္ဆန္းဦးကို တဝက္ခြဲေပးလိုက္ဖို႔ တရားစီရင္ခ်က္အေပၚ အခုလို ရႈျမင္ သံုးသပ္မိပါတယ္။
Thursday, September 15, 2011
ျမစ္ဆုံေရကာတာႏွင္႔ ျပည္တြင္းက လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္
မေန ့က ေနၿပည္ေတာ္ ရထားပို ့ေဆာင္ေရး၀န္ႀကီးဌာနမွာ လုပ္သြားတဲ့ ၀န္ႀကီး ၅ ေယာက္နဲ ့ မီဒီယာမ်ားေတြ ့ဆံုပြဲမွာ အမွတ္(၁) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားၿပည္ေထာင္စု
၀န္ႀကီးရဲ ့ၿမစ္ဆံုေရကာတာစီမံကိန္း “ေနာက္မဆုတ္ဘူး၊ ဆက္လုပ္မယ္” ဆိုတဲ့ ခ်ဲလင့္
စကားလံုးေတြကို ဖတ္ရၿပီး အသားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္၊ ေဒါသေတြ တေခ်ာင္းေခ်ာင္း ထြက္လာေတာ့ ေရွ ့မီေနာက္မီပုဂၢိဳလ္ႀကီးတစ္ေယာက္က “စိတ္ေလ်ာ့ပါ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုတာ ေဒါသမထြက္ရဘူး၊ အေၿခအေနကို ေစာင့္ႀကည့္တတ္ရမယ္”လို ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို နားခ်ရွာပါတယ္။ ဒီကိစၥမွာ “ကၽြန္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးသမားမၿဖစ္ခ်င္ဘူး၊ ဖိုက္တာဘဲၿဖစ္ခ်င္တယ္” လို ့ ေလသံမာမာနဲ ့ ဆရာသမားကို ဘုေတာ ပိတ္လႊတ္လိုက္တယ္။ “ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေရအားလ်ွပ္စစ္နဲ ့ပက္သက္ၿပီးေတာ့ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ပိုၿပီးေတာ့ အေတြ ့အႀကံဳရွိတဲ့လူ မရွိေတာ့ဘူး” ဆိုတဲ့ လွ်ပ္စစ္၀န္ႀကီးရဲ ့ စကားဟာ ငါသိ၊ ငါတတ္၊ ဘယ္သူမွ ဘာမွ မ ဟနဲ ့၊အားလံုး ရွပ္ေအာက့္၊ ၿမစ္ဆံုနဲ ့ပက္သက္လို ့ အၿမွီးကုတ္ နားရြက္ မေထာင္ႀကနဲ ့ဆိုၿပီး သန္းေၿခာက္ဆယ္ေသာမန္မာၿပည္သူေတြကို စိန္ေခၚလိုက္တယ္လို ့ ကၽြန္ေတာ္ၿမင္ပါတယ္။
Thursday, September 1, 2011
ႀကြက္ေထာင္ေခ်ာက္(ေဖျမင့္)
တစ္ခါတုန္းက….
ၾကြက္တစ္ေကာင္က လယ္သမားအိမ္ထဲ အိမ္နံရံပ်ဥ္နွစ္ခ်ပ္ စပ္ၾကားက ဟ,ေနတဲ့ေနရာအၾကားကေန ေခ်ာင္းၾကည့္ေတာ့ လယ္သမားနဲ႔ သူ႔မယား အထုပ္တစ္ထုပ္ေျဖေနတာေတြ႔ရတယ္။ အထဲမွာ စားစရာမ်ားပါေလမလား၊ ပါရင္ ငါမ်ား
တနည္းနည္းနဲ႔စားရေလမလား၊ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ စိတ္နဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေတာ့၊ လားလား..စားစရာမုန္႔မဟုတ္၊ နာစရာ တုတ္ျဖစ္ေနတယ္။ အဲ..စကားအျဖစ္ ေျပာတာ၊ တကယ္တုတ္မဟုတ္ဘူး။ ျပီးေတာ့ တုတ္ဆိုတာက သူသူ ငါငါ အရိုက္ခံရနိုင္တဲ့ပစၥည္း။ အခုဟာက သတၱ၀ါအမ်ားနဲ႔ မဆိုင္၊ သူတစ္ဦးတည္းကိုရည္ရြယ္တာ၊ သူ႔ကိုအေသေဆာ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နွင့္
ျမဳိ႕က၀ယ္လာတဲ့ “ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္”။
ျမင္တာနဲ႔တင္ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ေမာင္းျပဳတ္ျပီး ဂ်ိဳင္းခနဲ ရိုက္တဲ့အသံကို သူ႔စိတ္ကၾကား လိုက္မိတယ္။ သံကိုင္းတံနဲ႔ ေခြးသြားစိပ္ၾကားမွာ ညပ္ျပီးေသေနမယ့္ သူ႔ရုပ္ပံုကိုလည္း ျမင္ေယာင္ျပီး ၾကက္သီးေမႊးညင္းထသြားတယ္။ ဒုကၡပဲ၊ ဒီလူေတြ ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ေတာ့မယ္။ အားလံုးကိုသတိေပးထားမွပဲဆိုျပီး ၾကြက္က ျခံထဲေလွ်ာက္ေျပးျပီး ေအာ္တယ္။ “အိမ္ထဲမွာ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္တစ္ခု ေရာက္ေနျပီ၊ အားလံုး သတိထားၾက၊ အိမ္ထဲမွာ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ေရာက္ေနျပီ။
ျမင္တာနဲ႔တင္ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ေမာင္းျပဳတ္ျပီး ဂ်ိဳင္းခနဲ ရိုက္တဲ့အသံကို သူ႔စိတ္ကၾကား လိုက္မိတယ္။ သံကိုင္းတံနဲ႔ ေခြးသြားစိပ္ၾကားမွာ ညပ္ျပီးေသေနမယ့္ သူ႔ရုပ္ပံုကိုလည္း ျမင္ေယာင္ျပီး ၾကက္သီးေမႊးညင္းထသြားတယ္။ ဒုကၡပဲ၊ ဒီလူေတြ ရက္ရက္စက္စက္လုပ္ေတာ့မယ္။ အားလံုးကိုသတိေပးထားမွပဲဆိုျပီး ၾကြက္က ျခံထဲေလွ်ာက္ေျပးျပီး ေအာ္တယ္။ “အိမ္ထဲမွာ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္တစ္ခု ေရာက္ေနျပီ၊ အားလံုး သတိထားၾက၊ အိမ္ထဲမွာ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ေရာက္ေနျပီ။
အဲဒီလိုေအာ္ရင္း ၾကက္မနားေရာက္ေတာ့ ပါစပ္ကတကြပ္ကြပ္ျမည္ရင္း ဖုန္ထဲသဲထဲမွာ စားစရာယက္ျပီးရွာေနတဲ့
ၾကက္မက၊ “ဒီေလာက္ေတာင္ ေအာ္မေနနဲ႔ကိုၾကြက္ရယ္၊ ရွင့္အတြက္ေတာ့ စိုးရိမ္စရာျဖစ္တာမွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မနဲ႔က ဆိုင္မွမဆိုင္တာ၊ ဘာကိုသတိထားရမွာလဲ” လို႔ ဆိုတယ္။
ၾကြက္က ၀က္ျခံနားသြားျပီ ၀က္ကိုေျပာျပန္ေတာ့ ၀က္က- “ငါမင္းအတြက္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး၊ ဖိုးေရႊၾကြက္ရာ၊ ဒါေပမယ့္ဒီကစၥက ငါတတ္နိုင္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ဘူး၊ အလြန္ဆံုးဘုရားမွာ ဆုေတာင္းရံုေလာက္ပဲတတ္နိုင္တယ္၊ ညဘက္ ဘုရားရွိခိုးတဲ့အခါ မင္းအတြက္ထည့္ျပီး ဆုေတာင္းေပးပါ့မယ္ကြာ” လို႔ ေခၽြးသိပ္တယ္။
ျခံထဲမွာ ႏြားတစ္ေကာင္လည္း ရွိေသးေတာ့ ၾကြက္က သူ႔ဆီသြားျပီး ေျပာျပန္တယ္။ ႏြားက်ေတာ့ သူ႔ကို ဟားေတာင္ ဟားလႊတ္ေသးတယ္။ “ဟ ၊ ငၾကြက္ရ အိမ္ထဲမွာ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ဟုတ္လား၊ ဒါဆုိ ငါ့အတြက္ အႏၱာရာယ္ပဲ၊ ေျခမညွပ္မိရင္ ငါေသျပီ၊ ဟား ဟား” တဲ့။
ၾကြက္ အေတာ္ခံရခက္ျပီး ျပန္လွည့္လာတယ္။ သူက အိမ္ထဲမွာေနတဲ့သူ၊အိမ္ဆီပဲ ျပန္ရမယ္။ ေထာင္ခ်က္ကိစၥ ဘယ္သူကမွ ေတြးမပူ၊ သူတို႔အေရးလုိ႔ မယူဆ၊ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း ပူေနတာ ဆုိေတာ့ ကုိယ္ပဲသတိထားရမယ္။ တကယ္ေတာ့ နာမည္ကုိႏိႈက္ကလည္း ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ မဟုတ္လား။ အဲဒီေထာင္ေခ်ာက္မွာတပ္ထားမယ့္ အန႔ံကလည္းေမႊး၊ အရသာလည္းရွိျပီး ၾကြက္မွန္သမွ် သြားရည္တမ်ားမ်ားက်ေစမယ့္အစာကို အနားသားေလးေတာင္ဖဲ့ မစားမိေအာင္ ေ၀းေ၀းကေရွာင္ရမယ္။ ေျပးရင္းလႊားရင္း မေတာ္တဆတုိက္မိ တယ္ဆုိတာမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္လည္း အထူးသတိျပဳမယ္။ အဲသလုိေတြ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတိေပးျပီး အိမ္ထဲကို သတိ၀ီရိယ ၾကီးစြာနဲ႔ ျပန္၀င္လာခဲ့တယ္။
အဲဒီည သန္းေကာင္ယံမွာပဲ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ေမာင္းျပဳတ္တဲ့အသံ က်ယ္ေလာင္စြာေပါက္ထြက္လာျပီး ကတည္းက သတၱ၀ါေတြ အားလုံး လန႔္နုိးၾကတယ္။ “ဖုိးေရႊၾကြက္တစ္ေကာင္ေတာ့ သြားရွာေပါ့” လုိ႔ ၀က္က ဆုိေတာ့ ၾကက္မက “စိတ္မ ေကာင္းဘူး၊ ဒီေလာက္ျမန္ျမန္ၾကီး ျဖစ္လိမ့္မယ္ မထင္လုိ႔” မနက္က သူမစာမနာေျပာလုိက္မိတာ ျပန္ေတြးျပီး အာနာေနတယ္။
ႏြားၾကီးကေတာ့ “ေစာေစာေသ ေတာ့လည္း ေၾကာက္ရတဲ့ဒုကၡ ေစာေစာျငိမ္းတာေပါ့ကြာ”တဲ့။ ကုိယ္ေသတာ မဟုတ္ေတာ့ သူကေပါ့ေပါ့ဆဆ ေျပာတယ္။ အမွန္ေတာ့ ၾကြက္လည္း ေသသြားတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေထာင္ေခ်ာက္မိတာ သူမွမဟုတ္တာ။ ဂ်ိဳင္းခနဲ ျမည္သံၾကာေတာ့ သူလည္း သူကိုယ္တုိင္ မိသေလာက္ လန္႔သြားတာ။ ေနာက္ေတာ့ မွ ငါမဟုတ္ဘူး။ ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္ဆုိျပီး ထေခ်ာင္းၾကည့္ေတာ့ ေျမြတစ္ေကာင္။
ေျမြက ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ဆုိတာ ဘာလုပ္တတ္မွန္းမသိေတာ့ ၾကြက္စာအန႔ံေမႊးေမႊးကို သူ႔အစာ ေအာက္ေမ့ျပီးသြားခဲတာ။ ေမာင္းတံရုိက္တဲ့အခ်ိန္ ဘယ္လုိဘယ္လုိ လုပ္လုိက္မွန္းမသိ၊ ေခါင္းပိုင္းကို မထိဘဲ အျမီးပုိင္းက ညွပ္ေနတယ္။
ၾကြက္က တုန္တုန္ယင္ယင္နဲ႔ ၾကည့္ေနတုန္း မီးအိမ္ေလးမွိန္မွိန္နဲ႔ အိမ္ရွင္မထြက္လာတာျမင္ရတယ္။ မိန္းမက အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ကိုသြားဆြဲတဲ့အခါ ေျမြကလွမ္းေပါက္လုိက္တယ္။ အဲဒီအခါ အလန္႔တၾကား ထေအာ္ေတာ့ လယ္သမားေျပးလုိက္တာတယ္။ မီးအိမ္ပုိလင္းေအာင္ မီးစာျမွင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူ႔မိန္းမကုိ ကုိက္ျပီးတဲ့ေနာက္ ပါးပ်ဥ္းေထာင္ေနေသးတဲ့ ေျမြကိုျမင္ျပီး နီးရာတုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လက္ျမန္ေျချမန္ ေကာက္ရုိက္လုိက္တာ ပြဲခ်င္းျပီးေသသြားတယ္။
အဲဒီေျမြက အေတာ္အဆိပ္ျပင္းတဲ့ေျမြမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။ လယ္သမား အေတာ္ေခါင္းနားပန္းၾကီးသြားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြလွမ္းေခၚျပီး ညၾကီးမင္းၾကီးပဲ ဆရာ၀န္ သြားပင့္ေပးဖုိ႔ အကူညီေတာင္းတယ္။ မနက္မလင္းခင္ ဆရာ၀န္ ေရာက္လာျပီး သူ႔ရွိသမွ် ေဆး၀ါးနဲ႔ကုသျပီး ျပန္သြားတယ္။ ေနာက္ေန႔မွာ အိမ္ရွင္မက ေျမြဆိပ္အရွိန္နဲ႔ ဖ်ားျပီး
ညည္းေနတယ္။ တစ္ေနလုံး ကိုယ္လက္ေတြ ကိုက္ခဲျပီး ပါးစပ္ကလည္း ဘာမွမစားခ်င္ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါနဲ႔ အစာမ၀င္ရင္ ကိုယ္ခံအားနည္းမယ္။ အဲဒါဆုိရင္ ေျမြဆိပ္ဒဏ္ပိုမခံနုိင္ ျဖစ္မယ္ဆုိျပီး အားရွိသြားေအာင္ ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ ေကၽြးပါလုိ႔ ၀ုိင္း၀န္းအၾကံေပးၾကေတာ့ လယ္သမားက သူေမြးထားတဲ့ တစ္ေကာင္တည္းေသာ ၾကက္မကို သတ္ျပီး မိန္းမအတြက္ ၾကက္သားစြပ္ျပဳတ္လုပ္တယ္။ ဆရာ၀န္က ေနာက္ေန႔ေတြလည္း ဆက္ျပီး လာၾကည့္ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူနာက မသက္သာဘူး။ အဆိပ္က အေတာ္ျပင္းတာကိုး။
လယ္သမားမယား ေျမြကိုက္ခံရတဲ့ အေၾကာင္း ၾကားရေတာ့ ေဆြမ်ိဳးမိတ္သဂၤဟေတြ လူမမာသတင္း လာေမးၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က ခပ္ေ၀းေ၀း ရြာေတြက လာရေတာ့ ခ်က္ခ်င္းမျပန္နုိင္ၾကဘူး။ တစ္ညေလာက္အိပ္ျပီး ေစာင့္ၾကည့္ၾကတယ္။ လူမမာအေျခအေနမေကာင္းေတာ့ သားခ်င္းတခ်ိဳ႕လည္း အနီးကပ္ျပဳစုလုိ႔ရေအာင္ ဆုိျပီး အိမ္မျပန္ၾကေတာ့ဘူး။
အဲဒိီေတာ့ အိမ္ရွင္ လယ္သမားမွာ ဧည္ခံဖုိ႔၊ ေကၽြးေမြးဖုိ႔ လုိျပန္တာေပါ့။ အဲဒီအတြက္ ၀ယ္ဖုိ႔ျခမး္ဖုိ႔ လုိျပန္တာေပါ့။ ဒီအတြက္ ၀ယ္ဖုိ႔ ျခမး္ဖုိ႔ေရာ၊ ဆရာ၀န္ေပးဖုိ႔ပါ ေငြေၾကးက လုိေနတာ ဆုိေတာ့ အိမ္မွာရွိတဲ့၀က္ကိုသတ္ျပီး အိမ္မွာစားဖုိ႔အသားတခ်ိဳ႕ယူ၊ က်န္တာကို ရြာထဲေလွ်ာက္ ေရာင္းခုိင္းလုိက္ရတယ္။
ဆရာ၀န္ေရာ အရပ္ကပါ ၀ုိင္းျပီးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ၾကေပမယ့္ လယ္သမားမယားဟာ ျပန္နာလန္ထူမလာဘူး။ ေျမြကိုက္တဲ့ ဒဏ္နဲ႔ပဲ အသက္ဆုံးသြားခဲ့တယ္။
အသုဘခ်၊ ရက္လည္ဆြမ္းေကၽြးတဲ့အခါ လယ္သမားမွာ ႏြားတစ္ေကာင္တည္း ရွိတာဆုိေတာ့ အဲဒီႏြားၾကီးပဲ သတ္ျပီး မိန္းမအတြက္ အလွဴလုပ္လုိက္ရတယ္။
ရက္ပို္င္းအတြင္း ဆက္တုိက္ျဖစ္သြားခဲ့တဲ့ အဲဒီအျခင္းအရာေတြကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္လုိက္ရတဲ့ၾကြက္ဟာ အၾကီးအက်ယ္ ထိတ္လန္႔အံ့ၾသသလုိ၊ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ဟာ ဘယ္သူ႔အတြက္လဲ ဆုိတာကိုလည္း စဥ္းစား မရနုိင္ေအာင္ျဖစ္ေနတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတစ္ေယာက္တည္းေၾကာက္ေနတုနး္က ကုိယ္နွင့္မဆုိင္သလုိေနခဲ့ၾကတဲ့ ၾကက္၊ ၀က္၊ ႏြား အပါအ၀င္ သတၱ၀ါ ၅ ဦးအသက္ဆုံးရုံးသြားျပီးတဲ့ေနာက္မွာ သူကေတာ့ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ကို အရင္ကထက္ပိုျပီး အေၾကာက္ၾကီးေၾကာက္သြားခဲ့တယ္။
ဆရာေဖျမင့္
ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္ အတြဲ (၂) အမွတ္ ၅၆
၁၈- ၾသဂုတ္လ -၂၀၁၁
ၾကြက္က ၀က္ျခံနားသြားျပီ ၀က္ကိုေျပာျပန္ေတာ့ ၀က္က- “ငါမင္းအတြက္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး၊ ဖိုးေရႊၾကြက္ရာ၊ ဒါေပမယ့္ဒီကစၥက ငါတတ္နိုင္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ဘူး၊ အလြန္ဆံုးဘုရားမွာ ဆုေတာင္းရံုေလာက္ပဲတတ္နိုင္တယ္၊ ညဘက္ ဘုရားရွိခိုးတဲ့အခါ မင္းအတြက္ထည့္ျပီး ဆုေတာင္းေပးပါ့မယ္ကြာ” လို႔ ေခၽြးသိပ္တယ္။
ျခံထဲမွာ ႏြားတစ္ေကာင္လည္း ရွိေသးေတာ့ ၾကြက္က သူ႔ဆီသြားျပီး ေျပာျပန္တယ္။ ႏြားက်ေတာ့ သူ႔ကို ဟားေတာင္ ဟားလႊတ္ေသးတယ္။ “ဟ ၊ ငၾကြက္ရ အိမ္ထဲမွာ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ဟုတ္လား၊ ဒါဆုိ ငါ့အတြက္ အႏၱာရာယ္ပဲ၊ ေျခမညွပ္မိရင္ ငါေသျပီ၊ ဟား ဟား” တဲ့။
ၾကြက္ အေတာ္ခံရခက္ျပီး ျပန္လွည့္လာတယ္။ သူက အိမ္ထဲမွာေနတဲ့သူ၊အိမ္ဆီပဲ ျပန္ရမယ္။ ေထာင္ခ်က္ကိစၥ ဘယ္သူကမွ ေတြးမပူ၊ သူတို႔အေရးလုိ႔ မယူဆ၊ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း ပူေနတာ ဆုိေတာ့ ကုိယ္ပဲသတိထားရမယ္။ တကယ္ေတာ့ နာမည္ကုိႏိႈက္ကလည္း ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ မဟုတ္လား။ အဲဒီေထာင္ေခ်ာက္မွာတပ္ထားမယ့္ အန႔ံကလည္းေမႊး၊ အရသာလည္းရွိျပီး ၾကြက္မွန္သမွ် သြားရည္တမ်ားမ်ားက်ေစမယ့္အစာကို အနားသားေလးေတာင္ဖဲ့ မစားမိေအာင္ ေ၀းေ၀းကေရွာင္ရမယ္။ ေျပးရင္းလႊားရင္း မေတာ္တဆတုိက္မိ တယ္ဆုိတာမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္လည္း အထူးသတိျပဳမယ္။ အဲသလုိေတြ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ သတိေပးျပီး အိမ္ထဲကို သတိ၀ီရိယ ၾကီးစြာနဲ႔ ျပန္၀င္လာခဲ့တယ္။
အဲဒီည သန္းေကာင္ယံမွာပဲ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ေမာင္းျပဳတ္တဲ့အသံ က်ယ္ေလာင္စြာေပါက္ထြက္လာျပီး ကတည္းက သတၱ၀ါေတြ အားလုံး လန႔္နုိးၾကတယ္။ “ဖုိးေရႊၾကြက္တစ္ေကာင္ေတာ့ သြားရွာေပါ့” လုိ႔ ၀က္က ဆုိေတာ့ ၾကက္မက “စိတ္မ ေကာင္းဘူး၊ ဒီေလာက္ျမန္ျမန္ၾကီး ျဖစ္လိမ့္မယ္ မထင္လုိ႔” မနက္က သူမစာမနာေျပာလုိက္မိတာ ျပန္ေတြးျပီး အာနာေနတယ္။
ႏြားၾကီးကေတာ့ “ေစာေစာေသ ေတာ့လည္း ေၾကာက္ရတဲ့ဒုကၡ ေစာေစာျငိမ္းတာေပါ့ကြာ”တဲ့။ ကုိယ္ေသတာ မဟုတ္ေတာ့ သူကေပါ့ေပါ့ဆဆ ေျပာတယ္။ အမွန္ေတာ့ ၾကြက္လည္း ေသသြားတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေထာင္ေခ်ာက္မိတာ သူမွမဟုတ္တာ။ ဂ်ိဳင္းခနဲ ျမည္သံၾကာေတာ့ သူလည္း သူကိုယ္တုိင္ မိသေလာက္ လန္႔သြားတာ။ ေနာက္ေတာ့ မွ ငါမဟုတ္ဘူး။ ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္ဆုိျပီး ထေခ်ာင္းၾကည့္ေတာ့ ေျမြတစ္ေကာင္။
ေျမြက ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ ဆုိတာ ဘာလုပ္တတ္မွန္းမသိေတာ့ ၾကြက္စာအန႔ံေမႊးေမႊးကို သူ႔အစာ ေအာက္ေမ့ျပီးသြားခဲတာ။ ေမာင္းတံရုိက္တဲ့အခ်ိန္ ဘယ္လုိဘယ္လုိ လုပ္လုိက္မွန္းမသိ၊ ေခါင္းပိုင္းကို မထိဘဲ အျမီးပုိင္းက ညွပ္ေနတယ္။
ၾကြက္က တုန္တုန္ယင္ယင္နဲ႔ ၾကည့္ေနတုန္း မီးအိမ္ေလးမွိန္မွိန္နဲ႔ အိမ္ရွင္မထြက္လာတာျမင္ရတယ္။ မိန္းမက အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ကိုသြားဆြဲတဲ့အခါ ေျမြကလွမ္းေပါက္လုိက္တယ္။ အဲဒီအခါ အလန္႔တၾကား ထေအာ္ေတာ့ လယ္သမားေျပးလုိက္တာတယ္။ မီးအိမ္ပုိလင္းေအာင္ မီးစာျမွင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူ႔မိန္းမကုိ ကုိက္ျပီးတဲ့ေနာက္ ပါးပ်ဥ္းေထာင္ေနေသးတဲ့ ေျမြကိုျမင္ျပီး နီးရာတုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လက္ျမန္ေျချမန္ ေကာက္ရုိက္လုိက္တာ ပြဲခ်င္းျပီးေသသြားတယ္။
အဲဒီေျမြက အေတာ္အဆိပ္ျပင္းတဲ့ေျမြမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။ လယ္သမား အေတာ္ေခါင္းနားပန္းၾကီးသြားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြလွမ္းေခၚျပီး ညၾကီးမင္းၾကီးပဲ ဆရာ၀န္ သြားပင့္ေပးဖုိ႔ အကူညီေတာင္းတယ္။ မနက္မလင္းခင္ ဆရာ၀န္ ေရာက္လာျပီး သူ႔ရွိသမွ် ေဆး၀ါးနဲ႔ကုသျပီး ျပန္သြားတယ္။ ေနာက္ေန႔မွာ အိမ္ရွင္မက ေျမြဆိပ္အရွိန္နဲ႔ ဖ်ားျပီး
ညည္းေနတယ္။ တစ္ေနလုံး ကိုယ္လက္ေတြ ကိုက္ခဲျပီး ပါးစပ္ကလည္း ဘာမွမစားခ်င္ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါနဲ႔ အစာမ၀င္ရင္ ကိုယ္ခံအားနည္းမယ္။ အဲဒါဆုိရင္ ေျမြဆိပ္ဒဏ္ပိုမခံနုိင္ ျဖစ္မယ္ဆုိျပီး အားရွိသြားေအာင္ ၾကက္စြပ္ျပဳတ္ ေကၽြးပါလုိ႔ ၀ုိင္း၀န္းအၾကံေပးၾကေတာ့ လယ္သမားက သူေမြးထားတဲ့ တစ္ေကာင္တည္းေသာ ၾကက္မကို သတ္ျပီး မိန္းမအတြက္ ၾကက္သားစြပ္ျပဳတ္လုပ္တယ္။ ဆရာ၀န္က ေနာက္ေန႔ေတြလည္း ဆက္ျပီး လာၾကည့္ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူနာက မသက္သာဘူး။ အဆိပ္က အေတာ္ျပင္းတာကိုး။
လယ္သမားမယား ေျမြကိုက္ခံရတဲ့ အေၾကာင္း ၾကားရေတာ့ ေဆြမ်ိဳးမိတ္သဂၤဟေတြ လူမမာသတင္း လာေမးၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕က ခပ္ေ၀းေ၀း ရြာေတြက လာရေတာ့ ခ်က္ခ်င္းမျပန္နုိင္ၾကဘူး။ တစ္ညေလာက္အိပ္ျပီး ေစာင့္ၾကည့္ၾကတယ္။ လူမမာအေျခအေနမေကာင္းေတာ့ သားခ်င္းတခ်ိဳ႕လည္း အနီးကပ္ျပဳစုလုိ႔ရေအာင္ ဆုိျပီး အိမ္မျပန္ၾကေတာ့ဘူး။
အဲဒိီေတာ့ အိမ္ရွင္ လယ္သမားမွာ ဧည္ခံဖုိ႔၊ ေကၽြးေမြးဖုိ႔ လုိျပန္တာေပါ့။ အဲဒီအတြက္ ၀ယ္ဖုိ႔ျခမး္ဖုိ႔ လုိျပန္တာေပါ့။ ဒီအတြက္ ၀ယ္ဖုိ႔ ျခမး္ဖုိ႔ေရာ၊ ဆရာ၀န္ေပးဖုိ႔ပါ ေငြေၾကးက လုိေနတာ ဆုိေတာ့ အိမ္မွာရွိတဲ့၀က္ကိုသတ္ျပီး အိမ္မွာစားဖုိ႔အသားတခ်ိဳ႕ယူ၊ က်န္တာကို ရြာထဲေလွ်ာက္ ေရာင္းခုိင္းလုိက္ရတယ္။
ဆရာ၀န္ေရာ အရပ္ကပါ ၀ုိင္းျပီးျပဳစု ေစာင့္ေရွာက္ၾကေပမယ့္ လယ္သမားမယားဟာ ျပန္နာလန္ထူမလာဘူး။ ေျမြကိုက္တဲ့ ဒဏ္နဲ႔ပဲ အသက္ဆုံးသြားခဲ့တယ္။
အသုဘခ်၊ ရက္လည္ဆြမ္းေကၽြးတဲ့အခါ လယ္သမားမွာ ႏြားတစ္ေကာင္တည္း ရွိတာဆုိေတာ့ အဲဒီႏြားၾကီးပဲ သတ္ျပီး မိန္းမအတြက္ အလွဴလုပ္လုိက္ရတယ္။
ရက္ပို္င္းအတြင္း ဆက္တုိက္ျဖစ္သြားခဲ့တဲ့ အဲဒီအျခင္းအရာေတြကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္လုိက္ရတဲ့ၾကြက္ဟာ အၾကီးအက်ယ္ ထိတ္လန္႔အံ့ၾသသလုိ၊ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ဟာ ဘယ္သူ႔အတြက္လဲ ဆုိတာကိုလည္း စဥ္းစား မရနုိင္ေအာင္ျဖစ္ေနတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတစ္ေယာက္တည္းေၾကာက္ေနတုနး္က ကုိယ္နွင့္မဆုိင္သလုိေနခဲ့ၾကတဲ့ ၾကက္၊ ၀က္၊ ႏြား အပါအ၀င္ သတၱ၀ါ ၅ ဦးအသက္ဆုံးရုံးသြားျပီးတဲ့ေနာက္မွာ သူကေတာ့ ၾကြက္ေထာင္ေခ်ာက္ကို အရင္ကထက္ပိုျပီး အေၾကာက္ၾကီးေၾကာက္သြားခဲ့တယ္။
ဆရာေဖျမင့္
ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္ အတြဲ (၂) အမွတ္ ၅၆
၁၈- ၾသဂုတ္လ -၂၀၁၁
Saturday, August 27, 2011
ပ်က္အစဥ္ ျပင္ခဏ “လူလ”
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္မ်ားတုန္းက တခ်ဳိ႔ လူၾကီးေတြ ဂုဏ္ယူစြာ ေျပာ ေျပာေနတဲ့ စကားတခြန္းၾကားဖူးတယ္။
ေဟ့ ငါတို႔ ဗမာျပည္မွာ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတဲ့ မသာ မရွိဘူး တဲ့...
အမ်ားအားျဖင့္ ပီတိကိုစား နာသုံးနာျဖင့္ အသက္ေမြးေနေသာ ေက်ာင္းဆရာမ်ား ေျပာတတ္တယ္။ တျခားေသာ ဌာနက လူၾကီးေတြလဲ ေျပာေနၾကတာလဲ ၾကားဖူးပါတယ္။ ရိုးရိုးေတြးရင္ေတာ့ ဆန္စပါးေပါၾကြယ္တဲ့ ႏိုင္ငံမွာ ထမင္းငတ္ျပီး မေသေလာက္ပါဘူးလို႔ ထင္စရာေပါ့။ ဒါေဗမဲ့ ဒီစကားရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ အဓိပၸါယ္တခုေတာ့ ရွိတာ ေသခ်ာတယ္။
တခ်ိန္က ထိုသူမ်ား ေျပာလိုက္ရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းက ျမဳိနယ္ေကာင္စီ ဥကၠဌ ေနရာမ်ားကို တပ္မေတာ္မွ အျငိမ္းစားယူတဲ့ ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္းရဲ႕ အစီအစဥ္တခုမွ လဒ္စားေသာ အရာထမ္းမ်ား အက်င့္သီလ နည္းပါးမႈကို ေထာက္ျပ ေျပာဆိုတာကို မွတ္ယူပါ။ ဒါလည္း တိုင္းျပည္ေကာင္းက်ဳိး ေဆာင္ရြက္ရန္ထက္ လက္ေ၀ခံ ဆရာတပည့္ ေ၀စားမွ်စား သံေယာဇဥ္ျဖင့္ လက္သပ္ထိုး ခ်ေပးတဲ့ စနစ္တခု ျဖစ္၏။ တာ၀န္က်ရာ ျမဳိ႔မ်ားသို႔ ေရာက္ရွိျပီး မ်ားမၾကာမွီ ထို အရာထမ္းမ်ားသည္ တႏွစ္ျခင္း တႏွစ္ညျခင္း ( ေန႔ျခင္း>တႏွစ္ ) ၾကီးပြား ခ်မ္းသာလာၾက၏။ ဘိုးဘိုးေအာင္ မစရင္ေတာင္ ဒီေလာက္ ျမန္မယ္မထင္။ အထူးသျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္း ေမွာင္ခို လုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြးက်ေသာ ျမဳိ႕မ်ားတြင္ အမ်ားဆုံး ေတြ႕ရတတ္သည္။
သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ငါတို႔ အေဖက အဲဒီေခတ္မွာ ဂဠာန္စီမံခ်က္မွာ လူၾကီးတေယာက္ျဖစ္တယ္ေပါ့၊ သူ႔အေဖ ေဘာ္ဒီဂါတ္ေတာင္ သူတို႔ျမဳိ႔မွာ ဆိုင္ကားအစီး ၁၀၀ ေလာက္ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အုံနာတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္၊ က်န္တဲ့ လက္ေအာက္ အရာထမ္းေတြဆို မေျပာနဲ႔ေတာ့တဲ့ ျမဳိ႔မ်က္ႏွာဖုံးအသြင္ေဆာင္လာၾကတယ္လို႔ ေျပာဖူးခဲ့တယ္။ ဆက္လက္ျပီး ငါ့အေဖက အျမဲေျပာတယ္.. ငါ့အတြက္နဲ႔ ငါ့သာသမီးေတြ သူမ်ား ပါးစပ္ဖ်ားမွာ မဆုံးေစခ်င္ဘူး။ မခ်မ္းသာျခင္ေန ကိုယ္က်င့္တရားေတာ့ မစြန္းခံႏိုင္ဘူးလို႔ ကြ်န္ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းက ထပ္ေျပာျပတယ္။ ဒီေနရာက ကြ်န္ေနာ္အေတြးတခု ထပ္ရလိုက္တာက ကိုယ္က်င့္တရား ပဲ ။
ဂဠာန္စီမံခ်က္ဆိုတာက ျပည္တြင္းျပည္ပ ထြက္ကုန္မ်ား တရားမ၀င္ ေရာင္း၀ယ္ေဖါက္ကားျခင္းမွ ကာကြယ္တားဆီးေရး လို႔ ေယဘုယ်မွတ္ပါ။ အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ၾကျပီဆိုရာ၀ယ္ ထို အမ်ားအက်ဳိး ျပည္သူ႔အက်ဳိး တိုင္းျပည္အက်ဳိးလို႔ ဘန္းျပျပီး ကုိယ့္က်ဳိးျဖင့္ အသက္ေမြးျပီး အသက္ရွင္ခဲ့လွ်င္ ထိုသူသည္ သန္႔ရွင္းေသာ အစားတလုပ္အတြက္ အသက္ဆက္ႏိုင္ဖို႔ အရည္အခ်င္း မရွိသည့္ေၾကာင့္ အသက္ရွင္လွ်က္နဲ႔ ဘ၀ ေသေနတဲ့သူတေယာက္လို႔ မွတ္ယူရမည္။ ထိုသို႔ေသာ အာဏာပိုင္မ်ားသည္ ထမင္းငတ္ျပီး မေသႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ လားလားမွ မအပ္စပ္သျဖင့္ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတတ္ဖုိ႔ ေၾကာက္သူမ်ားဟု ထင္စရာ ျဖစ္လာ၏။
ကိုယ့္ ထမင္းတလုပ္ ဒါမဟုတ္ ထမင္းတနပ္အတြက္ သူတပါး အျငဳိအျငင္၊ မသမာတဲ့နည္းလမ္းမ်ားစြာျဖင့္ ရယူ စားသုံးတာလား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ၾကည္ျဖဴစြာ ရယူျခင္းျဖင့္ စားသုံးတာလား အေပၚ စဥ္းစားဖို႔လိုလိမ့္မယ္။
စဥ္းစားတယ္ဆိုတာက .... ဗမာျပည္မွာ ထမင္းငတ္ျပီး ေသႏိုင္တဲ့ မသာ အေပၚေပါ့ း)၊
(၁) တကယ့္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ အႏွစ္နာခံ လုပ္ေဆာင္သြားတဲ့သူေတြဟာ လူသာေသသြားေဗမဲ့ နာမည္ မေသဘူးဆိုတဲ့ စကားတခြန္း ဖတ္မွတ္ၾကားသိခဲ့ရတယ္။
(၂) ဆန္႕က်င္ဘက္ကေတာ့ တိုင္းျပည္ အက်ဳိးကိုေတာ့ ေဆာင္ရြက္ပါလွ်က္နဲ႔ အႏွစ္နာမခံပဲ လစ္ရင္ လစ္သလို မိမိစားသုံးရမဲ့ ထမင္းတလုပ္အတြက္ ၀ိုက္စား ၾက၏။
ထို ႏွစ္မ်ဳိးထဲက တခုခုကို ဟဲ့ေကာင္ေလး ဘယ္အမ်ဳိးက ထမင္ငတ္ျပီး ေသတာလဲလို႔ ေမးလာလွ်င္ ဒုတိယ အမ်ဳိးစားကို ေရြးခ်ယ္မိမွာပဲ။
ယေန႔ ျမန္မာျပည္မွာ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတဲ့ မသာ မရွိဘူးဆိုတဲ့ စကားအသုံးအႏွဳံး ၾကားဖူးသလားမသိ။ အင္း.. ဗမာျပည္ရယ္လို႔ မေခၚေ၀ၚ မသုံးစဲြခဲ့ေတာ့ ဗမာျပည္မွာ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတဲ့ မသာမရွိဘူးဆိုတာထက္ ျမန္မာျပည္မွာ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတဲ့ မသာ ရွိတယ္လို႔ ေျပာရမလို ျဖစ္ေန၏။ နာမည္ၾကီး ဆရာေတာ္တပါးက ျမန္မာျပည္မွာ သူခိုးနဲ႔ ခြာေသးေသး သူေတာင္းစားေတြ မ်ားလာတယ္ လို႔ တရားေဟာတာ ၾကားဖူးခဲ့တယ္။
ကြ်န္ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္က ရပ္ကြက္အဆင့္ ေက်းရြာအဆင့္ ဥကဌ အတြင္းေရးမွဴး စတဲ့ အရာထမ္းမ်ားဟာ ေစတနာ့၀န္ထမ္းမ်ားအျဖစ္ လစာ မရ။ အေကာင္ၾကီးၾကီးေတြ တိုင္းခမ္းလွည့္လည္လို႔ ေယာင္မွားျပီး ထိုရြာသို႔ ေရာက္လာလွ်င္ မိမိစရိတ္ႏွင့္ ျပဳစုဧည္ခံရ။ ဌာနာဆိုင္ရာက အရာရွိေတြ လာရင္လည္း ကိုယ့္မွာ ရွိတာေတြ ခ်ေၾကြး။ ကိုယ္ပိုင္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္းလဲ အခ်ိန္မရလို႔ မလုပ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ စီးပြားေလွ်ာ့ရဲလာ၏။ ထိုေၾကာင့္ မည္သူမွလည္း ဒီအလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္၊ တဖက္ကလဲ ရပ္ရြာမွာ လူၾကီးမရွိရင္ မျဖစ္၊ ဓမၼာရုံသို႔ေခၚ လူစုျပီး ဒီမိုကေရစီက်က် ေရြးေကာက္တက္ေျမာက္ၾကခဲ့သည္။ အမ်ားဆႏၵအရသာ တာ၀န္ကို ယူလိုက္ရေသာ္ျငားလည္း တင္ေျမာက္ခံရတဲ့သူဟာ ျဗဟၼာဦးေခါင္းၾကီးကို ကိုင္ရသလို ခံစားလိုက္ရ၏။ ထိုေခတ္မ်ားတုန္းက ရပ္ကြက္ ေက်းရြာအဆင့္မ်ားတြင္ ရပ္ရြာအက်ဳိး ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားသည္ လစာ အဖိုးအခအျဖစ္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္မဟုတ္ပဲ ျဖဴစင္ေသာ ေစတနာအရင္းခံအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။
ယေန႕ေခတ္မူကား ရပ္ရြာဥကဌ ရာထူးကို ငမ္းငမ္းတက္ လိုခ်င္သူမ်ား ေပါလွပါ၏။ တခ်ဳိ႕က ဒီတာ၀န္ကို လာဒ္ထိုးျပီး ရယူသတဲ့....။ ဟိုေခတ္မ်ားႏွင့္ ႏွဳိင္းယွဥ္လိုက္ရင္ ဒီရာထူးဟာ မက္ေလာက္စရာ မျဖစ္ေလာက္ပါ။ ခက္ရပါ၏။...
အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာမွ တဆင့္ ပုံသ႑ာန္ ကဲြျပာေသာ္ျငားလည္း ျမဳိ႔၊ တိုင္းေဒသ အသီးသီးတြင္ တာ၀န္ယူထမ္းေဆာင္ေနေသာ အရာထမ္းမ်ား အားလုံးဟာ တိုင္းျပည္အေပၚ ရိုးသားစြာ တာ၀န္ယူႏိုင္ခဲ့လွ်င္ ျမန္မာျပည္တြင္ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတဲ့သူ မရွိဟု ေၾကြးေၾကာ္ႏိုင္လိမ့္မည္။
ေခတ္မွီတိုးတက္ေသာ ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ကို ခ်ီတက္ေနေသာ တရုတ္တို႔ဟာ လဒ္ေပး လဒ္ယူစနစ္ကို ေသဒဏ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ ႏွိပ္ကြပ္တယ္။ ဒါမွလဲ ကိုယ္က်င့္တရား ျမင့္တက္လာ၍ ကမၻာအရပ္ရပ္က လူမ်ဳိးေပါင္းစုံႏွင့္ ကူးလူးဆက္ဆံႏိုင္ျပီး တဦးႏွင့္တဦး ယုံၾကည္စြာ ေရာင္း၀ယ္ ေဖာက္ကားျခင္းျဖင့္ တိုင္းျပည္ ေခ်ာင္လည္လာသည္ဟု ယုံၾကည္မိပါသည္။
ေခတ္မွီတိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံတခုကို ေဖာင္ေဆာင္ရာ၀ယ္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔ဟာ လဒ္ေပး လဒ္ယူစနစ္ကို တိုက္ဖ်က္ရန္အတြက္... ျပစ္မႈၾကဴးလြန္ခဲ့ေသာ တစုံတေယာက္အား (တပည့္သားေျမးျဖစ္သျဖင့္ ေလွ်ာ့ေပါ့ေပးလိုက္သည္၊) ပုံစံႏွင့္ ေပါ့တိေပါ့တန္ ေလွ်ာ့တိေလွ်ာ့ရဲ တရားေရးစနစ္တခုႏွင့္ ဆက္သြားေနမည္ဆိုလွ်င္ ေနာက္မ်ဳိးဆက္မ်ားတြင္လည္း ထမင္းငတ္ျပီး ေသသူမ်ား ေပၚေပါက္လာ မလဲြဧကန္......
စာၾကြင္း ။ ။ ထိုစာကို ေရးျခင္းသည္ လက္ရွိအစိုးရအား ေထာက္ခံအားေပး၍ အၾကံေပးေရးသားေနျခင့္မဟုတ္၊ တိုင္းျပည္အေပၚထားရွိေသာ ေစတနာျဖင့္သာ ေရးသားခဲ့သည္။
လူလ
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ....
( ၂၅၊ ၀၈၊ ၁၁ )
Type the rest of your post here.
အမ်ားအားျဖင့္ ပီတိကိုစား နာသုံးနာျဖင့္ အသက္ေမြးေနေသာ ေက်ာင္းဆရာမ်ား ေျပာတတ္တယ္။ တျခားေသာ ဌာနက လူၾကီးေတြလဲ ေျပာေနၾကတာလဲ ၾကားဖူးပါတယ္။ ရိုးရိုးေတြးရင္ေတာ့ ဆန္စပါးေပါၾကြယ္တဲ့ ႏိုင္ငံမွာ ထမင္းငတ္ျပီး မေသေလာက္ပါဘူးလို႔ ထင္စရာေပါ့။ ဒါေဗမဲ့ ဒီစကားရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာ အဓိပၸါယ္တခုေတာ့ ရွိတာ ေသခ်ာတယ္။
တခ်ိန္က ထိုသူမ်ား ေျပာလိုက္ရတဲ့အေၾကာင္းအရင္းက ျမဳိနယ္ေကာင္စီ ဥကၠဌ ေနရာမ်ားကို တပ္မေတာ္မွ အျငိမ္းစားယူတဲ့ ဗိုလ္မွဴးအဆင့္ေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္းရဲ႕ အစီအစဥ္တခုမွ လဒ္စားေသာ အရာထမ္းမ်ား အက်င့္သီလ နည္းပါးမႈကို ေထာက္ျပ ေျပာဆိုတာကို မွတ္ယူပါ။ ဒါလည္း တိုင္းျပည္ေကာင္းက်ဳိး ေဆာင္ရြက္ရန္ထက္ လက္ေ၀ခံ ဆရာတပည့္ ေ၀စားမွ်စား သံေယာဇဥ္ျဖင့္ လက္သပ္ထိုး ခ်ေပးတဲ့ စနစ္တခု ျဖစ္၏။ တာ၀န္က်ရာ ျမဳိ႔မ်ားသို႔ ေရာက္ရွိျပီး မ်ားမၾကာမွီ ထို အရာထမ္းမ်ားသည္ တႏွစ္ျခင္း တႏွစ္ညျခင္း ( ေန႔ျခင္း>တႏွစ္ ) ၾကီးပြား ခ်မ္းသာလာၾက၏။ ဘိုးဘိုးေအာင္ မစရင္ေတာင္ ဒီေလာက္ ျမန္မယ္မထင္။ အထူးသျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္း ေမွာင္ခို လုပ္ငန္းျဖင့္ အသက္ေမြးက်ေသာ ျမဳိ႕မ်ားတြင္ အမ်ားဆုံး ေတြ႕ရတတ္သည္။
သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ငါတို႔ အေဖက အဲဒီေခတ္မွာ ဂဠာန္စီမံခ်က္မွာ လူၾကီးတေယာက္ျဖစ္တယ္ေပါ့၊ သူ႔အေဖ ေဘာ္ဒီဂါတ္ေတာင္ သူတို႔ျမဳိ႔မွာ ဆိုင္ကားအစီး ၁၀၀ ေလာက္ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အုံနာတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္၊ က်န္တဲ့ လက္ေအာက္ အရာထမ္းေတြဆို မေျပာနဲ႔ေတာ့တဲ့ ျမဳိ႔မ်က္ႏွာဖုံးအသြင္ေဆာင္လာၾကတယ္လို႔ ေျပာဖူးခဲ့တယ္။ ဆက္လက္ျပီး ငါ့အေဖက အျမဲေျပာတယ္.. ငါ့အတြက္နဲ႔ ငါ့သာသမီးေတြ သူမ်ား ပါးစပ္ဖ်ားမွာ မဆုံးေစခ်င္ဘူး။ မခ်မ္းသာျခင္ေန ကိုယ္က်င့္တရားေတာ့ မစြန္းခံႏိုင္ဘူးလို႔ ကြ်န္ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းက ထပ္ေျပာျပတယ္။ ဒီေနရာက ကြ်န္ေနာ္အေတြးတခု ထပ္ရလိုက္တာက ကိုယ္က်င့္တရား ပဲ ။
ဂဠာန္စီမံခ်က္ဆိုတာက ျပည္တြင္းျပည္ပ ထြက္ကုန္မ်ား တရားမ၀င္ ေရာင္း၀ယ္ေဖါက္ကားျခင္းမွ ကာကြယ္တားဆီးေရး လို႔ ေယဘုယ်မွတ္ပါ။ အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ၾကျပီဆိုရာ၀ယ္ ထို အမ်ားအက်ဳိး ျပည္သူ႔အက်ဳိး တိုင္းျပည္အက်ဳိးလို႔ ဘန္းျပျပီး ကုိယ့္က်ဳိးျဖင့္ အသက္ေမြးျပီး အသက္ရွင္ခဲ့လွ်င္ ထိုသူသည္ သန္႔ရွင္းေသာ အစားတလုပ္အတြက္ အသက္ဆက္ႏိုင္ဖို႔ အရည္အခ်င္း မရွိသည့္ေၾကာင့္ အသက္ရွင္လွ်က္နဲ႔ ဘ၀ ေသေနတဲ့သူတေယာက္လို႔ မွတ္ယူရမည္။ ထိုသို႔ေသာ အာဏာပိုင္မ်ားသည္ ထမင္းငတ္ျပီး မေသႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ လားလားမွ မအပ္စပ္သျဖင့္ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတတ္ဖုိ႔ ေၾကာက္သူမ်ားဟု ထင္စရာ ျဖစ္လာ၏။
ကိုယ့္ ထမင္းတလုပ္ ဒါမဟုတ္ ထမင္းတနပ္အတြက္ သူတပါး အျငဳိအျငင္၊ မသမာတဲ့နည္းလမ္းမ်ားစြာျဖင့္ ရယူ စားသုံးတာလား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ ၾကည္ျဖဴစြာ ရယူျခင္းျဖင့္ စားသုံးတာလား အေပၚ စဥ္းစားဖို႔လိုလိမ့္မယ္။
စဥ္းစားတယ္ဆိုတာက .... ဗမာျပည္မွာ ထမင္းငတ္ျပီး ေသႏိုင္တဲ့ မသာ အေပၚေပါ့ း)၊
(၁) တကယ့္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ အႏွစ္နာခံ လုပ္ေဆာင္သြားတဲ့သူေတြဟာ လူသာေသသြားေဗမဲ့ နာမည္ မေသဘူးဆိုတဲ့ စကားတခြန္း ဖတ္မွတ္ၾကားသိခဲ့ရတယ္။
(၂) ဆန္႕က်င္ဘက္ကေတာ့ တိုင္းျပည္ အက်ဳိးကိုေတာ့ ေဆာင္ရြက္ပါလွ်က္နဲ႔ အႏွစ္နာမခံပဲ လစ္ရင္ လစ္သလို မိမိစားသုံးရမဲ့ ထမင္းတလုပ္အတြက္ ၀ိုက္စား ၾက၏။
ထို ႏွစ္မ်ဳိးထဲက တခုခုကို ဟဲ့ေကာင္ေလး ဘယ္အမ်ဳိးက ထမင္ငတ္ျပီး ေသတာလဲလို႔ ေမးလာလွ်င္ ဒုတိယ အမ်ဳိးစားကို ေရြးခ်ယ္မိမွာပဲ။
ယေန႔ ျမန္မာျပည္မွာ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတဲ့ မသာ မရွိဘူးဆိုတဲ့ စကားအသုံးအႏွဳံး ၾကားဖူးသလားမသိ။ အင္း.. ဗမာျပည္ရယ္လို႔ မေခၚေ၀ၚ မသုံးစဲြခဲ့ေတာ့ ဗမာျပည္မွာ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတဲ့ မသာမရွိဘူးဆိုတာထက္ ျမန္မာျပည္မွာ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတဲ့ မသာ ရွိတယ္လို႔ ေျပာရမလို ျဖစ္ေန၏။ နာမည္ၾကီး ဆရာေတာ္တပါးက ျမန္မာျပည္မွာ သူခိုးနဲ႔ ခြာေသးေသး သူေတာင္းစားေတြ မ်ားလာတယ္ လို႔ တရားေဟာတာ ၾကားဖူးခဲ့တယ္။
ကြ်န္ေနာ္တို႔ ငယ္ငယ္က ရပ္ကြက္အဆင့္ ေက်းရြာအဆင့္ ဥကဌ အတြင္းေရးမွဴး စတဲ့ အရာထမ္းမ်ားဟာ ေစတနာ့၀န္ထမ္းမ်ားအျဖစ္ လစာ မရ။ အေကာင္ၾကီးၾကီးေတြ တိုင္းခမ္းလွည့္လည္လို႔ ေယာင္မွားျပီး ထိုရြာသို႔ ေရာက္လာလွ်င္ မိမိစရိတ္ႏွင့္ ျပဳစုဧည္ခံရ။ ဌာနာဆိုင္ရာက အရာရွိေတြ လာရင္လည္း ကိုယ့္မွာ ရွိတာေတြ ခ်ေၾကြး။ ကိုယ္ပိုင္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္းလဲ အခ်ိန္မရလို႔ မလုပ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ စီးပြားေလွ်ာ့ရဲလာ၏။ ထိုေၾကာင့္ မည္သူမွလည္း ဒီအလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္၊ တဖက္ကလဲ ရပ္ရြာမွာ လူၾကီးမရွိရင္ မျဖစ္၊ ဓမၼာရုံသို႔ေခၚ လူစုျပီး ဒီမိုကေရစီက်က် ေရြးေကာက္တက္ေျမာက္ၾကခဲ့သည္။ အမ်ားဆႏၵအရသာ တာ၀န္ကို ယူလိုက္ရေသာ္ျငားလည္း တင္ေျမာက္ခံရတဲ့သူဟာ ျဗဟၼာဦးေခါင္းၾကီးကို ကိုင္ရသလို ခံစားလိုက္ရ၏။ ထိုေခတ္မ်ားတုန္းက ရပ္ကြက္ ေက်းရြာအဆင့္မ်ားတြင္ ရပ္ရြာအက်ဳိး ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားသည္ လစာ အဖိုးအခအျဖစ္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္မဟုတ္ပဲ ျဖဴစင္ေသာ ေစတနာအရင္းခံအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။
ယေန႕ေခတ္မူကား ရပ္ရြာဥကဌ ရာထူးကို ငမ္းငမ္းတက္ လိုခ်င္သူမ်ား ေပါလွပါ၏။ တခ်ဳိ႕က ဒီတာ၀န္ကို လာဒ္ထိုးျပီး ရယူသတဲ့....။ ဟိုေခတ္မ်ားႏွင့္ ႏွဳိင္းယွဥ္လိုက္ရင္ ဒီရာထူးဟာ မက္ေလာက္စရာ မျဖစ္ေလာက္ပါ။ ခက္ရပါ၏။...
အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာမွ တဆင့္ ပုံသ႑ာန္ ကဲြျပာေသာ္ျငားလည္း ျမဳိ႔၊ တိုင္းေဒသ အသီးသီးတြင္ တာ၀န္ယူထမ္းေဆာင္ေနေသာ အရာထမ္းမ်ား အားလုံးဟာ တိုင္းျပည္အေပၚ ရိုးသားစြာ တာ၀န္ယူႏိုင္ခဲ့လွ်င္ ျမန္မာျပည္တြင္ ထမင္းငတ္ျပီး ေသတဲ့သူ မရွိဟု ေၾကြးေၾကာ္ႏိုင္လိမ့္မည္။
ေခတ္မွီတိုးတက္ေသာ ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ကို ခ်ီတက္ေနေသာ တရုတ္တို႔ဟာ လဒ္ေပး လဒ္ယူစနစ္ကို ေသဒဏ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ ႏွိပ္ကြပ္တယ္။ ဒါမွလဲ ကိုယ္က်င့္တရား ျမင့္တက္လာ၍ ကမၻာအရပ္ရပ္က လူမ်ဳိးေပါင္းစုံႏွင့္ ကူးလူးဆက္ဆံႏိုင္ျပီး တဦးႏွင့္တဦး ယုံၾကည္စြာ ေရာင္း၀ယ္ ေဖာက္ကားျခင္းျဖင့္ တိုင္းျပည္ ေခ်ာင္လည္လာသည္ဟု ယုံၾကည္မိပါသည္။
ေခတ္မွီတိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံတခုကို ေဖာင္ေဆာင္ရာ၀ယ္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႔ဟာ လဒ္ေပး လဒ္ယူစနစ္ကို တိုက္ဖ်က္ရန္အတြက္... ျပစ္မႈၾကဴးလြန္ခဲ့ေသာ တစုံတေယာက္အား (တပည့္သားေျမးျဖစ္သျဖင့္ ေလွ်ာ့ေပါ့ေပးလိုက္သည္၊) ပုံစံႏွင့္ ေပါ့တိေပါ့တန္ ေလွ်ာ့တိေလွ်ာ့ရဲ တရားေရးစနစ္တခုႏွင့္ ဆက္သြားေနမည္ဆိုလွ်င္ ေနာက္မ်ဳိးဆက္မ်ားတြင္လည္း ထမင္းငတ္ျပီး ေသသူမ်ား ေပၚေပါက္လာ မလဲြဧကန္......
စာၾကြင္း ။ ။ ထိုစာကို ေရးျခင္းသည္ လက္ရွိအစိုးရအား ေထာက္ခံအားေပး၍ အၾကံေပးေရးသားေနျခင့္မဟုတ္၊ တိုင္းျပည္အေပၚထားရွိေသာ ေစတနာျဖင့္သာ ေရးသားခဲ့သည္။
လူလ
ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ....
( ၂၅၊ ၀၈၊ ၁၁ )
Type the rest of your post here.
Wednesday, August 24, 2011
က်ေနာ္ရဲ့ ၈ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု(သို႔မဟုတ္)မိုးေကာင္းသပိတ္တိုက္ပြဲ အပုိင္း(၂)
က်ေနာ္ရဲ့ ၈ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံု
![E:\PHOTO\ABSDF_NB\8888\8888-MGG\m.JPG]()
![E:\PHOTO\ABSDF_NB\8888\8888-MGG\8888-MGG-089.JPG]()
(ဓါတ္ပံု MGG ၁၉၈၈ )
![E:\PHOTO\ABSDF_NB\8888\8888-MGG\8888-MGG-084.JPG]()
(ဓါတ္ပံု MGG ၁၉၈၈ )
![E:\PHOTO\ABSDF_NB\8888\8888-MGG\8888-MGG-055.JPG]()
(ဓါတ္ပံု MGG ၁၉၈၈ ) လူထုလူတန္းစားအလႊာအသီးသီးပါ၀င္
မိုးေကာင္းသပိတ္တိုက္ပြဲ
အပုိင္း(၂)
ရာစု
ကားတစီးနဲ႔ လူ သံုးေယာက္
မေန႔က ဆႏၵျပရာမွာ ေဇာနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ထိ ေအာ္လိုက္မိသည္မသိပါ၊
က်ေနာ္ အိပ္ယာကထလိုက္ေတာ့ တကိုယ္လံုးအရိုက္ခံထားရသလို နာေနပါတယ္။ စကားေျပာေတာ့ လည္း
ထြက္လာတဲ့ အသံက အဆိုေတာ္ ေဇာ္၀င္းထြဋ္လိုလို အဆိုေတာ္ရဲသြင္လိုလိုနဲ႔ အသံက ကြဲရွရွ
ျဖစ္ေနပါတယ္။ စီးပြားေရး သမားနဲ႔ ေဆးသမားမ်ားတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ၿမိဳ႕ ဘယ္ေတာ့မွ ဆႏၵျပမႈေတြ
မရွိနိုင္ဘူးလို႔ ထင္ထားတဲ့ၿမိဳ႕ အခုေတာ့ လူေတြရဲ့ထင္ျမင္ခ်က္ကို က်ေနာ္တို႔ ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္လိုက္ၾကၿပီ
ဘာေတြျဖစ္လာမယ္ ဆိုတာ ရင္ခုန္စြာနဲ႔ ေစာင့္ေနခ်ိန္ေပါ့။ အေျခအေန စံုစမ္းရန္ ထံုးစံအတိုင္း
စိမ္း၀ါ လၻက္ရည္ဆိုင္ေလးကို က်ေနာ္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္၊ က်ေနာ့္ ဆီးႀကိဳေန သူကေတာ့ က်ေနာ့္
သူငယ္ခ်င္း သန္း၀င္း(ဖက္တီး)နဲ႔ ေအာင္နိုင္သူ (ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးသားအငယ္) ေပါ့၊ ေရာက္တာနဲ႔
“ဘယ္လိုလဲ မင္းတို႔ေတာ္ေတာ္ေမာသြား လားတဲ့” “တကိုယ္လံုးကိုနာေနတာပဲကြာ” လို႔ေျပာေတာ့ မေန႔က “မင္းရုပ္ဖ်က္ထားလဲ ဘိုးေတာ္ (ဆရာႀကီး) သိတယ္တဲ့
ဘယ္သူေတြပါလဲဆိုတာ ေထာက္လွမ္းေရးေတာ့ စံုစမ္းေနတယ္တဲ့ သတိေတာ့ထားတဲ့” သတိေပးေတာ့ က်ေနာ္နဲနဲေတာ့စိုးရိမ္သြားပါ
လူထုဖက္ကိုရပ္တည္လာၾကေသာ မိုးေကာင္း ျပည္သူ႔စစ္မ်ား
နဲနဲအားတက္သြားပါတယ္ က်ေနာ္ျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္၊ က်ေနာ္ ခါတိုင္းလို႔
လၻက္ရည္ဆိုင္တြင္ ၾကာၾကာ မထိုင္ရဲေတာ့ပါ အိမ္ျပန္လာ ၿပီး အိမ္တြင္းပုန္း လုပ္ေနပါတယ္။
ညေန ေရာက္ေတာ့ ဆရာမ်ိဳးလြင္ကို ကားတစီးနဲ႔ အရပ္၀တ္ ဝတ္ထားတဲ့
လူသံုးေယာက္ လာေခၚသြားတယ္လို႔ သတင္းၾကားရပါေတာ့ တယ္။ ကိုမ်ိဳးလြင္ ငွါးေနေသာအခန္း နဲ႔
က်ေနာ့္ အိမ္ကသိပ္မေ၀းလွပါ။ ည(၈)နာရီေလာက္ ေရာက္ေတာ့ ကိုမ်ိဳးလြင္ စိတ္တိုၿပီး ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။
ဒီၿမိဳ႕မွာဆက္ေနရင္ နိုင္ငံေရး မလုပ္ရဘူးလို႔ ဝန္ခံလက္မွတ္ထိုးခဲ့ ရတယ္ တဲ့ ။ ဒါဆို
“က်ေနာ္တို႔ဘယ္လို႔လုပ္ၾကမလဲ” ေမးလိုက္ေတာ့ “လုပ္စရာ ရွိတာဆက္လုပ္မယ္လို႔” ေျပာပါတယ္
ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း အိမ္ျပန္လာခဲ့ပါတယ္ ။
လူမသိလိုက္တဲ့ စစ္ဆင္ေရး
ၾသဂုတ္လ(၁၅) ရက္ ေရာက္ေတာ့ ျမစ္ႀကီးနားေကာလိပ္တြင္ ဒုတိယႏွွစ္
တက္ေနတဲ့ က်ေနာ္ရဲ့ ညီမႏွစ္၀မ္းကြဲေတာ္စပ္သူ ခင္ညိဳ(ခ)မိတုတ္က (မိတုတ္သည္ ၁၉၈၉ ခုတြင္ ဖားကန့္ေဝွခါလမ္းတြင္ လူထုစည္းရံုးေရးတာ၀န္ယူစဥ္က်ဆံု
ခ်ိတ္မိလိုက္တဲ့ကြင္းဆက္မ်ား
ေနာက္ရက္မွာ ဆရာမ်ိဳးလြင္ နဲ႔ သူတို႔ နဲ႔ ေတြ႔ၾကပါတယ္၊
ကိုမ်ိဳးလြင္္ရဲ့ အစီစဥ္နဲ႔ ရပ္ကြက္လိုက္ အုပ္စုလိုက္ဖြဲ႔ အုပ္စုေလးေတြ လ်ိဳဝွက္စြာ
ဖြဲ႔ၾကပါတယ္။ ဒီတခါေတာ့ က်ေနာ္အရမ္း မပင္ပမ္းေတာပါ။ လုပ္မဲ့သူေတြေပၚလာၾကၿပီ တာ၀န္ခြဲေ၀မႈတခ်ိဳ႕
ပါလုပ္ထားနိုင္ၿပီျဖစ္ပါတယ္၊ အုပ္စုတခုတြင္
ေခါင္း ေဆာင္တေယာက္ ထား၍ စနစ္တက် ဖြဲ႔ထားၾကပါတယ္၊ ကြင္းဆက္ေတြ အားလံုး ခ်ိတ္မိလိုက္ၾကၿပီေပါ့၊
လာမယ့္(၁၇)ရက္ေန႔မွာ အားလံုးပါဝင္လာမဲ့ သပိတ္ျဖစ္လာဖို႔စီစဥ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္က ေခါင္းစည္းတာ၀န္ယူ
ထားတာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ့ အထည္ဆိုင္မွာ အနီေရာင္ပိတ္အုပ္ တအုပ္ကို အေၾကြးယူၿပီး
ေခါင္းစည္း ေတြကိုျဖတ္ေနပါတယ္၊ အလယ္တည့္တည့္ တြင္ သေဘာၤေဆး၊ ေျမျဖဴတို႔ကို သံုးၿပီး
“ေသြး” ဆိုတဲ့ စာလံုးေလးကို ေရးရင္းအလုပ္ရွဳပ္ေနပါတယ္။ ၾသဂုတ္လ(၁၆)ေန႔ ညအထိ ေျခခ်င္းလိမ္
ေနတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ၾကားက ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ အုပ္စု အစည္းအေဝးေတြ ၊ အုပ္စုေခါင္းေဆာင္
အစည္းေဝး ေတြကို လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာဟာ သဲထိပ္ရင္ဖို ဇာတ္ကားတကား ၾကည့္ေနရ သလို ပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက
အစည္း တခုသြားဖို႔ ေပးခဲ့တဲ့ စကားဝွက္ကို က်ေနာ္ အခုထိမွတ္မိေနတုန္း ပါ။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္
က်ေနာ့္ဆီေရာက္ၿပီး ဒီည အစည္းေဝးရွိတယ္ စကားဝွက္ က “ဗုဒၵ”
၁၃ရက္ေန႔ သပိတ္စတင္ထြက္တဲ့အခ်ိန္ပါခဲ့တဲ့
အာဇာနည္ေက်ာင္းသူ သက္သက္ခိုင္
မ်က္စိတမွိတ္ လ်ွပ္တျပက္
ၾသဂုတ္လ(၁၇) ရက္ေန႔ တြင္ ေက်ာင္းသား ေတြ သပိတ္ျပန္ေမွာက္မယ္
ဆိုတဲ့သတင္း ထြက္ေနပါတယ္၊ ဒီတခါေတာ့ ၿမိဳ႕ခံလူထုဟာ အေၾကာက္အရြံ႕မရိွ သူတို႔အလုပ္ သူတို႔လုပ္ေနၾက
ေသာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ပံုမွန္စည္းကားေနပါတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရး ေတြကလည္း ေက်ာင္းသားေတြစုၾကမဲ့
စုရပ္လိုက္ရွာေနၾကပါတယ္။ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕ အိုးတန္းရပ္ကြက္ မွာ လၻက္ရည္ဆိုင္ သံုးဆိုင္ဟာ
တဆိုင္နဲ႔တဆိုင္ မနီးမေ၀းတြင္ရွိေနတဲ့ေနရာမွာဖြ
အိမ္တြင္းနတ္ပါမက်န္ ဆႏၵျပၾကၿပီ
တခဏအတြင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ အင္အားကိုစုစည္းၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့
လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ခ်ီတက္လာခဲ့ၾကပါတယ္၊ က်ေနာ္ကေတာ့ ပါလာတဲ့ လြယ္အိတ္ထဲမွ ေခါင္းစည္အနီေတြ
လူတိုင္းေစ့ လုိက္ေ၀ငွၿပီး နဖူးတြင္စည္းလိုက္ပါတယ္၊ လူစည္းကားရာ မနက္ေစ်းႀကီး လမ္းဆံုတြင္
ရပ္ၿပီး က္ိုမ်ိဳးလြင္မွ နိုင္ငံေရးတရား ေဟာပါေတာ့တယ္ ၊ ထိုအခါၾကမွ ေနရာ အသီးသီးမွ
သပိတ္စစ္ေၾကာင္းမ်ား လာေရာက္ပူးေပါင္းလာၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဆႏၵျပေက်ာင္းသားမ်ား တခ်ိဳ႕
က မ်က္ႏွာဖံုးမ်ားကို တတ္ထားၾကပါတယ္။ တရားေဟာေနတဲ့ ကိုမ်ိဳးလြင္ မွ ဗိုလ္ေအာင္ဆန္း
လြတ္လပ္ေရးေခတ္က လူထုကုိတရားေဟာတဲ့ေလသံမ်ိဳးနဲ႔ “က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းသားေတြဟာ တနိုင္ငံလံုးမွာ
ရွိေနၾကတဲ့ ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ့ အက်ပ္အတည္းကို ေျဖရွင္းနိုင္ဘို႔အတြက္ လမ္းေပၚထြက္လာၾကျခင္းျဖစ္တယ္
ျပည္သူလူထု အတြက္ အသက္ကိုေပးဖို႔လည္း၀န္မေလးဘူး ေသမွာမေၾကာက္လို႔ ေပတရာေလွ်ာက္တာ သပိတ္ေမွာက္တာျဖစ္တယ္
ဒါေၾကာင့္ မ်က္ႏွာမွာ စည္းထားတဲ့ ပဝါေတြ ကို အားလံုး ဖယ္လိုက္ၾကပါ။ ဒီတပါတီအာဏာရွင္အစိုးရကို
ရဲရဲဝင့္ဝင့္ ဆန္႔က်င္ၾကမယ္”လို႔ေျပာလိုက္ေတာ
ေရႊသာေလ်ာင္း ဘုရားႀကီး၀န္းအတြင္းက မိုးေကာင္းသပိတ္စခန္း
စိတ္ေကာက္ၿပီး ျပန္သြားတဲ့ သူေတြရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့
သူတို႔ေခါင္းစည္းနဲ႔ သူတို႔ ယူလာၾကတာကိုေတြရပါတယ္ ။ လူတေထာင္နီးပါျဖစ္သြား ေသာေၾကာင့္
စည္းကမ္းရွိၾကဖို႔ သပိတ္ကို က်ေနာ္တို႔ ထိန္းရပါတယ္။ စင္ေပၚတက္ၿပီး တရားေဟာတဲ့သူေတြကလည္း
အရမ္းမ်ားလာပါတယ္။ တၿမိဳ႕လံုးက ျပည္သူလူထုရဲ့ ေထာက္ခံမႈကိုလည္းရခဲ့ၾကပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္
က်ေနာ္တို႔ တရက္တာ စီတန္းလွည့္လည္ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ျခင္းကိုရပ္နားဖို႔
ဟိုင္နန္ကြ်န္းလဲ မိုးေကာင္းသပိတ္မွာပါခဲ့တယ္
က်ေနာ္တို႔ ေခါင္းခ်င္းရိုက္အစည္းေ၀းမ်ား ထိုင္ၾကၿပီး တာ၀န္မ်ားကိုခြဲၾကျပန္ပါတယ္
သပိတ္စခန္းတြင္လံုၿခံဳေရးတာယူသူ
တအိမ္တက္ဆင္း စည္းရံုးၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔သပိတ္
ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ႔ ေဒသခံေတြ ပိုမိုရင္းႏွီးလာပါတယ္၊ ေအာက္ေျခစစ္သားမ်ားကလည္း က်ေနာ္တို႔ျမင္ရင္
သူတို႔ေထာက္ခံေၾကာင္း ဒီမိုကေရစီကို သူတို႔ စစ္သားေတြလည္း လိုခ်င္ေၾကာင္း မသိမသာလွမ္းေျပာၾကပါတယ္။
ေက်းလက္ရွိ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား ကလည္း ေက်ာင္းသားေတြဦးေဆာင္မႈ ေနာက္က သူတို႔ လိုက္မယ္
ေက်ာင္းသားသပိတ္နဲ႔ ပူေပါင္းၾကမယ္လို႔ သေဘာတူၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေထြေထြ သပိတ္ေန႔မ်ား တြင္ ခ်ီတက္ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ၾကရန္
၁ ညအိပ္ ၂ ရက္ လိုက္လံ စည္းရံုးၿပီး က်ေနာ္တို႔ျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ သပိတ္စခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့
တျခား ေက်းရြာေတြဆီ စည္းရံုးေရး ဆင္းၾကတဲ့ အဖြဲ႔ေတြလည္း ျပန္ေရာက္လာၾကပါတယ္။ ညပိုင္းေရာက္ေတာ့
လူထုကို စည္းရံုးေရးဆင္းေရးဆင္းၾကတဲ့ သူ႔အေတြ႔အႀကံဳ ကိုယ္အေတြ႔ႀကံဳေတြကို ျပန္ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္၊
က်ေနာ့္ကလည္း က်ေနာ္တို႔သြားစည္းရံုးတဲ့ ရြားတရြာဆို စစ္တပ္ကိုေၾကာက္လို႔ က်ေနာ္တို႔
ေျပာမယ့္စကားကိုလာနားေထာင္မဲ့သူ
Tuesday, August 23, 2011
ျမန္မာျပည္မွေပးစာ(အားလပ္ရက္-၂)
(၂၀၁၁ ၾသဂုတ္လ ၂၂ ေန႔ထုတ္ မိုင္အိနိခ်ိ ေန႔စဥ္သတင္းစာပါ Letter from Burma: Holiday (2) ကုိ ျမန္မာျပန္ဆုိပါသည္ )
ေမာင္ေမာင္လွႀကိဳင္
ေမာင္ေမာင္လွႀကိဳင္
စိမ္းလန္းစုိေျပတဲ့ကုန္းေျမရဲ႕ အေနာက္ဘက္နယ္ျခားတေလွ်ာက္ ေလးတြဲ႕စြာစီးဆင္းေနတဲ့ ဧရာဝတီျမစ္ရဲ႕ အံ့မခန္းျမင္ ကြင္းကုိ ပုဂံဟုိတယ္(ျမစ္ျမင္ကြင္း)က ပကတိေဖာ္ျပေပးေနပါတယ္။
ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ပုဂံတြင္ ေလးရက္ေနထိုင္စဥ္မွာ မုတ္သုန္ရာသီတြင္း ေကာင္းစြာခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္ေနေသာ္လဲ မုိးဖြဲေလး(အမွန္ တကယ္ကုိအဖြဲဆုံးေလး) တႀကိမ္ပဲ ႐ြာခဲ့ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္းအတြက္ ေက်ာ္ၾကားေစခဲ့တဲ့ ႐ႈေမာဘြယ္ရာ ေနဝင္ ဆည္းဆာမ်ားကုိ ညေနတုိင္း ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ခံစားေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ့ရပါတယ္။
ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ဘန္ဂလုိရဲ႕ဝရံတာကေန ေနဝန္းနီႀကီး ေတာ္ဝင္ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ ေလွ်ာ္က်သြားေနတာကုိ ၾကည့္ျမင္ရပါတယ္။ တဘက္ျမစ္ကမ္းကုိၫႇဳိ႕မိႈင္းေနေစတဲ့ မရမ္းႏုေရာင္နဲ႔ မဲနယ္ျပာေတာင္တန္းမ်ားေနာက္ကြယ္မွာ လွ်ဳိးဝင္မေပ်ာက္ကြယ္ခင္ မွာ ေကာင္းကင္ကို အေျပာရခက္တဲ့ ဟသၤာျပဒါးေရာင္မ်ားနဲ႔ လိေမၼာ္ေရာင္မ်ားနဲ႔ အဝါေရာင္မ်ားျဖင့္ ေရာင္ျခယ္လ်က္ အံ့ဘြယ္တိမ္ေကာက္ေၾကာင္းမ်ားကုိ အေရာင္လင္းလက္ေစပါတယ္။ ဒါဟာ ခရီးသြားလက္ကမ္းေၾကာ္ျငာမွဓါတ္ပုံကုိ အသက္ဝင္ေစခဲ့တာပါ။
ပုဂံရဲ႕ၾကည္ႏူးဘြယ္အခ်စ္ဇာတ္ေၾကာင္းမ်ားနဲ႔ အံ့မခန္းဘြယ္ရာမ်ားကုိ ပညာ႐ွင္မ်ား၊ အထူးျပဳေလ့လာသူမ်ားနဲ႔ ထသြားထ လာဧည့္သည္မ်ားက ေရးသားခဲ့ၾကပါတယ္။ ၿခံဳႏြယ္သစ္ပင္မ်ားလႊမ္းတဲ့လြင္ျပင္မွာ အ႐ြယ္အစားစုံ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ အေဆာက္အအုံမ်ား ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ႐ွိေနပါတယ္။ (ေ႐ွးေဟာင္းသုေတသနဌာနက ဗိမာန္အေသးမ်ားရဲ႕ အႂကြင္းမ်ား အပါအဝင္ ၃ ေထာင္ေက်ာ္ စာရင္းျပဳစုထားပါတယ္။) အႀကီးဆုံးမွ အေသးဆုံးအထိ တခုခ်င္းစီမွာ ေကာင္းကင္ကုိ ေထာင္တက္ေနတဲ့ ထိပ္ဦးပုိင္းမ်ား ေဆာင္းထားၾကပါတယ္။ ဒါဟာ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာဖန္တီးမႈျဖစ္႐ံုထက္ ပုိမုိျမင့္တဲ့အရာ တခုကုိ လြမ္းေမာတမ္းတျခင္းရဲ႕ ပိသုကာပညာဆုိင္ရာေဖာ္ျပမႈျဖစ္ပါတယ္။
တိက်တဲ့ပုံတူပြါးကုိရရန္ မၾကာခဏမျခယ္သတဲ့ပုံမွာ ကၽြန္မရဲ႕ ပုဂၢလိကစိတ္ခံစားမႈကုိ အေသးစိတ္မျခယ္မႈန္းပဲ ေဆးေရာင္ အလင္းအေရာင္ေတာက္ပျခင္းကုိ ေပါင္းထည့္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ညေနဆည္းဆာခ်ိန္မွာ အလားအလာမ႐ွိတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို အတိတ္မွာေရာ အနာဂတ္မွာမ႐ွိတဲ့ ေမွးမွိန္တဲ့ေလာကမွာ အရိပ္မ်ားနက္႐ႈိင္းေစမႈျဖင့္ပယ္ဖ်က္လုိက္ပါတယ္။
အေဆာက္အဦးငယ္မ်ားစြာတုိ႔ဟာ ပ်က္စီးမႈအဆင့္ဆင့္မွာ႐ွိေနပါတယ္။ အၿမဲမတည္႐ွိျခင္းနဲ႔ ေဟာင္းႏြမ္း ေဆြးေျမ့ျခင္းနဲ႔ အယူမွား အယုံမွားျခင္း အေက်အမြမ်ားရဲ႕ သ႐ုပ္ေဖာ္ခ်က္မ်ားအျဖစ္ရပ္တည္ေနပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာေဒသတြင္သာမက တန္ခုိးထြားသူမ်ားနဲ႔ ဝါႂကြားလုိသူမ်ား သူတို႔ရဲ႕အာဏာပုိင္ျခင္းနဲ႔ ဂုဏ္ျဒဗ္မ်ားကုိ ဖ်က္မရ ႏိုင္တဲ့ အမွတ္တံဆိပ္မ်ားအျဖစ္ က်န္ရစ္ေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတဲ့ ကမၻာေျမႀကီးရဲ႕ မည္သည့္ အစိတ္အပိုင္းမွာမွ မေလ်ာ္ကန္ တဲ့သခၤန္းစာမ်ားကုိလဲလွစ္ျပေနပါတယ္။
ပုဂံဟာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ဂုဏ္ေရာင္၊ ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့လူမႈယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ လူတုိ႔ရဲ႕သနားစဘြယ္ မာနတရားမ်ားကုိ ေဖာ္ၫႊန္းႏိႈးထေနပါတယ္။ အဆုံးမဲ့သဲကႏၱာရသဲမ်ားတြင္ ႀကီးမားတဲ့အပုိင္းအစမ်ားအျဖစ္ လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ အုိဇီမဲန္ဒီယား ရဲ႕ ေအးတိေအးစက္ႏိုင္တဲ့ သေရာ္ေလွာင္ေျပာင္ခ်က္ျဖင့္ ေကာင္းစြာေဖာ္ျပေပးေနပါတယ္။ “ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕အလုပ္မ်ားနဲ႔ ေျမာ္လင့္ခ်က္မဲ့ျခင္းမ်ားကုိၾကည့္ပါ - အုိဘုရားသခင္ - ”
သူတုိ႔ရဲ႕ ထင္ရတဲ့ဘာသာေရးယုံၾကည္မႈသက္ေသအျဖစ္ အုတ္မ်ားနဲ႔အေဂၤတသ႐ြတ္မ်ားျဖင့္ ေစတီပုထုိးမ်ား တည္ခဲ့ၾကတဲ့ ပုဂံရဲ႕ ဘုရင္မ်ား၊ မိဖုယားမ်ား၊ မင္းသားမ်ား၊ နန္းတြင္းသူနန္းတြင္းသား ဘယ္ႏွစ္ပါးဟာ သံသရာအေႏွာင္အဖြဲ႕က အမွန္တ ကယ္လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေ႐ွ႕႐ႈၾကပါသလဲ။
တန္ဘုိးႀကီးအေဆာက္အအုံမ်ားတည္ေဆာက္ျခင္းျဖင့္ ကမၻာမွာ သူတုိ႔ရဲ႕ပစၥည္းတန္ဘုိး သက္ေသျပ႐ုံမွ် ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ စိတ္ပါဝင္စားခဲ့ပါသလဲ။
အဲဒီအလုပ္ေတြဟာ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတရားအယူအဆလႊမ္းၿခဳံမႈမွ သူတုိ႔ရဲ႕စိတ္မ်ားက ေၾကာက္႐ြံ႕ဖယ္ေ႐ွာင္ေနတာ ေၾကာင့္ အသက္႐ွင္ေနတဲ့သံသရာတေလွ်ာက္ သူတုိ႔ရဲ႕သက္ေတာင့္သက္သာ႐ွိေနမႈကုိ အာမခံတဲ့ အာမခံေပၚလီစီအျဖစ္ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ၾကည့္ျမင္ခဲ့ပါသလဲ။
ပုဂံကုိအုပ္စုိးခဲ့တဲ့ မင္းမ်ားရဲ႕စာရင္းဟာ အမွန္တကယ္႐ွည္လ်ားလွပါတယ္။ ဒါေပမင့္ မင္းတပါးတည္းကသာ ကၽြန္မရဲ႕ အာ႐ံုကုိဖမ္းစားခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မကေလးဘဝမွာ သမိိုင္းစာအုပ္မ်ားက က်န္စစ္သားမင္းဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကုိ ပထမဆုံးစည္း ႐ံုးသိမ္းသြင္းခဲ့တဲ့ဘုရင္အျဖစ္မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တဲ့ အေနာ္ရထာမင္းႀကီးရဲ႕သားေတာ္တပါးျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမင့္ ပညာ႐ွင္မ်ားရဲ႕သုေတသနကေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးဟာ ေသြးမေတာ္စပ္ေၾကာင္းေဖာ္ျပၾကပါတယ္။
က်န္စစ္သားမင္းဟာ သာမန္ပုဂၢိဳလ္တဦးျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမင့္ ထူးျခားတဲ့ပါရမီ႐ွင္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ သတၱိဗ်တၱိနဲ႔ရဲရင့္သူပါ။ ေတာ္ဝင္တပ္မေတာ္ရဲ႕စစ္ေသနာပတိျဖစ္လာကာ ထင္႐ွားတဲ့ သူရဲေကာင္းတဦးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဘုရင္အုိႀကီးက သူ႔ကိုအာခံေတာ္လွန္ႏိုင္ေျခ႐ွိတဲ့သူလုိ႔ မနာလုိမ႐ႈစိမ့္ျဖစ္တာခံရပုံရပါတယ္။ ဘုရင္အေနာ္ရထာ နတ္႐ြာစံ ၿပီးေနာက္ ေပ်ာ့ညံ့အရည္အခ်င္းမ႐ွိတဲ့သားေတာ္က အ႐ိုက္အရာဆက္ခံခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕သက္တမ္းဟာ အလြန္ တုိေတာင္းလွပါတယ္။ အေနာ္ရထာရဲ႕အ႐ိုက္အရာခံဘုိ႔ က်န္စစ္သားမင္းသားရဲ႕ထီးနန္းသိမ္းဘိသိက္ခံေရးကုိ စိန္ေခၚမဲ့သူ မ႐ွိေၾကာင္းယူဆရပါတယ္။
က်န္စစ္သားမင္းဟာ ဉာဏ္ပညာႀကီးမားတဲ့၊ စြမ္းရည္ျပည့္တဲ့ အၾကင္နာဂ႐ုဏာတရားႀကီးမားတဲ့ မင္းတပါးအျဖစ္ သက္ေသခံပါတယ္။ သူတည္ထားခဲ့တဲ့ အာနႏၵာဘုရားဟာလဲ သူ႔ရဲ႕ဆြဲေဆာင္မႈ ပင္ကုိယ္စ႐ိုက္ကုိ ေရာင္ျပန္ဟပ္ေနေစ ပါတယ္။ အလင္းအေမွာင္ႏွစ္ခုစလုံး အားေကာင္းေအာင္ က်က္သေရ႐ွိ႐ွိ အခ်ဳိးက် တည္ဖြဲ႕ထားလုိ႔ လွပတဲ့အေဆာက္ အအုံအျဖစ္ သေဘာထားယူဆရပါတယ္။ အာနႏၵာေစတီကုိဖူးေမွ်ာ္ရတာဟာ ႐ွားပါးတဲ့ဘုရင္တပါးကုိ ကန္ေတာ့ရသလုိ ေစတီအတြင္း႐ွိ ထူးျခားတဲ့ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားဟာ ဘာသာေရးအေမြအျဖစ္ကိုယ္စားျပဳထားတာပါလားလုိ႔ ေလးေလးနက္ နက္ ခ်င့္ခ်ိန္စဥ္းစားမိေစပါတယ္။
ဟုိတယ္ေျမေပၚမွာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ကုိ ရင္သပ္႐ႈေမာဘြယ္ အံ့ၾသျခင္းအျဖစ္နဲ႔ က်န္စစ္သားမင္းႀကီးကုိ ရည္စူး တည္ထားကုိး ကြယ္တဲ့ ေစတီႏွစ္ဆူကို ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ရေစခဲ့ပါတယ္။ တကယ္တမ္းကုိ မထင္မ႐ွား လူသိမမ်ားတဲ့ေစတီမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ တဆူကေတာ့ က်န္စစ္သားမင္းႀကီးအုပ္ခ်ဳပ္စခ်ိန္မွာ သူရဲ႕ရန္သူမ်ားအေပၚ ေအာင္ျမင္ျခင္းအတြက္ ဂုဏ္ျပဳရည္စူး တည္ ထားတာလုိ႔ ကၽြန္မတို႔ကုိေျပာျပပါတယ္။ အျခားတဆူကေတာ့ စစ္ဝါဒီတေယာက္အေနနဲ႔ သူက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ အၾကမ္းဖက္ က်ဴးလြန္ခဲ့မႈမ်ားမွ ေၾကရာေၾကေၾကာင္းအတြက္ သူ နတ္႐ြာစံခါနီးမွာ တည္ထားေပးထား တာလုိ႔ ဆုိပါတယ္။
စားေသာက္ေဆာင္အနီး ဥယ်ဥ္ထဲမွာေတာ့ သင့္တင့္တဲ့အ႐ြယ္ အေဆာက္အအုံမ်ား႐ွိပါတယ္။ အဲဒိေနရာမ်ားမွာ ညေန တုိင္း ႐ိုး႐ာေစာင္းဂီတသံမ်ားျဖင့္တီးခတ္ေဖ်ာ္ေျဖၾကပါတယ္။ သီးသန္႔ဘုရား႐ွစ္ခုိးေဆာင္မ်ား အနံ႔အသက္မ်ားရ႐ွိပါတယ္။ ယင္းတုိ႔တြင္ ဆိတ္ၿငိမ္ညေနဆည္းဆာမွာ ဆီးမီးဖယာင္းတုိင္မ်ား ထြန္းၫႇိပူေဖာ္ၾကရတာ ႀကီးမားထင္႐ွားတဲ့ ဘုရား ႀကီးမ်ားမွာ ဘုရား႐ွိခုိးပူေဇာ္ရမႈနဲ႔ ျခာနားတဲ့ခံစားမႈကုိရ႐ွိပါတယ္။
ကၽြန္မရဲ႕သားနဲ႕ကၽြန္မတုိ႔ဟာ အေဆာက္အဦးေဟာင္းမ်ားကုိ ကတုိက္က႐ိုက္ေလွ်ာက္မၾကည့္ေတာ့ရန္ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၾက ၿပီး၊ ဟုိတယ္ပရဝဏ္တြင္း႐ွိ အာနႏၵဘုရားနဲ႔က်န္စစ္သားမင္းႀကီးရဲ႕ ေစတီငယ္မ်ားအျပင္ အျခားေစတီႏွစ္ဆူျဖစ္တဲ့ သဗၺညဳနဲ႔ မႏုဟာဘုရားမ်ားကုိ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မႏုဟာေစတီကေတာ့ အက်ဥ္းခံ မြန္ဘုရင္ မႏုဟာမင္း တည္ထားခဲ့တယ္လုိ႔ အမ်ားကေယဘူယ်ယူဆထားတာမုိ႔ တမူ ထူးျခားလ်က္႐ွိေနပါတယ္။ ကာလၾကာ႐ွည္လက္ခံထားတဲ့ သမိုင္းမွာ ပညာ႐ွင္မ်ား အျငင္းပြားေနၾကပါ တယ္။ ဒါေပမင့္ ဒီေစတီဟာ တားဆီးပိတ္ပင္ခံထားရတဲ့ လြတ္ေျမာက္မႈရဲ႕ ျပင္းျပတဲ့ခံစားမႈဝန္းက်င္ကုိ ဖန္တီးဘို႔ တမဂၤလာပုံစံေဖာ္ေဆာင္ထားပုံရပါတယ္။ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္မ်ားဟာ ရ႐ွိတဲ့ေနရာနဲ႔ အခ်ဳိးမက်စြာ အလြန္ႀကီးမားေနပါတယ္။ ဖူးေမွ်ာ္ရတဲ့ဧည့္သည္မွာေတာ့ ပိတ္ေလွာင္ေၾကာက္လြန္စိတ္ေရာဂါ၊ လြတ္ ေျမက္လုိတဲ့စိတ္ဆႏၵျဖစ္မႈရဲ႕ အသက္႐ႉမြန္းက်ပ္ျခင္းကုိ ခံစားျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ ဤသုိ႔ဖူးေမွ်ာ္ရျခင္းေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ႏိုင္ငံရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္ႀကီးႏွစ္ခုကုိ သတိရေစပါတယ္။ “မတူကြဲျပားေနၾကတဲ့ လူမ်ဳိးစုတုိင္းရင္းသားမ်ားအတြင္း သဟဇာတမွ်မႈကုိ ယွက္ႏြယ္ယက္ေဖာက္ေပးဘုိ႔ လုိအပ္ခ်က္” နဲ႔ “ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္း သားမ်ားအားလုံးလြတ္ေျမာက္ဘုိ႔ ေဆာင္ရြက္ေပးရမဲ့လုိအပ္ခ်က္တုိ႔”ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိအသိတရားမွအားလပ္ျခင္းဆုိတာ မ႐ွိႏိုင္ပါ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
၂၀၁၁ ၾသဂုတ္လ ၂၂
Thursday, August 18, 2011
~ ငွက္တေကာင္၏ ေျခရာ ~
“ သူ ” သူ႔ကုိစတင္ သိရွိခဲ႔တာက ၁၉၈၆ ခုႏွစ္ေလာက္က ျဖစ္သည္။ နာရီသံေတြ ဆူညံလြန္းေန၊ ငုိခ်င္ပါတယ္ အခ်စ္ဆုံးရယ္၊ ရီ(ရယ္) ပုလဲ ၊ ငုိရင္ရြဲ စတဲ႔ ေျပာင္ေျမာက္ ထိမိတဲ႔ စကားလုံးေတြ အဖြဲ႔အႏြဲ႔ေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြရဲ႕ ႏွလုံးအိမ္ကုိ ေစစားဖမ္းယူ ညို႔ငင္ႏိုင္ခဲ႔သူ။ ထူးအိမ္သင္ ဆုိတဲ႔ “ သူ ” ပါ။ အဲဒီေနာက္မွာ ေမွာ္ဆရာအိပ္မက္၊ သက္ၿငိမ္၊ အတၱပုံေဆာင္ခဲမ်ား၊ အၾကင္နာအိပ္မက္၊ အရင္အတုိင္း၊ စကားလုံးမရွိတဲ့ ေကာင္းကင္၊ ထူးအိမ္သင္ (Unplugged Live) ၊ ၿမိဳ႕ျပလေရာင္ တမ္းျခင္း၊ သီခ်င္းေခြေတြနဲ႔၊ သူရဲ႕ ဂီတေမွာ္ေတြနဲ႕ ဖမ္းစားခဲ႔ျပန္တယ္။
တေလာကက မိတ္ေဆြ တေယာက္ေျပာျပတဲ႔ ငွက္ႀကီး ေျခရာတခ်ဳိ႕ကို သိလိုက္ရတယ္။ ငွက္ႀကီး ကနဦးေခြ ျဖစ္တဲ႔ နာရီေပၚက မ်က္ရည္စမ်ားကို အသံသြင္းၿပီး မာစတာရီးလ္ အေခြအတြက္ ပရိုဂ်ဴဆာလိုက္ရွာခ်ိန္ ကုကၠဳိင္းေရကူးကန္ လမ္းနားက အိမ္တအိမ္မွာ တရက္ ေတးေရးဆရာ ညီညီသြင္ (ဝက္) တို႔ အခု အယ္လ္ဆိုင္းဇီ အေဖ၊ အယ္လ္ခြန္းရီ ေမာင္ ေတးေရး လဇြန္ထြဲဝါ ( ကိုႀကီး ) သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆံုၿပီးနားေထာင္ၾကတာ အဲဒီမွာတင္ ရန္ကင္း ၁၂လံုးတန္းက ညီညီ႔ သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္ ဆိုတဲ႔ေဘာ္ဒါက အဲဒီေခတ္က ေငြ ၂ေသာင္းေက်ာ္နဲ႔ ဝယ္လိုက္တယ္လို႔ ေျပာတယ္၊ ေနာက္ ေမာင္ေမာင္ေက်ာ္က တျခားတေယာက္ဆီ ေရာင္းလိုက္ၿပီ ထုတ္ေတာ႔ ဒီေခြေပါက္သြားတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဒီေခြဟာ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလးေတြမွာ သူ႔ သီခ်င္းေတြက ပ်ံ႕လြင္႔ေနသလုိ၊ ေခတ္တခုရဲ႕ လူေတြ ရင္ဘတ္ထဲကိုလည္း သူ႔ သီခ်င္းသံေတြက မင္းမူ စုိးမုိးေနခဲ႔ ျပန္တယ္ေလ။ လူငယ္ ဘာသာဘာဝ လမ္းေဘး အုတ္ခုံေလးေတြနဲ႔ အေဆာင္ေတြေရွ႕မွာလည္း သူ႔ သီခ်င္းေတြက ပ်ံလြင္႔ ေနခဲ႔ျပန္တယ္။ ၁၉၈၈ လူထုအေရးေတာ္ပုံႀကီး ျဖစ္ၿပီးတဲ႔ေနာက္ အမွန္တရားနဲ႔ လြတ္လပ္ျခင္းေတြကုိ ခုံမင္ႏွစ္သက္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္ ေတာထဲေရာက္ခဲ႔တယ္။ အေနဆင္းရဲ၊ အစားဆင္းရဲ ဘဝေတြနဲ႕ သူအံႀကိတ္ၿပီး ေနခဲ႔တယ္၊ ကဗ်ာေတြေရးခဲ႔သလုိ၊ “အေရးႀကီးၿပီ” ဆိုတဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး သီခ်င္းေတြလည္း စပ္ဆုိခဲ႔ျပန္ေသးတယ္၊ ဂီတကုိင္တဲ႔ သူ႔လက္က ပါးစပ္တီးလုံးေတြနဲ႔ သီခ်င္းေတြစပ္ရင္း၊ မဟူရာညဥ္႔ နက္နက္ေတြထဲ အေမကုိလြမ္းတဲ႔ စိတ္ေတြနဲ႔ မ်က္ရည္က်ခဲ႔ဖူးတယ္။ ၿမိဳ႕ေပၚျပန္တက္တဲ႔ ေက်ာင္းသားအုပ္စုေတြထဲ သူ အေမကုိလြမ္းတဲ႔ စိတ္တစ္ခုထဲနဲ႔ သူ႔ဇာတိ ေမာ္လၿမိဳင္က သူ႔ အေမရဲ႕ အိမ္အုိေဟာင္းေလးဆီ ေက်ာပုိးအိတ္ တစ္လုံးလြယ္လုိ္႔ သူျပန္သြားခဲ႔တယ္။ သူ႔ ရဲေဘာ္ေတြအားလုံးက သူ႕ကုိ ခြင္႔လြတ္နားလည္မူ အျပည္႔ေပးခဲ႔ သလုိ သူကလည္း ေနာက္ဆုံး ထြက္သက္အခ်ိန္ထိ ရဲေဘာ္ေတြအပၚ သစၥာရွိခဲ႔တယ္။ လက္နက္အာဏာျပၿပီး အႏုပညာသမားေတြကုိ သူတုိ႔ရဲ႕ ဝါျဖန္႔ခ်ီေရး ေတြအတြက္ အသုံးခ်ခဲ႔ေပမယ္႔ ေရွာင္ထြက္ခဲ႔တယ္။ ေနာက္ပုိင္း သူ႕အေၾကာင္းေတြ သိပ္မၾကားရေတာ႔ေပမယ္႔ မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္စာေစာင္ေတြမွာ ေတြ႔ျမင္ခဲ႔ရၿပီး အေမ (သုိ႔မဟုတ္) ေမတၱာေတာ္ဘြဲ႕၊ အစိမ္းေရာင္ ရက္စြဲမ်ား၊ တစ္ေန႔စာ အလြဲမ်ား၊ ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ ဆုိတဲ႔ ေတးစီးရီးေတြ ထုတ္တာနားေထာင္႔ခြင္႔ ရခဲ႔တယ္။
ဘ၀ကုိ အႏုပညာတစ္ခုတည္းနဲ႔ ရုိးသားစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားခဲ႔ သလုိ ၁၄-၈-၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ၾသဂတ္လ၊ ၁၄ ရက္မွာ သူခ်စ္တဲ႔ မိသားစုေလးနဲ႔ ခ်စ္တဲ႔ ပရိတ္သတ္ႀကီးကုိ ခြဲခြာသြားခဲ႔တာ ဒီေန႔ဆုိ (၂၀၁၁ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၁၄ရက္ေန႔ဆုိရင္ ၇ ႏွစ္တင္းတင္း ျပည္႔ေျမာက္ခဲ႔ၿပီေလ။ ေသေသာသူ ၾကာရင္ေမ႔ ဆုိတဲ႔ စကားဟာ သူ႔အတြက္ မဟုတ္ခဲ႔ဘူး ဒီကမၻာေျမေပၚက အားလုံးကုိ သူႏႈတ္ဆက္ ထြက္ခြာသြားခဲ႔ေပမယ္႔ က်န္ရစ္တဲ႔ သူ႔ ကဗ်ာေတြ၊ သူ႔ သီခ်င္းေတြကုိ ခ်စ္တဲ႔ သူ႕ ပရိတ္သတ္ေတြ အားလုံးက သူ႔ ကုိခ်စ္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံးက ေက်ာ္ျမင့္လြင္ (အမည္ရင္း) သွ်ပ္၊ ဘဲဥ၊ ငွက္ႀကီး၊ ထူးအိမ္သင္ကုိ အခ်ိန္ျပည္႔ သတိ၇ေနသလုိ၊ သူဖန္တီးခဲ႔တဲ႔ ဂီတ နဲ႕ ကဗ်ာေတြ သူ႔ပုံရိပ္ေတြ ျမင္တုိင္း လြမ္းေနတုန္း၊ တမ္းတ သတိရေနတုန္းပါ။
ဒီေန႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သူ႔အတြက္ သတိတရနဲ႔ သူ႔ ကဗ်ာေတြ ရြတ္ဆုိခဲ႔ၾကတယ္။ ကုိယ္ကလည္း အေမကုိ အရမ္းခ်စ္ခဲ႔တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ အေမရဲ႕ ေနာက္ဆုံး ထြက္သက္ငင္ ေနခ်ိန္မွာ “ သား ” ကုိ ေတြ႔ခ်င္တယ္လုိ႔ တဖြဖြေျပာခဲ႔ ေပမယ္႔ အေမကုိ မေတြ႔ႏုိင္ခဲ႕ဘူး၊ စ်ာပန အခမ္းအနားေလးေတာင္ တက္ေရာက္ခြင္႔မရ ခဲ႔တဲ႔ ဘဝမုိ႕ “ အေမ ” ဆုိတဲ႔ ကဗ်ာေလးကုိ ေရြးၿပီး ရြတ္ဆုိခဲ႔တယ္။
… အေမ …
မိန္းမတကာ ထက္၌ က်ေနာ္ ေလးစားျမတ္ႏိုး မဆံုးေသာ
အနာဒိ အနႏၲေမတၱာရွင္ “ ခ်စ္ေသာ ေမေမ ” သို႔ …
အေမ …..
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ
လူေတြကေတာ့ ရယ္မွာပဲ
သားရင္ထဲမွာ
ကဗ်ာ …
ကဗ်ာ …
ကဗ်ာ …
သက္သာရာ ရမလားလို႔ပါ
သားရင္ထဲမွာ
ကဗ်ာ …
ကဗ်ာ …
ကဗ်ာ …
သက္သာရာ ရမလားလို႔ပါ
(ဒီတစ္ခါေတာ့ျဖင့္)
ဝမ္းေရစပ္ရင္လည္း
နည္းနည္းခြင့္လႊတ္ပါ .. အေမ
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ။
ဝမ္းေရစပ္ရင္လည္း
နည္းနည္းခြင့္လႊတ္ပါ .. အေမ
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္
“ငွက္” ေကာင္းရာ သုဂတိလားပါေစ၊ ေအးခ်မ္းတဲ႔ ဘဝသစ္မွာ ခ်စ္တဲ႔ အႏုပညာေတြကုိ ဆက္လက္ ဖန္တီးႏုိင္ပါေစလုိ႔ ။
ကမာနီလာ
ေတာင္းပန္ပါတယ္၊ မိတ္ေတြက “ငွက္” အတြက္ အမွတ္တရ ကုိ ေတာင္းထားတာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ (၁၀) ရက္ေလာက္ကပါ။ စာေရးဖုိ႔ အေျခအေန မေပးတာေၾကာင္႔ လုံးဝ မေရးျဖစ္ခဲ႔ဘဲ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက “ငွက္” အတြက္ လုပ္ျဖစ္တဲ႔ ဒီေန႔ပြဲေလးကုိ တက္ေရာက္ရင္း ဒီစာကုိ အားျခင္း ေရးေပးလုိက္ရတာမုိ႔ အမွားပါခဲ႔ရင္ ခြင္႔လႊတ္ နားလည္ေပးပါလုိ္႔။
Wednesday, July 6, 2011
လူၿပိန္းဆုိတာ ဗုိလ္က်ရတာကုိ ႀကိဳက္တယ္(ေမာင္ေမာင္ဝမ္း)
ငယ္ငယ္တုန္းက
အျဖစ္ေလးတခု သြားသတိရတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရပ္ကြက္ထဲက ကုိဖုိးလုံး ဆုိတာ
ေတာ္ေတာ္ နာမည္္ႀကီးတယ္။ အေကာင္း ႀကီးတာေတာ့မဟုတ္ဘူး၊ ဆုိးတာ
မုိက္႐ုိင္းရမ္းကားတာ။ လူသတ္မႈျဖစ္ၿပီး ေထာင္ကျပန္လြတ္လာေတာ့
မုိက္႐ုိင္းရမ္းကားတာ ပုိဆုိးလာတယ္။ သူနဲ႔ ေတာ္႐ုံလူေတြက မယွဥ္ၾကဘူး၊
ေရွာင္ၾကတယ္။ သူ အရက္ဖုိးေတာင္းရင္လည္း တခ်ဳိ႕သူေတြက ေၾကာက္ၾကေတာ့
ေပးၾကတယ္။ ဒါကုိ သူ႔ကုိ သေဘာက် ဂုဏ္ယူေနတာ၊ လူေတြက သူ႔ကုိ ေၾကာက္ေနတာကုိ
သူက ပီတိျဖစ္ေနတာ။
သူ႔ဘဝမွာ
တျခားဂုဏ္ယူစရာဆုိတာလည္း မရွိေလေတာ့ လူေတြကုိ ေၾကာက္ေအာင္လုပ္၊
အႏုိင္က်င့္ ဗုိလ္က်ၿပီးမွ သူ႔ဘဝကုိ ရပ္တည္ေနရတာ။ ေထာင္ဆုိတာ သူ႔ဘဝအတြက္
အိမ္ဦးနဲ႔ ၾကမ္းျပင္။ လူတေယာက္ကုိ ႐ုိက္လုိက္ ႏွက္႐ုိက္ရမွာကုိလည္း
နည္းနည္းေလးမွ ကုိယ္ခ်င္းမစာတတ္သူ …။
၈၈
လူထုအေရးေတာ္ပုံႀကီးျဖစ္ေတာ့ … သူ႔ကုိ လူအုပ္ႀကီးက … မဆလ အစုိးရ
သူလွ်ဳိဆုိ ဝုိင္းဖမ္းၿပီး သတ္မယ္လုပ္တယ္ … အဲဒီတုန္းက ျမင္ကြင္းကုိ အခုထိ
ျမင္ေရာင္ေနတုန္းပဲ … ႐ုိက္ႏွက္ထားလုိက္တာ … တကုိယ္လုံး ရစရာမရွိဘူး။
က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြသိေတာ့ … သူ႔ကုိ မသတ္ဖုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔
ေမတၱာရပ္ခံတယ္။ ေနာက္ … ေဆး႐ုံကုိ ပုိ႔လုိက္တယ္။ ေဆး႐ုံေရာက္ေတာ့ …
မ်က္ႏွာဆုိတာ ဇီးရြက္ေလာက္ေလးပဲ ရွိတယ္။ သူ႔ကုိကယ္ဖုိ႔
တစာစာေတာင္းဆုိေနတာပဲ … က်ေနာ္တုိ႔ ဝုိင္းဝန္းကူညီပါတယ္။ အသက္ျပင္းတယ္လုိ႔
ေျပာရမလား မသိဘူး … မေသဘူး …။
ဒီလုိနဲ႔
ႏွစ္ေတြေဝးသြားလုိက္တာ တေန႔ ရိပ္သာတခုကုိ ေရာက္သြားရင္းနဲ႔က … သူနဲ႔
ျပန္ဆုံခြင့္ ရလုိက္တယ္ …။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ … သူဟာ ရဟန္းဝါ ၁၀ ဝါေလာက္ရေနတဲ့
သံဃာတပါး ျဖစ္ေနၿပီ။ အတိတ္တခါက လူဆုိးလူမုိက္ ကုိဖုိးလုံးဘဝနဲ႔
ဆန္႔က်င္ဘက္မွ တကယ့္ကုိ မယုံႏုိင္လာက္ေအာင္ ေျပာင္းလည္းသြားၿပီ … …
က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြကုိ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာတယ္…။
“ဦးဇင္းက
… ႏွစ္ဘဝေျပာင္းသြားၿပီ ဒကာႀကီး … ဟုိးတခ်ိန္က ကုိယ့္လုပ္ရပ္ေတြကုိ
ျပန္စဥ္းစားမိတုိင္း … ေနာင္တရမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ … ဦးဇင္း ခံခဲ့ရတာဟာ
ကုိယ္ျပဳသမွ်ကံ ကုိယ္ ျပန္ခံရတာပါ။ ဒါ့အတြက္ ဦးဇင္း ေျဖသာပါတယ္ … ဒါေပမယ့္
ကံေကာင္းတယ္ပဲ ေျပာရမလား … ဒကာတုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြေကာင္းမႈေၾကာင့္ …
ဦးဇင္း အသက္ရွင္သန္ခြင့္ရၿပီး … ဘဝေျပာင္းသြားတာ … ျပန္ေျပာရရင္ေလ …
သိပ္ရွက္ဖုိ႔ေကာင္းတာပဲ။
ဦးဇင္း
လူဝတ္ေၾကာင္ဘဝတုန္းက … ပညာဆုိတာလည္း မသင္ခဲ့ရ … ဓနဥစၥာကလည္း မရွိ …
ကုိယ့္ကုိ သြန္သင္ျပသေပးမယ့္သူကလည္း မရွိဆုိေတာ့ … ဆုိးခ်င္သေလာက္ ဆုိး၊
မုိက္ခ်င္သေလာက္ မုိက္ပဲ … ဒကာႀကီးတုိ႔ သိပါတယ္ … ဦးဇင္းက အဲဒီတုန္းက
အဲသလုိ လူေတြကုိ အႏုိင္က်င့္ရတာကုိ သိပ္ေပ်ာ္တာ … လူတေယာက္ကုိ ထုိးလုိက္
ႀကိတ္လုိက္ၿပီးၿပီဆုိ သိပ္ပီတိျဖစ္တာ … ေအာ္ … တကယ္က ကုိယ္မခံရေသးလုိ႔
ဒီလုိလုပ္ႏုိင္တာပါ … ဦးဇင္း စဥ္းစားမိတယ္ … လူၿပိန္းဆုိတာ…ဗုိလ္က်ရတာကုိ
သိပ္ႀကိဳက္္တာ ဒကာႀကီးရ … …”
ဒီစကားေလးက
က်ေနာ့္ရင္ကုိ ေတာ္ေတာ္ လႈပ္ခတ္သြားတယ္ … လူၿပိန္းဆုိတာ … ဗုိလ္က်ရတာကုိ
ႀကိဳက္တယ္တဲ့ … … … … က်ေနာ္႔စိတ္ထဲမွာ စဥ္းစားစရာျဖစ္သြားတယ္။
“ဦးဇင္း
ခံရတဲ့အလွည့္က် … မခံစားႏုိင္ေတာ့ဘူး … အရမ္းေၾကာက္တယ္ … ေသရမွာကုိ
အရမ္းေၾကာက္တယ္ … တုန္လူပ္တယ္ … … သူမ်ားကုိ အႏုိင္က်င္႔တယ္ဆုိတာ …
ကုိယ္ခံရတာ … ကုိယ့္အသားနာတာမွ မဟုတ္တာ… လုပ္ရဲတာေပါ့ … တုတ္နဲ႔လည္း
႐ုိက္ရဲတယ္ … ဓားနဲ႔လည္း … ခုတ္ရဲတယ္ … ကုိယ္႔အသားကုိ …
ဝါးျခမ္းျပားေလးေလာက္နဲ႔ အ႐ုိက္ခံရတာမ်ဳိးၾကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မခံႏုိင္တာပဲ
ဒကာေရ … ကုိယ္ခ်င္းစာတရား မဲ့တယ္ဆုိတာ … ဒါေပါ့ … ေနာက္ ဦးဇင္း
စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္ … လူေတြဟာ
… လူလူခ်င္း ဗုိလ္က်ရတာကုိ ႀကိဳက္ပုံရတယ္ … အရသာ ခံတြင္းေတြ႔ပုံလည္း
ရတယ္ဗ် … ဦးဇင္း ဆရာေတာ္က ဘာေျပာသလဲဆုိေတာ့ … အစုိးမရတဲ့ ေလာကႀကီးကုိ
အစုိးရခ်င္တာ လူ႔သဘာဝပါပဲတဲ့ …”
က်ေနာ့္ေရွ႕က
ထုိင္ေျပာေနသူဟာ … တခ်ိန္က လူဆုိး ကုိဖုိးလုံး ဟုတ္မွ ဟုတ္ပါေလစြလုိ႔ေတာင္
စဥ္းစားမိတယ္ … သူ႔ရဲ႕ လက္ေတြ႔ ဘဝကေပးလုိက္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြ၊
ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြက ေပၚထြက္လာတဲ့ အမွန္တရားေတြ … ဟုတ္တယ္ … လူ႔ရဲ႕
သေဘာသဘာဝဆုိတာ အားလုံးအတူတူပါပဲ … ကုိဖုိးလုံးမွ မဟုတ္ပါဘူး … …
ဗုိလ္က်ရတာကုိ အရသာေတြ႔တာ … အႏုိင္ယူ အႏုိင္က်င္႔ရတာကုိ ခံတြင္းလုိက္တာ …
ဒီ မေကာင္းတဲ႔ သေဘာသဘာဝႀကီးကုိ အသိဉာဏ္ရွိသူမ်ားက စာနာစိတ္ေတြ၊
ကုိယ္ခ်င္းစာတရားေတြ၊ ဉာဏ္ပညာေတြနဲ႔ ဆင္ျခင္ယူၾကရတာကုိး။ ဒါကုိ
ဒီအတုိင္းလႊတ္ထားလုိက္ရင္ … သူက သာယာသြားေတာ့တာပဲ …
ဗုိလ္က်စုိးမုိးခ်င္တဲ့စိတ္ဟာ အတန္းပညာ အတတ္ပညာ တတ္ေျမာက္ထားျခင္းေတြ၊
မထားျခင္းေတြနဲ႔ မသက္ဆုိင္ဘူး … ဗုိလ္က်တယ္ဆုိတဲ့စိတ္ဟာ … မိမိရဲ႕
သာလြန္ခ်က္နဲ႔ လူေတြကုိ အႏုိင္က်င့္တာ … အာဏာရွိသူက အာဏာနဲ႔၊ ေငြရွိသူက
ေငြနဲ႔၊ ပညာတတ္သူက ပညာနဲ႔၊ မုိက္႐ုိင္းရဲသူက မုိက္႐ုိင္းရဲတဲ့အားနဲ႔
လူေတြကုိ အႏုိင္က်င့္တာဟာ ဗုိလ္က်တာပဲ၊ ကုိဖုိးလုံးကေတာ့ သူက
မုိက္႐ုိင္းရဲတယ္ … ေထာင္ထဲ တန္းထဲကုိ မ်က္ကန္းတေစၦ မေၾကာက္ တုိးဝင္ရဲတယ္ …
လူအမ်ားစုက သူ႔လုိ လုိက္မလုပ္ရဲေတာ့ သူက လူေတြကုိ အႏုိင္က်င့္တယ္ …
ဗုိလ္က်တယ္ … …။
ေနာက္တေယာက္က
… က်ေနာ္ သရက္ေထာင္ထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဘဝနဲ႔ ရွိေနစဥ္ အခ်ိန္ကပါ …
နာမည္က မ်ဳိးတင့္ … သူ႔ကုိ ငွက္႐ုိး လုိ႔ပဲ လူသိမ်ားၾကတယ္ … အဲဒီအခ်ိန္က
သရက္ေထာင္ထဲမွာရွိခဲ့တဲ့ နုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလုံး သိၾကတယ္။ သူက
က်ေနာ္ေနခဲ့တဲ့တုိက္ အက်ဥ္းေဆာင္ရဲ႕ေရွ႕မွာ ေတာင္ယာလာလုပ္တဲ့သူ …
က်ေနာ္နဲ႔က တေဒသသားထဲလည္းျဖစ္ျပန္ … ၈၈ အေရးေတာ္ပုံအမႈလည္း ျဖစ္ဆုိေတာ့
ေတာ္ေတာ္ခင္မိတယ္…။ သူ႔ေတာင္ယာကထြက္တဲ့ သီးႏွံေတြဆုိလည္း က်ေနာ့္ကုိ လာေပး …
က်ေနာ္က လုိအပ္တဲ့စားစရာေလးေတြထည့္၊ သူက စားဖုိမွာ သြားခ်က္ … စားၾကေပါ့။
ႏုိင္ငံေရးထူး သတင္းထူးေလးေတြ ၾကားလာရၿပီဆုိ က်ေနာ့္ဆီ အျမန္လာေျပာတယ္ … …
ဒီလုိနဲ႔ ေနလာရာက … … … ေထာင္ပုိင္ႀကီးဆီမွာ သြားသြားႏွိပ္ေပးရတဲ့အလုပ္
ေပၚလာတယ္ … ဘယ္လုိကေန ဘယ္လုိျဖစ္တယ္လဲမသိ… သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ေထာင္ပုိင္က
သူ႔ကုိ တေထာင္လုံး တန္းစီးဆုိ ခန္႔လုိက္တယ္ေလ (တေထာင္လုံးတန္းစီးဆုိတာ
ေထာင္ထဲမွာရွိတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြကုိ အက်ဥ္းသားအခ်င္းခ်င္း
ျပန္အုပ္ခ်ဳပ္ခုိင္းတဲ့ေနရာမွာ အႀကီးဆုံးေပါ့)… အဲဒီအခ်ိန္ကစလုိ႔ …
ငွက္႐ုိး စတုိင္က ေျပာင္းသြားတယ္ (အရင္ငွက္႐ုိး မဟုတ္ေတာ့ဘူး) က်ေနာ္ကေတာ့
ကုိယ့္လူတေယာက္ တေထာင္လုံး တန္းစီးျဖစ္သြားရင္ … အက်ဥ္းသားေတြအေပၚ
သက္သက္ညႇာညႇာ ရွိေလာက္ပါရဲ႕ … ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အခြင့္အေရးလည္း
နားလည္တန္ေကာင္းေလာက္ပါရဲ႕ဆုိ ထင္လုိက္တာ … ဘယ္ဟုတ္လိမ့္မလဲ။ ကုိယ့္လူက
ဇာတိျပလာေတာ့တာ။ သူ တန္းစီးျဖစ္လုိ႔မၾကာခင္ … သာမန္ ရာဇဝတ္အက်ဥ္းသားေတြအေပၚ
အႏုိင္က်င့္ေတာ့တာပဲ။ သူ႔မ်က္လုံးနဲ႔ မေတြ႔တဲ့သူဆုိ … တုတ္နဲ႔႐ုိက္။
လူေတြကုိ ႐ုိက္ေနရတာ … သူက ကစားေနသလုိမ်ဳိး။ သူလာရင္ က်ဳိးႏြံတဲ့ပုံစံနဲ႔
ေနေပးရတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြကုိ ၾကည့္ပီတိျဖစ္ေနတာ။ ဒီလုိနဲ႔ ေနလာရင္းက သူက
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ အေပၚေတာင္ ဗုိလ္က်လာတယ္။ ကြယ္ရာမွာဆုိ
ရာဇဝတ္အက်ဥ္းသားေတြကုိေျပာရင္ … မင္းတုိ႔ထက္ပုိတဲ့ … ဘယ္သူမွ
ထိန္းလုိ႔မရတဲ့ … ၅ (ည) (နုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကုိ ဆုိလုိတာ) ေတြေတာင္ သူက
ဘယ္လုိနုိင္ေအာင္ ထိန္းတာ … ဘယ္လုိ ျပားဝပ္ေနေအာင္ လုပ္ထားတာ … စသျဖင့္
မဟုတ္တာေတြ ေျပာၿပီး စကားလုံးေတြနဲ႔ ဗုိလ္က်တယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္
လမ္းေလွ်ာက္တာေတာင္ အရင္လုိမဟုတ္ေတာ့ဘူး… သူ႔ေနာက္က တပည့္တပမ္းေတြနဲ႔
ေျမာက္ႂကြေျမာက္ႂကြ ျဖစ္လာေတာ့တာပဲ။ က်ေနာ့္ဆီလည္း မလာေတာ့ဘူး
(မလာေတာ့ဘူးဆုိတာထက္ မေတြ႔ခ်င္လုိ႔ ေရွာင္ေနတယ္ဆုိတာ ပုိမွန္ပါလိမ့္မယ္)၊
တစတစနဲ႔ ငွက္႐ုိး အေျခအေနက ပုိဆုိးလာတယ္။ တေထာင္လုံးမွာရွိတဲ့ အားလုံးေသာ
အက်ဥ္းသားေတြေတာင္ မကဘူး … ေထာင္မွဴးအဆင့္ အရာရွိေတြ၊ ဝန္ထမ္းေတြကပါ
ေတာ္ေတာ္ကုိ မ်က္မုန္းက်ဳိး မုန္းတီးခံရတဲ့အဆင္႔ကိုေရာက္ေနၿပီ။
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ ေထာင္ပုိင္က ဘယ္ဝန္ထမ္း ဘာလုပ္သလဲ၊ သူ႔ဆီကုိ
အကုန္သတင္းပုိ႔ရမယ္ဆုိၿပီး သူ႔ကုိ ခုိင္းထားေတာ့ … မွတ္စုစာအုပ္တအုပ္နဲ႔
အကုန္မွတ္တမ္းတင္ သတင္းပုိ႔ေနေတာ့တာပဲ။ သူ အျမဲ လက္သုံးေျပာေနၾကစကားက …
“က်ဳပ္က တာဝန္နဲ႔ပတ္သက္လာရင္ … ဘယ္သူ႔မွ မညႇာဘူး။ စည္းကမ္း
ေဖာက္ဖ်က္သူမွန္သမွ် အကုန္ အေရးယူမယ္” တဲ့ …။ သူ႔စကားက ဘယ္ေရာက္လုိ႔
ဘယ္ေပါက္မွန္း မသိဘူး။ ဒီစကားသုံးရေအာင္ … ႏုိင္ငံေတာ္က တရားဝင္
ခန္႔အပ္ထားတဲ့ ဝန္ထမ္းလည္း မဟုတ္ … သူ႔ဘဝက … သူလုိကုိယ္လုိ အက်ဥ္းသားဘဝ …။
တခါ ေထာင္ပုိင္ကလည္း စစ္ဗုိလ္ (ဗုိလ္ႀကီးဘဝ) ကေန အသြင္ေျပာင္းနဲ႔
ေရာက္လာတာမွ မၾကာေသးဆုိေတာ့ … ဘုန္းႀကီး႐ူးနဲ႔ ေရဒီယုိပ်က္ ေတြ႔ၾကေတာ့တာပဲ။
အက်ဥ္းေထာင္ လက္စြဲဥပေဒကုိေက်ာ္ၿပီး လုပ္ခ်င္ရာေတြ လုပ္ေတာ့တယ္။
ႏွစ္ေယာက္လုံးက ဗုိလ္က်ေနရတာကုိ အရသာေတြ႔ေနၾကတာ။ အဆုံးမေတာ့
ေကာင္ေလးတေယာက္ကုိ ေယာက္်ားခ်င္း ကာမဆက္ဆံဖုိ႔ ႀကိဳးစားရာက … တေထာင္လုံး
တန္းစီးရာထူးျပဳတ္ … တုိက္ပိတ္ … ေနာက္ ရဲဘက္ပုိ႔ခံရ … ရဲဘက္ ေရာက္ေတာ့ …
သူ ႏွိပ္စက္ထားတဲ့သူေတြက … လက္စားေခ် သတ္ပစ္လုိက္တယ္လုိ႔ ၾကားတယ္။
ဒီျဖစ္စဥ္ကုိ
စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ အဲဒီကာလက သရက္အက်ဥ္းေထာင္မွာဆုိ … ႏုိင္ငံေရး
အက်ဥ္းသားေတြကလြဲလုိ႔ … ရာဇဝတ္အက်ဥ္းသားေတြဆုိတာ… သူ႔ကုိ ေၾကာက္ေန
လန္႔ေနရတာ။ ငွက္႐ုိး ဘာမွမဟုတ္ဘူး … ဘာအဆင့္မွကုိမရွိတာ က်ေနာ္ အသိဆုံး။
အဲဒီ ဘာမွအဆင့္မွ မရွိတဲ့သူကုိ လန္႔ေနရတယ္ဆုိတာ … သူ႔လက္ထဲ လုပ္ပုိင္ခြင့္
ေရာက္သြားတာကုိး။ သူ အုပ္ခ်ဳပ္ေနပါတယ္ဆုိတဲ့ ေထာင္သားေတြထဲမွာ ဆရာဝန္ေတြ …
စစ္ဗုိလ္ျပဳတ္ေတ ြ… ပုိက္ဆံခ်မ္းသာသူေတြ အမ်ားႀကီး။
လူၿပိန္းလက္ထဲ
… လုပ္ပုိင္ခြင့္ရသြားၿပီဆုိ … ဗုိလ္က်တတ္တာ ဓမၼတာပါပဲ။ သူ႔မွာ
စဥ္းစားေတြးေခၚႏုိင္တဲ့ အရည္ခ်င္းမွ မရွိတာ။ သူ႔ရဲ႕ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မွန္သမွ်ဟာ
… သူ႔အတၱကုိ အေျခခံၿပီး လာတာဆုိေတာ့ … ဘယ္မွန္ႏုိင္ပါေတာ့မလဲ …။
လူၿပိန္းဆုိတာ … သူ သိတာ တခုပဲရွိတယ္ … အဲဒါ … သူ႔အတၱ … တနည္းအားျဖင့္
သူ႔ေလာဘ။ ပညာနည္းမွ လူၿပိန္းျဖစ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ပညာတတ္ေတြထဲမွာလည္း …
လူၿပိန္းေတြ အမ်ားႀကီး။
ဗုိလ္က်ခ်င္သူဆုိတာ … ရန္လုိမႈကုိ လုိလားတယ္ … …
တန္းတူမႈကုိ ႏွစ္သက္သူဟာ … ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ လုိလားတယ္ … …
လူၿပိန္းဆုိတာ ဗုိလ္က်ရတာကုိ ႀကိဳက္တယ္ … … … … … ။
ဗုိလ္က်ခ်င္တဲ့သူဆုိတာ
… အခု အမွန္ဟာ ေတာ္ၾကာ မွားရင္ မွားမယ္ … အခု အမွားဟာ ခဏေန မွန္ရင္
မွန္မယ္။ ေသခ်ာတာ တခုကေတာ့ … သူတုိ႔ရဲ႕ အမွန္တရားဆုိတာ … သူတုိ႔ရဲ႕အတၱပဲ …။
ယခုလက္ရွိ
ျမန္မာႏုိင္ငံက စစ္အာဏာရွင္မ်ားကုိပဲ ၾကည့္ပါ … သူတုိ႔ တုိင္းျပည္ကုိ
ခ်ဳပ္ကုိင္ထားတာ တခုတည္းေသာ ေပၚလစီပဲရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ …
ဗုိလ္က်စုိးမုိးျခင္း ဆုိတဲ့ မူကလြဲလုိ႔ တိက်ခုိင္မာတဲ့ သေဘာတရား လမ္းစဥ္
ဥပေဒဆုိတာ မရွိပါဘူး။ (လူ႐ုိေသ ရွင္႐ုိေသ
စာအုပ္ စာတမ္းေတြနဲ႔ ျပဳစုထားေပမယ့္ လက္ေတြ႔ကေတာ့ ဒီသေဘာတရား
လမ္းစဥ္ေတြကုိ ပစ္ပယ္ၿပီး လက္တန္း အမိန္႔ေတြနဲ႔
ဗုိလ္က်စုိးမုိးေရးတခုသာလွ်င္ ရွိပါတယ္)
ဗုိလ္က်တတ္တဲ့
အက်င့္ဆုိးဆုိတာ ဘယ္ေလာကမွာမွ မေကာင္းဘူး …။ က်ေနာ္တုိ႔တေတြဟာ
ဗုိလ္က်တတ္သူေတြ ဟုတ္မဟုတ္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ စစ္ေဆးၾကည့္ရေအာင္ပါ။
အားလုံးကုိ ေလးစားစြာျဖင့္ …
Saturday, October 23, 2010
ဝက္အူလွည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ(သာဓု)
ေခတ္မွာ ဖ ဆ ပ လ တို႔ ဘုန္းတန္ခိုးထြားေနသည့္ အခါသမယ။ ပထမ ဆံုး ျမဴေရြးေကာက္ပြဲ ျပဳလုပ္ေတာ့မည့္အခ်ိန္ 'သာဓုက စာေရးဆရာေပါက္စ ျဖစ္ေနဆဲကာလ။ တစ္ေန႔တြင္ က်ားကူးကြက္သစ္ သာဓုတို႔ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း တြင္ေနေသာ ကိုလွပို မသန္း (ယခု ေမာင္ေမာ္ ဘရားသား၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်း) တို႔ ႏွင့္အတူ သခင္သိန္းေမာင္ဆိုသူ (ယခင္က မသိဖူးေသာ) ရပ္ကြက္မိတ္ေဆြ သာဓုထံ ေရာက္လာကာ . . .
'ဒီမွာဗ် ဆရာ ဦးသာဓု၊ ခု ျမဴေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဝင္အေရြးခံပါလား'
'ဒီမွာဗ် ဆရာ ဦးသာဓု၊ ခု ျမဴေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဝင္အေရြးခံပါလား'
႐ုတ္တရက္ သာဓု အံၾသသင့္သြားသည္။။ ဂ်ပန္ေခတ္ လြတ္လပ္ေသာ ႐ုပ္ေသးအစိုးရ ဖြဲ႕ၿပီးသည္မွစ၍ ပါတီႏိုင္ငံေရးကို စိတ္ဒံုးဒံုးခ် ေက်ာခိုင္းခဲ့သူ သာဓုအဖို႔ အဆန္းလို ျဖစ္သြား၏။
အလ်ဥ္းသင့္၍ အနည္းငယ္ ရွင္းျပရန္ လိုအပ္လာသည္မွာ အထက္၌ 'ပါတီႏုိင္ငံေရး' ဟု ဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း အလြန္က်ဥ္းေျမာင္းေသာ၊ အာဏာရေရး သာ အဓိကျဖစ္ေနေသာ၊ ပါတီမိႈလိုပြေနေသာ ႏိုင္ငံေရးကို သာဓု ေက်ာခိုင္းခဲ့ ျခင္း ျဖစ္၏။
ဤတြင္ ထပ္၍ရွင္းရန္ လိုလာျပန္သည္မွာ ယခုစာအုပ္တစ္ေနရာတြင္ ေဖာ္ ျပထားသည့္အတိုင္း ႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ ဆက္ဆံေရး၊ ရဲေဘာ္စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာ ေရး စသည့္ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ သို႔မဟုတ္ အားလံုးေၾကာင့္ သာဓုသည္ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္စိုး၊ သခင္ျမ၊ သခင္ေလးေမာင္ စသူ တို႔ႏွင့္ စိတ္သေဘာထားခ်င္း မဟပ္မိၾကေစကာမူ သူတို႔တစ္ေတြ ဘာေကာင္မွ် မဟုတ္ၾကေသာအခါ (ဝါ) သူလုိငါလို သာမန္အရပ္သားမ်ားဘဝသို႔ ျပန္ေရာက္ လာေသာအခါတြင္ကား ေခၚေျပာႏႈတ္ဆက္မႈ ရွိလာၾကျပန္သည္။
တစ္ခါက သာဓု 'ဘု' မႈတ္ခဲ့သျဖင့္ အလြန္ေဒါသျဖစ္သြားေသာ ဂ်ပန္ ေခတ္ဝန္ႀကီး သခင္သန္းထြန္းသည္ အဂၤလိပ္မ်ား ျပန္ဝင္လာသည့္ႏွင့္ သူ ဆိုက္ကားကေလးစီးၿပီး ခရီးႏွင္ေနရရွာသည္။ တစ္ညေန သာဓုက ဗဟန္းေစ်း သို႔ ပူတူတူး ေပါင္ဒါမ်ား သြားပို႔စဥ္ သခင္သန္းထြန္းကို ဆိုက္ကားေပၚ ေတြ႕ လိုက္ရသျဖင့္ သာဓုကပင္ လွမ္းေခၚၿပီး လက္ဖက္ရည္ေသာက္ ဖိတ္ရာ . . .
'အေတာ္ပဲ၊ ကြၽန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ေတြ႕ခ်င္ေနတာ' ဟု သူက အၿပံဳးႏွင့္ လက္ခံ၏။
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲ ေရာက္ၾကေလၿပီ။ သာဓုအား နိဒါန္းပ်ဳိးစရာမလုိ၊ မႀကိဳက္ေၾကာင္း သူသိထားသည့္အတိုင္း . . .
'ခု ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဖြဲ႕စည္းၿပီးၿပီ၊ အေတာ္လည္း ခရီးေရာက္ ေနၿပီ၊ သခင္ေဖသန္း၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔နဲ႔ တြဲလုပ္ပါလား'
ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဝင္ရန္ သာဓုကို သူက ကမ္းလွမ္းသည္။ သာမန္အခြင့္ အေရး မဟုတ္သည္ကို သာဓုနားလည္၏။ သခင္သန္းထြန္းတို႔ အုပ္စုသည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသို႔ ေပၚပင္သခင္ ေပၚပင္ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားကို လက္မခံ။
သို႔တုိင္ေအာင္ သာဓုမွာ ပါတီႏိုင္ငံေရးကို လုပ္လိုစိတ္ မရွိေတာ့ေသာ ေၾကာင့္ သူ၏ဖိတ္ေခၚခ်က္ကို သာဓု ဂုဏ္ယူမိေၾကာင္းႏွင့္ အေျခအေနက မေပး ေသး၍ မပါဝင္လိုေသးေၾကာင္း ျငင္းဆန္လိုက္ရာ . . .
'စဥ္းစားပါဦး သခင္ေဖသန္းရာ၊ ခင္ဗ်ားလိုလူတစ္ေယာက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရမယ္ဆိုရင္'
သို႔လွ်င္ စကားအဆံုးမသတ္ေသးဘဲ ေတြေနၿပီးမွ သာဓုကို ဆက္၍ အမႊန္း တင္ေနေတာ့၏။
'သိပ္လဲထင္မထားပါနဲ႔ဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူလိုငါလုိ'
'မဟုတ္ဘူး သခင္ေဖသန္း၊ ခင္ဗ်ားကို ကြၽန္ေတာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ နား လည္ထားတယ္၊ စစ္မျဖစ္မီ အဂၤလိပ္ေခတ္တုန္းက (ဒုတိယ ကမၻာစစ္မတုိင္မိ) ခင္ဗ်ားတို႔ ရန္ကုန္အလယ္ပိုင္း တို႔ဗမာ အစည္းအ႐ံုးက ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခု ခ်လိုက္ရင္ တစ္ျပည္လံုး ဂယက္႐ိုက္႐ံုမကဘူး၊ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုး ဌာနခ်ဳပ္ ကိုပါ အဖ်ားခတ္ခတ္သြားတယ္၊ ဒါေတြဟာ ခင္ဗ်ားလက္ခ်က္ခ်ည္ပဲ သိတာ ေပါ့'
(သခင္သန္းထြန္း ဆိုလိုသည့္ အေၾကာင္းအရာ အစံုကို တေနရာတြင္ ႐ႈပါ)
'ထားပါေတာ့ေလ၊ ခု ကြၽန္ေတာ္မွ ပါတီႏိုင္ငံေရးကို စိတ္မဝင္စားေတာ့ဘဲ'
'ဟုတ္ၿပီေလ၊ စိတ္မဝင္စားတာ ဝင္စားတာက ခင္ဗ်ားဆႏၵ၊ စိတ္ပါလာ ေအာင္ဆြဲေဆာင္ရမွာက ကြၽန္ေတာ့္တာဝန္ မဟုတ္လား၊ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ဇြတ္ ေျပာရမွာပဲ၊ ဒီမွာ သခင္ေဖသန္း၊ ခင္ဗ်ားလည္း မွတ္မိမွာေပါ့၊ တရားပြဲ ေဟာ ေျပာပြဲ တစ္ခုခုမွာ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဆံုမိၾကတိုင္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ သခင္ သိန္းေမာင္ႀကီးတို႔၊ သခင္ေအာင္ဆန္းတို႔က ဘိုးစိန္ႀကီးလို ေနာက္ဆံုးမွ ထြက္ မယ္ဆိုၿပီး ခင္ဗ်ားတုိ႔ကို ေရွ႕တန္းတင္ေပးလုိက္ေရာ၊ ခင္ဗ်ားက ထိပ္ဆံုးကေန ေဒါက္ေဒါက္ဒက္ဒက္နဲ႔ ေျပာခ်သြားေရာ၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ေျပာစရာအခ်က္အလက္ မက်န္သေလာက္ ျဖစ္သြားခဲ့ဖူးတာေတြေလ'
သာဓုက ေခါင္းညိတ္႐ံု ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။
'အင္း၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔မွာ 'အဲအဲ သခင္ေဖသန္း ေျပာသြားသလိုပါပဲ' နဲ႔ ၿပီး သြားရတယ္၊ အဲသလုိ ခင္ဗ်ား ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ေျပာတတ္တာရယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ဝန္ႀကီးဘဝမွာေတာင္ ခင္ဗ်ား မွန္တယ္ထင္ရာကို ရဲရဲႀကီး ေျပာခ် လိုက္တာရယ္၊ ဒီစိတ္ဓာတ္မ်ဳိး၊ အရည္အခ်င္းမ်ဳိးရွိတဲ့လူေတြ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အမ်ားႀကီးလိုတယ္'
သာဓုကမူ တြင္တြင္သာ ေခါင္းခါခဲ့၏။ (အကယ္၍ ထိုစဥ္ကသာ သူ႔ပါတီ ဝင္၊ သူႏွင့္အတူ ေတာခိုခဲ့မိေခ်က ထို မဟုတ္မခံစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ပင္ ျဖဳတ္ ထုတ္ သတ္ထဲ ပါသြားမည္မွာ သာဓု အ႐ိုးေဆြးေလာက္ေပၿပီ။)
သူက ဆက္လက္၍ ဇြတ္ေျပာေသးသည္။ သာဓုကလည္း ဇြတ္ပင္ ျငင္း ဆန္ရာမွ ေနာက္ဆံုး 'စဥ္းစားပါ့မယ္ဗ်ာ' ဟု ေျပာလိုက္မွပင္ မေက်မနပ္ ေလသံ ျဖင့္ . . .
'ေအးေလဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒကို မႀကိဳက္လုိ႔ဆိုလည္း တစ္ ခုခုေတာ့ လုပ္ဗ်ာ၊ ခု သခင္ျမတို႔လည္း ဆိုရွယ္လစ္ပါတီေထာင္ၾကလိမ့္မယ္၊ ဝင္လုပ္ခ်င္ လုပ္ပါ၊ ဒီအတိုင္းေတာ့ ေဘးဖယ္မေနေစ့ခ်င္ဘူး၊ သခင္ေဖသန္းလို လူတစ္ေယာက္ ႏိုင္ငံေရးက ၾကဥ္သြားတာ တုိင္းျပည္နာတယ္၊ ဖဆပလထဲျဖစ္ ျဖစ္ ဝင္လုပ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ေနာက္္ဆံုး တိုင္းျပည္အတြက္ တစ္ခုခုေတာ့'
'ဒီစကားကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ လက္မခံႏိုင္ဘူး သခင္သန္းထြန္း၊ ကြၽန္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရးက ေရွာင္ၾကဥ္သြားလို႔ တိုင္းျပည္နာတယ္ဆိုတာ လြတ္လပ္ေရးဗိမာန္ ႀကီး တည္ေထာင္ရာမွာ အုတ္တစ္ခ်ပ္ လပ္သေလာက္ ရွိမွာပါ၊ ဘယ္သူဝင္ျဖည့္ ျဖည့္ရပါတယ္၊ တကယ္လုိ႔ ကြၽန္ေတာ္ပါ ဝင္ေဆာက္လို႔ တစ္ခုခုမွားသြားရင္ ဒီ ဗိမာန္ႀကီး တစ္စိတ္တစ္ေဒသေသာ္ လည္းေကာင္း၊ တစ္ျခမ္းေသာ္လည္းေကာင္း ပ်က္စီးသြားႏိုင္စရာေကာ မရွိဘူးလား၊ ခင္ဗ်ားက ကြၽန္ေတာ့္ကို အေရးႀကီးတဲ့ အဆင့္မွာထားၿပီး ေျပာေနေတာ့ မွားစရာရွိလည္း အေရးႀကီးႀကီး မွားမယ္မဟုတ္ လား'
ဤတြင္ သူအဓိပၸာယ္ပါပါ ၿပံဳးလိုက္ၿပီးမွ . . .
'ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားကို လိုခ်င္တယ္ ေျပာတာေပါ့၊ ေအးေလ ဘာျဖစ္ျဖစ္ စဥ္းစားဦးေပါ့ဗ်ာ၊ ေတြ႕လည္း ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့ ဟုတ္လား၊ ခင္ဗ်ားကို ျဖစ္ ေစခ်င္တာက တိုင္းျပည္အတြက္ တစ္ခုခုေတာ့'
သို႔စကားကို အဆံုးမသတ္ဘဲ ထသည္ႏွင့္ သာဓုက သူ၏ ကိုယ္ေရး ကိုယ္ တာ အသံုးစရိတ္ကို စံုစမ္းၿပီး ေငြ ၂ဝဝ က်ပ္ ေပးလုိက္၏။
ထုိစဥ္က သာဓု ေပါင္ဒါလုပ္ေရာင္းေနသည္။ ထိုေန႔ညက တစ္ညလံုး အိပ္ မေပ်ာ္၊ 'တိုင္းျပည္အတြက္ တစ္ခုခုေတာ့' ဟူေသာ သခင္သန္းထြန္း၏ စကား သည္ နားထဲမွမထြက္ဘဲ ဘာလုပ္ရမည္ကို ေတြးမရတုိင္း အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ ျဖစ္ေန ခဲ့ရ၏။
'ခင္ဗ်ားလိုလူတစ္ေယာက္ ႏိုင္ငံေရးက ၾကဥ္ေနတာ တိုင္းျပည္နာတယ္'
သူ႔စကားသည္ စင္စစ္ သာဓုႏွင့္ အလွမ္းေဝးလြန္းသည္ ထင္၏။ သူ႔ပါတီ ဝင္ရန္ ပင့္လိုက္ျခင္းေလာဟုလည္း ေတြး၏။ မည္သို႔ျဖစ္ေစ တိုင္းျပည္အတြက္ တစ္ခုခု လုပ္သင့္သည္ကိုကား သခင္သန္းထြန္း ေဖာ္လိုက္မွ သာဓု ေတြးရန္ ေပၚလာသည္မွာ အမွန္။
တိုင္းျပည္အတြက္ 'ဘာတစ္ခုခု' လုပ္ရမည္နည္း။ ေနာက္ဆံုး အေတြး ေပါက္သည္ကား 'ဘက္မလုိက္ သတင္းစာ' တစ္ေစာင္ ထူေထာင္ရန္ ျဖစ္လ်က္ အဘက္ဘက္မွ ကြၽမ္းက်င္မႈ ရယူလိုေသးသည့္အတိုင္း တတ္အားသမွ် ပံုႏွိပ္ စက္ကေလးတစ္လံုးျဖင့္ ပဏာမပ်ဳိးခဲ့ရာမွ တိုင္းေရးျပည္ရာ သတင္းစာအယ္ဒီ တာ မျဖစ္ဘဲ အခ်စ္အိမ္ေထာင္ေရး စာေရးဆရာ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ခဲ့ရ၏။
ဤသည္လည္း အမ်ားျပည္သူတို႔၏ အခ်စ္၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ ျပဳျပင္ေရး၊ ကုိယ္က်င့္တရားေရးရာမ်ား ေရးသားႏိုင္ခဲ့သည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ 'တုိင္းျပည္ အတြက္ တစ္ခုခု' အေနျဖင့္ အက်ဳံးဝင္သြားေပၿပီ။ သခင္သန္းထြန္း၏ ေစ့ေဆာ္ ခ်က္ပင္ျဖစ္၍ 'ေကာင္းရာသုဂတိ လားေစေသာ္' ဟု သာဓု ဆုေတာင္းရမည္ သာ ျဖစ္၏။ ဆုလည္း အၿမဲေတာင္းပါ၏။
ထိုနည္းအတိုင္းပင္ သခင္ျမ၊ သခင္ေလးေမာင္၊ သခင္ေအာင္ဆန္း တို႔ႏွင့္ လည္း လူလူခ်င္းအေနျဖင့္ သာဓု အခင္အမင္ မပ်က္ခဲ့။ (တစ္ေနရာတြင္ ႐ႈပါ။)
သို႔လွ်င္ သာဓု ပါတီႏိုင္ငံေရးကို မလုပ္လုိေတာ့ဘဲ ပံုႏွိပ္စက္ဖြင့္၊ စာအုပ္ တိုက္ေထာင္ကာ သတင္းစာထုတ္ႏိုင္ေရး အတြက္ လံုးပမ္းေနခိုက္ အထက္ပါ အတိုင္း ျမဴေရြးပြဲဝင္ရန္ လာေျပာသည္၌
'ဟာ ကြၽန္ေတာ္ ဝင္အေရြးမခံခ်င္ဘူး၊ ဒါေတြလည္း မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ခင္ဗ်ား ဘာစိတ္ကူးရၿပီး လာေျပာေနတာလဲ'
'ဒီဖဆပလေတြ ေဆာင့္ၾကြားၾကြားႏိုင္လြန္းလုိ႔၊ ၿပီး သူတို႔လုပ္ပံုေတြလည္း မႀကိဳက္လို႔၊ အဲဒါ မေန႔က တစ္ေန႔လံုး၊ ညကလည္း တစ္ညလံုး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဆြးေႏြးၾကတယ္၊ တုိက္ရမွာက မလြယ္လွဘူးဗ်၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ေလာင္း ဦးသိမ္း ေမာင္ကလည္း ဧရာမပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ သခင္ေဖသန္းကို တုိက္တြန္းဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္'
'ဟား၊ ကြၽန္ေတာ္ကေရာ ဧရာမပုဂၢိဳလ္မို႔လား၊ ေတာက္တီးေတာက္တဲ့ဗ်ာ'
'ခင္ဗ်ားက စာေရးဆရာ မဟုတ္လား၊ ပရိသတ္ရွိတယ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ တစ္သီးပုဂၢလအေနနဲ႔ ဝင္ၿပိဳင္ဗ်ာ၊ အားလံုး လိုအပ္တာေတြ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ စီစဥ္ လုိက္မယ္။
အတိုခ်ဳပ္လိုက္ေသာ္ သာဓု အတန္တန္ ျငင္း၏။ မရ။ ဇြတ္အေရြးခံခိုင္း သူမ်ားတြင္ ဆန္းဦးထြန္းရင္၊ ပန္းပုဦးလြင္၊ ႐ႈမဝဦးေက်ာ္၊ ကိုေက်ာ္ျမတို႔လည္း ပါ၏။ က်ားကူး၊ မင္းမႏိုင္၊ ေယာက္လမ္း၊ ထန္းေတာကြက္သစ္သာမက ကန္တို မင္တိုက္နယ္မွ ဖဆဆန္႔က်င္သူ အေတာ္မ်ားမ်ားက လာ၍အားေပးၾကသည္။ တိုက္တြန္းၾကသည္။ ဘႀကီးဘေဖ ကုိယ္တိုင္ကပင္ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ ဖိတ္ ၍ ေထာက္ခံရင္း . . .
'ေမာင့္ကို စာေရးဆရာ သာဓုအေနနဲ႔ ေလးစားလို႔ တုိက္တြန္းၾကတာေနာ္၊ ေမာင္သာဓု အျပတ္အသတ္ႏိုင္မွာ ေသခ်ာတယ္'
ဤအထိ သာဓု စဥ္းစားဆဲပင္ ရွိေသး၏။ အေၾကာင္းေသာ္ကား သာဓု စိတ္ကို သာဓုသိသည္။ စမိလွ်င္ ေနာက္မဆုတ္ခ်င္။ ျမဴလူႀကီးအေရြးခံရေသာ္ ႏိုင္ငံေရးစိတ္ ျပန္ဝင္လာမည္။ ဆက္တုိက္လုပ္မိေခ်ေတာ့မည္။ ပါတီ အဖြဲ႕ အစည္း တစ္ခုခုသို႔ ဝင္ရန္ အေၾကာင္းေပၚလာမည္။ သာဓုသည္ နယ္ခ်ဲ႕ကိုသာ တုိက္လိုသည္။ ဗမာအခ်င္းခ်င္း ရန္မျဖစ္ခ်င္။
သို႔တုိင္ေအာင္ ဘႀကီးဘေဖ၏ ေနာက္ဆံုးစကားတစ္ခုျဖစ္ေသာ . . .
'ေအးေလ ေမာင္သာဓု စဥ္းစားေပါ့၊ ကိုယ့္ကို ေလးစားလို႔ တိုက္တြန္းသူ ေတြကို ကုိယ္ကလည္း ျပန္ေလးစားရမယ္ မဟုတ္လား'
ထိုစကားသည္ သာဓုအား အေလးအနက္ စဥ္းစားခိုင္းသလို ရွိေနသည္၏ အဆံုး၌ အာမခံေငြပါသြင္း၍ အဆင္သင့္လုပ္လာၾကေသာ စာရြက္စာတမ္းမ်ား တြင္ သာဓု လက္မွတ္ေရးထုိးလိုက္ကာ အစစ ျပင္ဆင္ရေတာ့၏။
သတင္းစာမ်ားတြင္ သာဓု အေရြးခံမည့္အေၾကာင္း ပါလာၿပီး ေနာက္တစ္ ေန႔တြင္ သခင္လွေကြၽ (ဆိုရွယ္နီအျဖစ္ ခြဲမထြက္ေသး) ႏွင့္ အျခား ဖ ဆ တစ္ ဦးတုိ႔ ေရာက္လာကာ . . .
'ေဟ့ သခင္ေဖသန္း ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ၊ ခင္ဗ်ား ဒါေတြျပန္လုပ္ခ်င္ရင္ ေျပပါလားဗ်ာ၊ ခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ခ်င္း ထတိုက္သလုိ ျဖစ္ေန ၿပီ၊ သခင္ႏုကလည္း ေတြ႕ခ်င္ေနတယ္၊ ခဏလိုက္ခဲ့ပါလားဗ်ာ'
သာဓု ေခါင္းခါလိုက္၏။ ေနာက္ ရပ္ရြာႏွင့္ စာေပလူထု၏ ဆႏၵကို မလြန္ ဆန္ႏိုင္၍ ဝင္လိုက္ရေၾကာင္း၊ ဖဆကို တုိက္သည္မဟုတ္ဘဲ အမွန္တရား ဆန္႔ က်င္သူမ်ားကိုသာ ရင္ဆိုင္ရန္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္သျဖင့္ တစ္ႀကိမ္က အလြန္ခ်စ္ခင္ေသာ ရဲေဘာ္သခင္လွေကြၽလည္း စိတ္မေကာင္းႀကီးစြာျဖင့္ ျပန္ သြား၏။
တစ္ပတ္ခန္႔အၾကာတြင္ အခြန္အေရးပါသည့္ ဒုတိယတန္းစား ဖ ဆ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး (အမည္မေဖာ္သင့္ ထင္၏။) ေရာက္လာျပန္ကာ သာဓုအား ယခုအေရြးခံမည့္ ေနရာမွ ႏုတ္ထြက္ၿပီး အျခားရပ္ကြက္တစ္ခုမွ ဝင္အေရြးခံ ဖ ဆ ကိုယ္စားလွယ္က ဖယ္ေပးမည္၊ သာဓုကလည္း ဖ ဆ အေနျဖင့္ အေရြးခံရန္ စသည္ျဖင့္ ဆြယ္၏။ သာဓုကလည္း ေခါင္းခါၿမဲခါသည္။
'ခင္ဗ်ား ပံုႏွိပ္စက္က အေတာ္အိုေနၿပီပဲ၊ အသစ္ေလွ်ာက္ပါလား၊ စကၠဴတို႔ ပံုႏွိပ္မွင္တို႔ပါ အင္ပို႔လိုက္စင္ ေလွ်ာက္ေလဗ်ာ၊ အနည္းဆံုး ေလးငါးေသာင္းဖိုး ေလာက္ေပါ့'
သူ႔စကားကုိ သာဓု နားလည္သည္၊ သာဓုက ယဥ္ေက်းစြာျဖင့္ ထိုမွ်ေငြ သာဓုတြင္ မရွိေၾကာင္း၊ မေလွ်ာက္လိုေၾကာင္း ေလာက္သာ ျငင္းဆန္လိုက္သည္ ကို . . .
'သခင္ေဖသန္းကဗ်ာ၊ လိုင္စင္ရဖို႔သာ အဓိကပါဗ်'
သူဆိုလိုသည္မွာ လိုင္စင္ေလွ်ာက္၊ ရလွ်င္ ေရာင္းစားဟူသည့္ ထိုေခတ္က အင္ပို႔လိုင္စင္ ေသာင္းက်န္းစနစ္ကို ေျပာရင္း ဆြယ္ေနသည္။ ဤလို သိကၡာကို ထိပါးလာေသာ္ သာဓု စိတ္ဓာတ္ ဖ်တ္ခနဲ တင္းမာလာတတ္သည့္အတိုင္း
'ကဲ၊ ခင္ဗ်ား ျမန္ျမန္ျပန္ရင္ ေကာင္းမယ္၊ ခင္ဗ်ား ႏိုင္ငံေရးသမား လုပ္ေန ၿပီး ေဖာက္ျပန္ေရးပညာေတြ လာသင္ေနတာလား' ဟု ေမာင္းထုတ္လိုက္ရ၏။
သာဓုမွာ မူလ စိတ္ထားအတိုင္း ေအးေအးေနခဲ့လွ်င္ ေကာင္းေလစြ။ ယခုမူ အမ်ား၏ ဆႏၵအေလ်ာက္ အေရြးခံရန္ လက္မွတ္ထိုးမိသျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ျပႆနာႏွင့္ တိုးေနရသည္။ အၿပိဳင္အေရြးခံရရန္ နာမည္စာရင္း သြင္းထားသူ မ်ားမွာ ဦးသိမ္းေမာင္၊ သာဓုႏွင့္ အျခားတစ္ဦး။
ထိုတစ္ဦးကလည္း လာျပန္ေခ်ေသးသည္။ သူသည္ အေရြးခံ တိုက္နယ္ ရပ္ကြက္တစ္ခုမွ သူႀကီးျဖစ္လ်က္ သူ႔မဲမ်ားကို သာဓုကို ေပးေစမည္။ သူကမူ ဟန္ေဆာင္ေလာက္သာ ေနမည္။ သူ႔ကို ေငြ ၁၅ဝဝ က်ပ္ ေပးပါဟု ေစ်းေခၚ သည္။ ေခါင္းခါလိုက္ေသာအခါ တစ္ရက္တျခား ေစ်းက်သြားသည္။ ၁ဝဝဝ က်ပ္၊ ၇၅ဝ က်ပ္၊ ေနာက္ဆံုး ၅ဝဝ က်ပ္ မေလွ်ာ့ႏိုင္ဟု ဆိုသည္။ သာဓုကမူ .
'ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး လာကိုမလာနဲ႔ေတာ့' ဟု ေအာ္ပစ္လုိက္ရသည္။
ျပႆနာကား ဤတြင္မရပ္ေသး။ တစ္ေန႔ေသာ ညေန ၆ နာရီခြဲေလာက္ ပုဇြန္ေတာင္ ျမဴလူႀကီးေဟာင္း ေဒၚတင္ေရာက္လာၿပီး 'ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥ အေရး ႀကီးေသာစကား ေျပာလို၍' ဟု လာေခၚသျဖင့္ (ေမာင္ဝဏၰတို႔ အေမႏွင့္လည္း ေဆြမ်ဳိးနီးစပ္ ေတာ္သူျဖစ္၏။) လက္ညႇိဳးညႊန္ရာ ကားေမာင္းခဲ့၍ ေရႊတိဂံုဘုရား အနီးသို႔ေရာက္မွ သာဓုက ေမးမိသည္။
'ဘယ္သြားမွာလဲ မမတင္'
'ေအး၊ ေမာင္ေဖသန္းကို အစ္ကိုႀကီးက ေတြ႕ခ်င္လို႔တဲ့'
'ဘယ္အစ္ကိုႀကီးပါလိမ့္'
'ေဒါက္တာ ဗေမာ္'
သာဓုလည္း ကားကို ဦးဘရီဇရပ္ေရွ႕တြင္ ထိုးရပ္လုိက္၏။ (ထိုစဥ္က လက္ဝဲေမာင္းစနစ္။)
'ႏို႔မမတင္ေျပာေတာ့ ျမဴေရြးပြဲကိစၥ တိုင္ပင္စရာ အေရးႀကီးလို႔ဆို'
'ေအးေလ၊ မင္း ေသခ်ာေပါက္ မႏိုင္ခ်င္ဘူးလား၊ ခုေရြးေကာက္ပြဲမွာ'
စကားအသြားအလာကို သာဓု ရိပ္မိၿပီ။ သို႔ေသာ္ တိတိက်က် သိလိုသည္ ႏွင့္ သာဓုက ေခါင္းညိတ္လိုက္၏။
'ဒီလိုေလ ေမာင္ေဖသန္းရဲ႕ မင္းေရးၿပီး ႐ိုက္ေဝတဲ့ ေၾကညာခ်က္ကို အစ္ကိုႀကီး ဖတ္ရေတာ့ 'ဒီသာဓုဆိုတာ ဘယ္သူလဲ' တဲ့။ ဦးေဖသန္းေခၚ စာေရး ဆရာ သာဓုဆိုၿပီး လက္မွတ္ထုိးထားေတာ့ သူမရွင္းဘူးထင္ပါရဲ႕၊ ဒါနဲ႔ မမတင္ က ကြၽန္မေမာင္ေတာ္တယ္လို႔ ေျပာေတာ့ အဲ အဲ အစ္ကိုႀကီးတပည့္ ေမာင္ၿမိဳင္ ကိုလည္း သူက စံုစမ္းခိုင္းထားတာကိုး'
မမတင္စကားမ်ား တစ္ဆက္တည္း ဇတ္စံုခင္းေန၍ ႐ႈပ္သြားေသာေၾကာင့္ သာဓုက ထပ္ေမးေသး၏။
'ဒီလုိ ဒီလို၊ ေမာင္ေဖသန္းရဲ႕ ေၾကညာခ်က္ဖတ္ၿပီး အစ္ကိုႀကီး ေဒါက္တာ ဘေမာ္က အေတာ္သေဘာက်ေနတာနဲ႔ ေမာင္ၿမိဳင္ (ယခု ေက်ာက္ကုန္းတြင္ေန သူ) ကို စံုစမ္းခိုင္းေတာ့ မမတင္ေရွ႕တင္ပဲ သူကေျပာတယ္၊ 'ကုန္ေစ်းတန္း သခင္ေဖသန္းဆိုတာ သူပဲဆိုေတာ့' အစ္ကိုႀကီးေလ သိပ္ဝမ္းသာသြားတယ္၊ဒါနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ မမတင္ကို အေခၚခိုင္းတာနဲ႔ ခု ထြက္လာတာပဲ'
စကားအသြားအလာကို ျခားျခားနားနား ရွင္းသြားၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ထပ္သိလုိေသးသည္ႏွင့္ . . .
'ေခၚခုိင္းၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို မဟာဗမာ ျမဴလူႀကီးေလာင္းအေနနဲ႔ အေရြးခံ ခိုင္းမယ္ ဆိုပါေတာ့' (မဟာဗမာအဖြဲ႕သည္ ေဒါက္တာဘေမာ္၏ ပါတီ)
'ေနဦး၊ မမတင္ ရွင္းျပဦးမယ္၊ ခု ေမာင္ေဖသန္း ၿပိဳင္ရမွာက သံုးေယာက္ ေနာ္၊ ဟို က်ားကူးကြက္သစ္ သူႀကီးဆိုတာက မဟာဗမာအေနနဲ႔ ကုန္က်စရိတ္ ပါ အစ္ကိုႀကီးက ေပးၿပီး အေရြးခံခိုင္းထားတာကြယ့္၊ ရွင္းပလား၊ အဲ တကယ္ လို႔ ေမာင္ေဖသန္းက ေဒါက္တာဗေမာ္နဲ႔ ေတြ႕ၿပီးလုိ႔ မဟာဗမာအေနနဲ႔ အေရြးခံ ဖုိ႔ သေဘာတူရင္ က်ားကူးကြက္သစ္သူႀကီးကို ႏုတ္ထြက္လႊာ တင္ခိုင္းလုိက္ မယ္တဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း သူနဲ႔ ပတ္သတ္သမွ် မဲဆႏၵေတြ ေမာင္ေဖသန္းရ ေအာင္ က်ိတ္ၿပီး ထည့္ခိုင္းဖို႔ အစီအစဥ္ရွိတယ္'
မျဖစ္ႏုိင္၊ လံုးဝမျဖစ္ႏုိင္၊ မူလကတည္းက ပါဝင္အေရြးခံလိုစိတ္ မရွိခဲ့ဘဲ ရပ္ကြက္ကေရာ သာဓု၏ စာ႐ႈပရိသတ္ကပါ တိုက္တြန္း၍ လက္ခံၿပီး 'တစ္သီး ပုဂၢလ' အမည္ျဖင့္ စီစဥ္ခဲ့သည္။ ယခုမွ မဟာဗမာ၏ ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေျပာင္းရမည္ဆိုေသာ္ ႏိုင္ငံေရးအရ ထုိထက္ ရွက္စရာေကာင္းေသာ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္သည္ ရွိႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။
'ဘာစဥ္းစားေနတာလဲကြယ့္၊ ေၾသာ္၊ တစ္ခုလည္း မွာလုိက္ေသးတယ္၊ သခင္ေဖသန္းကို ေျပာျပပါတဲ့၊ တစ္သီးပုဂၢလအေနနဲ႔ပဲ အေရြးခံၿပီး ေနာက္မွ ၾကည့္လုပ္တာေပါ့တဲ့၊ လိုအပ္တဲ့ အကူအညီ အကုန္ရမယ္၊ ခုေကာ မင္း ပိုက္ဆံ ဘယ္ေလာက္ကုန္ေနပလဲ၊ အဲဒါထက္မက ရေအာင္ မမတင္ ေျပာေပးမယ္ေလ'
ထိုစကားသည္ ေစာေစာက ေရးခဲ့သည့္ 'အင္ပို႔ လိုင္စင္ရမယ္' ဟူေသာျမႇဴလံုးကဲ့သို႔ ျဖစ္ေန႐ံုသာမက လူေကာင္းတစ္ေယာက္ကို သစၥေဖာက္သင္ေပး သည့္သေဘာမ်ဳိး အမ်ားဆံုး ပါေနေသာေၾကာင့္ . . .
'ေတာ္ပါေတာ့ မမတင္၊ ဒီကိစၥကေတာ့ လံုးလံုးမျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ ဆရာႀကီးကို လည္း ေျပာျပလိုက္ပါ၊ တစ္ေန႔ေသာအခါမွာ ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္ရမယ့္ ကိစၥေပၚရင္ အခ်ိန္အခါမေရြး ေခၚပါလို႔ေနာ္၊ ခုဟာကေတာ့ အေတာ္မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ပဲ မမတင္၊ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေစတနာ ေမတၲာနဲ႔ အေရြးခံခိုင္းတဲ့ လူထုကို ကြၽန္ေတာ္ မလိမ္ခ်င္ မညာခ်င္ မညစ္ပတ္ခ်င္ဘူးဗ်ာ'
မမတင္ ငိုင္သြားသည္၊ အေတာ္ၾကာေအာင္ စကားမေျပာႏိုင္ဘဲ ရွိေနစဥ္ သာဓုလည္း ကားကို ျပန္ေကြ႕ကာ ပုဇြန္ေတာင္ဘက္ ေမာင္းထြက္ခဲ့၏။ သူ႔အိမ္ ေရွ႕ေရာက္၍ ကားေပၚမွအဆင္းတြင္ . . .
'ေအးေလကြယ္၊ ဒီတစ္ညေတာ့ စဥ္းစားလိုက္ပါဦး၊ မနက္ျဖန္ ၁ဝ နာရီေလာက္ မမတင္ လာခဲ့ဦးမယ္'
'မျဖစ္ပါဘူး မမတင္၊ ႏိုင္ငံေရးမွာ တစ္သက္လံုး အၿငိအစြန္းမရွိခဲ့တာ ခုမွ ယုတ္မာရမယ္ဆိုရင္'
သို႔လွ်င္ဆက္၍ ဖ ဆ ပ လ မွ တစ္ေနရာေပးမည့္ ကိစၥပါ ေျပာျပလိုက္ရ ေသး၏။
ထုိျမဴေရြးပြဲတြင္ သာဓုက ၿမိဳကေတာ္ဝန္ေလာင္း ဦးသိမ္းေမာင္ ဖ ဆ ကို ၈၂ မဲျဖင့္ ကပ္႐ံႈးသြားသည္။ မၾကာမီ ဦးသိမ္းေမာင္လည္း ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ ျဖစ္ သြားသည္။
ထုိ႔ေနာက္ တစ္ႏွစ္သာသာ ၾကာေသာအခါ 'တပ္ထဲက ျမတ္ကိုကို' ဝတၳဳ ျဖင့္ သာဓုအား စာေပဗိမာန္ဆု ခ်ီးျမႇင့္သည့္အခမ္းအနားတြင္ ဦးသိမ္းေမာင္အား ေတြ႕ရသည္။
'ဒီမွာကိုသာဓု စာပဲေရးပါ၊ စာမ်ားမ်ားေရးပါ၊ ဒီျမဴေရြးပြဲတို႔ အမတ္ေရြးပြဲ တို႔၊ အိုဗ်ာ ဘာမွ ဝင္မလုပ္ပါနဲ႔'
သို႔ တံုးတိတိႀကီး ေျပာလိုက္ေသာေၾကာင့္ သာဓုပင္ ေယာင္ခ်ာခ်ာ ျဖစ္ သြားကာ အေၾကာင္းရင္းကို ရွင္းပါရန္ ေမတၲာရပ္လိုက္မွ . . .
'ခင္ဗ်ာ့စာေတြကို ကြၽန္ေတာ္လည္း ဖတ္တယ္၊ တစ္အိမ္လံုးလည္း ဖတ္ တယ္၊ သိပ္ႀကိဳက္တယ္၊ ရွင္းရွင္း ဝန္ခံမယ္ဗ်ာ၊ ကိုသာဓုကို ကြၽန္ေတာ္ ၾကည္ ညိဳတယ္၊ ကဲ ကဲ ဘယ္အထိ ေလးစားတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားေအာင္ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ျမဴေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက အမွန္အတိုင္းဆို ကြၽန္ေတာ္ ႐ံႈးတယ္၊ ခင္ဗ်ား က အျပတ္အသတ္ ႏိုင္တယ္'
'ေဟာဗ်ာ'
'အဲဒါပဲ၊ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ဖ ဆ ဆိုရွယ္ေတြက မဲလိမ္ မဲခိုး လုပ္လို႔ေပါ့၊ ႏို႔မို႔ရင္'
ဦးသိမ္းေမာင္လည္း ခပ္လွမ္းလွမ္းသို႔ သာဓုအား လက္ညႇိဳးညႊန္ျပရင္း . .
'သူ႔ကို သိသလား'
'သိတာေပါ့၊ ဟိုတုန္းက ႏိုင္ငံေရး လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြပဲ'
'သိပ္လည္တဲ့လူ ကိုသာဓု၊ သူ႔ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ႏိုင္တာ၊ ခင္ဗ်ားကေတာ့ အဲဒီေန႔က မဲ႐ံုနားမွာပဲ ရပ္ေနတာေနာ္၊ သူကေတာ့ ရဲေဘာ္ဝါေတြ အဲဒီတုန္းက စစ္ေျပးဒုကၡသည္စခန္းေလ၊ ၾကားမိဖူးမွာေပါ့၊ မလက္တိုရြာ ဒုကၡသည္ေတြကိုပါ ကားႀကီးကားငယ္နဲ႔ တင္လာၿပီး မဲမထည့္ရေသးတဲ့ နာမည္ေတြနဲ႔ အကုန္က်ဳံး ထည့္သြားတာပဲ'
သာဓု ပါးစပ္အေဟာင္းသာ ေငးေနမိ၏။ ဖ ဆ ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္တစ္ေယာက္ အေနႏွင့္ ဤစကားမ်ဳိး ေျပာထြက္လိမ့္မည္ မထင္မိ။
'အဲဒါေတြ ဦးသိရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရွက္မွာပဲေနာ္'
'အိုဗ်ာ၊ မ်က္ႏွာေတာင္ ဓားနဲ႔ လွီးပစ္ခ်င္တယ္'
'ႏို႔ ဘာျပဳလို႔ အေရြးခံေသးလဲ ဒါျဖင့္'
'အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း သူတို႔နဲ႔ မကင္းႏိုင္ေသးဘူးေလ၊ ထမင္း အုိးကလဲ အကြဲမခံႏိုင္ေသးေတာ့၊ အင္း သားေတြ သမီးေတြ၊ ခုေတာ့ ေတာ္ပါၿပီ ဗ်ာ၊ ဒါေနာက္ဆံုးပဲ၊ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ဘာမွ ဒီလိုမသန္႔ရွင္းတာေတြ မလုပ္ေတာ့ ဘူး၊ ကြၽန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီ'
သာဓု ဘာျပန္ေျပာရမည္ကို မသိ၊ အကယ္တိ သူသာ ဆက္၍ ဖ ဆ တို႔ ႏွင့္ လက္တြဲသြားမည္ဆိုက သူ႔ပညာအရည္အေသြးႏွင့္ဆိုက ဝန္ႀကီးအထိ ေမွ်ာ္ လင့္ခ်က္ရွိသည္သာ ျဖစ္၏။
'အမွန္ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူမ်ားေတြ တိုက္တြန္းၿပီး အတင္း လက္မွတ္ထိုးခိုင္းလို႔ အားနာတာနဲ႔'
'မလုပ္နဲ႔ေတာ့ ကိုသာဓု၊ ခင္ဗ်ားကို ေစတနာ ဆႏၵမဲအားကိုးနဲ႔သာ လုပ္ရင္ သူတုိ႔ေခတ္မွာ တစ္သက္လံုး မႏိုင္ဘူး၊ အဲ ခုနက စကားေတာင္ က်န္ေနေသး တယ္၊ မလက္တို ဒုကၡသည္တုိ႔၊ ရဲေဘာ္ဝါတို႔ရဲ႕ မဲနဲ႔တင္ စိတ္မခ်ရလို႔ ခင္ဗ်ား မဲပံုးကို ဖင္ကေန ဝက္အူလွည့္နဲ႔ ဖြင့္ခိုးၿပီး ကြၽန္ေတာ့္မဲပံုထဲ ထည့္ၾကရေသး သတဲ့၊ အဲဒါကိုမ်ားဗ်ာ ဧရာမ စြန္စားခန္းေတြ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ က်ေနတာပဲ၊ ကြၽန္ေတာ့္ ဆီလာၿပီး အားပါးတရ ေျပာၾကေသးတယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ ျဖင့္ ရွက္လြန္းလို႔'
ဦးသိမ္းေမာင္ ေျပာျပမွပင္ မဲပံုးကို သံႏွင့္မလုပ္ဘဲ သစ္သားေသတၲာ သံုး သည္မွာ 'ဝက္အူလွည့္' အားကိုးဟု သာဓု နားလည္လိုက္ရေတာ့၏။ အစ္ကိုႀကီး ဦးသိမ္းေမာင္အားလည္း ေနာင္တြင္ စာေပကိုသာ နာနာဖိေရးေတာ့မည္ျဖစ္ ေၾကာင္း ဝန္ခံလိုက္ရ၏။
ဆုေပးပြဲၿပီး၍ အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ သားလတ္ ဗလႀကီး (သုေမာင္)ကို ေခ်ာ့သိပ္ေနေသာ သူ႔ႀကီးေတာ္ ေဒၚသိန္းသိန္းက . . .
'ဟဲ့၊ သာဓု၊ မင္းေနေကာင္းရဲ႕လား'
'ေကာင္းပါတယ္ သိန္းသိန္းရဲ႕၊ ဘာျပဳလို႔လဲ'
'ဟယ္၊ မင့္ၾကည့္ရတာ စာေပဗိမာန္ဆု ရလာတာနဲ႔မတူ၊ ရႊင္ရႊင္ပ်ပ်လည္း မရွိ၊ ဘာေတြ ဘယ္သူနဲ႔ ဘုက်လာျပန္သလဲ'
မွန္၏။ သာဓုမွာ စာေပဆုထက္ အေလးအနက္ထား၍ စဥ္းစားလာသည့္ အေၾကာင္းရင္းကား . . .
၁။ ေဒါက္တာဗေမာ္ ေငြကုန္ခံ၍ မဟာဗမာ ျမဴလူႀကီးေလာင္း အျဖစ္ အေရြးခံခိုင္းသူ က်ားကူးသူႀကီးက သူလိုခ်င္ေသာ ေငြရလွ်င္ သူ႔မဲမ်ားကို သာဓု ကို က်ိတ္၍ခြဲေပးမည္။ ျမဴလူႀကီးအျဖစ္ထက္ ေငြကိုလိုခ်င္ေနသည္။
၂။ ဦးသိမ္းေမာင္ကား ဖ ဆ၏ ျမဴလူႀကီးေလာင္း ျဖစ္သည္။ အေရြးလည္း ခံရသည္။ ထိပ္ဆံုး ျမိဳ႕ေတာ္ဝန္လည္း ျဖစ္ေနသည္။ သို႔တုိင္ေအာင္ လိမ္ ညာ ညစ္ပတ္၍ ရေသာမဲႏွင့္ တက္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ သူရွက္ေနသည္။ ဖ ဆ ကလိမ္ က်မႈမ်ား ဖြင့္ထုတ္ျပသည္။ ေနာင္ေသာအခါ ဤလိုအ႐ႈပ္မ်ားတြင္ သူပါဝင္ေတာ့မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
ဤႏွစ္လီကို ေတြးရင္း ျပန္လာေသာေၾကာင့္ ထုိအေရး၏ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈ ျဖင့္ သာဓုမ်က္ႏွာ၌ မည္သို႔ျဖစ္ေနသည္ကိုကား သာဓုလည္း မသိ။
သာဓု
(သာဓု လူ၀ါး၀တယ္ စာအုပ္မွ)
အလ်ဥ္းသင့္၍ အနည္းငယ္ ရွင္းျပရန္ လိုအပ္လာသည္မွာ အထက္၌ 'ပါတီႏုိင္ငံေရး' ဟု ဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း အလြန္က်ဥ္းေျမာင္းေသာ၊ အာဏာရေရး သာ အဓိကျဖစ္ေနေသာ၊ ပါတီမိႈလိုပြေနေသာ ႏိုင္ငံေရးကို သာဓု ေက်ာခိုင္းခဲ့ ျခင္း ျဖစ္၏။
ဤတြင္ ထပ္၍ရွင္းရန္ လိုလာျပန္သည္မွာ ယခုစာအုပ္တစ္ေနရာတြင္ ေဖာ္ ျပထားသည့္အတိုင္း ႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရး၊ ဆက္ဆံေရး၊ ရဲေဘာ္စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာ ေရး စသည့္ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ သို႔မဟုတ္ အားလံုးေၾကာင့္ သာဓုသည္ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္စိုး၊ သခင္ျမ၊ သခင္ေလးေမာင္ စသူ တို႔ႏွင့္ စိတ္သေဘာထားခ်င္း မဟပ္မိၾကေစကာမူ သူတို႔တစ္ေတြ ဘာေကာင္မွ် မဟုတ္ၾကေသာအခါ (ဝါ) သူလုိငါလို သာမန္အရပ္သားမ်ားဘဝသို႔ ျပန္ေရာက္ လာေသာအခါတြင္ကား ေခၚေျပာႏႈတ္ဆက္မႈ ရွိလာၾကျပန္သည္။
တစ္ခါက သာဓု 'ဘု' မႈတ္ခဲ့သျဖင့္ အလြန္ေဒါသျဖစ္သြားေသာ ဂ်ပန္ ေခတ္ဝန္ႀကီး သခင္သန္းထြန္းသည္ အဂၤလိပ္မ်ား ျပန္ဝင္လာသည့္ႏွင့္ သူ ဆိုက္ကားကေလးစီးၿပီး ခရီးႏွင္ေနရရွာသည္။ တစ္ညေန သာဓုက ဗဟန္းေစ်း သို႔ ပူတူတူး ေပါင္ဒါမ်ား သြားပို႔စဥ္ သခင္သန္းထြန္းကို ဆိုက္ကားေပၚ ေတြ႕ လိုက္ရသျဖင့္ သာဓုကပင္ လွမ္းေခၚၿပီး လက္ဖက္ရည္ေသာက္ ဖိတ္ရာ . . .
'အေတာ္ပဲ၊ ကြၽန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ေတြ႕ခ်င္ေနတာ' ဟု သူက အၿပံဳးႏွင့္ လက္ခံ၏။
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲ ေရာက္ၾကေလၿပီ။ သာဓုအား နိဒါန္းပ်ဳိးစရာမလုိ၊ မႀကိဳက္ေၾကာင္း သူသိထားသည့္အတိုင္း . . .
'ခု ကြၽန္ေတာ္တို႔ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ဖြဲ႕စည္းၿပီးၿပီ၊ အေတာ္လည္း ခရီးေရာက္ ေနၿပီ၊ သခင္ေဖသန္း၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔နဲ႔ တြဲလုပ္ပါလား'
ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဝင္ရန္ သာဓုကို သူက ကမ္းလွမ္းသည္။ သာမန္အခြင့္ အေရး မဟုတ္သည္ကို သာဓုနားလည္၏။ သခင္သန္းထြန္းတို႔ အုပ္စုသည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီသို႔ ေပၚပင္သခင္ ေပၚပင္ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားကို လက္မခံ။
သို႔တုိင္ေအာင္ သာဓုမွာ ပါတီႏိုင္ငံေရးကို လုပ္လိုစိတ္ မရွိေတာ့ေသာ ေၾကာင့္ သူ၏ဖိတ္ေခၚခ်က္ကို သာဓု ဂုဏ္ယူမိေၾကာင္းႏွင့္ အေျခအေနက မေပး ေသး၍ မပါဝင္လိုေသးေၾကာင္း ျငင္းဆန္လိုက္ရာ . . .
'စဥ္းစားပါဦး သခင္ေဖသန္းရာ၊ ခင္ဗ်ားလိုလူတစ္ေယာက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရမယ္ဆိုရင္'
သို႔လွ်င္ စကားအဆံုးမသတ္ေသးဘဲ ေတြေနၿပီးမွ သာဓုကို ဆက္၍ အမႊန္း တင္ေနေတာ့၏။
'သိပ္လဲထင္မထားပါနဲ႔ဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူလိုငါလုိ'
'မဟုတ္ဘူး သခင္ေဖသန္း၊ ခင္ဗ်ားကို ကြၽန္ေတာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ နား လည္ထားတယ္၊ စစ္မျဖစ္မီ အဂၤလိပ္ေခတ္တုန္းက (ဒုတိယ ကမၻာစစ္မတုိင္မိ) ခင္ဗ်ားတို႔ ရန္ကုန္အလယ္ပိုင္း တို႔ဗမာ အစည္းအ႐ံုးက ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုခု ခ်လိုက္ရင္ တစ္ျပည္လံုး ဂယက္႐ိုက္႐ံုမကဘူး၊ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုး ဌာနခ်ဳပ္ ကိုပါ အဖ်ားခတ္ခတ္သြားတယ္၊ ဒါေတြဟာ ခင္ဗ်ားလက္ခ်က္ခ်ည္ပဲ သိတာ ေပါ့'
(သခင္သန္းထြန္း ဆိုလိုသည့္ အေၾကာင္းအရာ အစံုကို တေနရာတြင္ ႐ႈပါ)
'ထားပါေတာ့ေလ၊ ခု ကြၽန္ေတာ္မွ ပါတီႏိုင္ငံေရးကို စိတ္မဝင္စားေတာ့ဘဲ'
'ဟုတ္ၿပီေလ၊ စိတ္မဝင္စားတာ ဝင္စားတာက ခင္ဗ်ားဆႏၵ၊ စိတ္ပါလာ ေအာင္ဆြဲေဆာင္ရမွာက ကြၽန္ေတာ့္တာဝန္ မဟုတ္လား၊ ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ဇြတ္ ေျပာရမွာပဲ၊ ဒီမွာ သခင္ေဖသန္း၊ ခင္ဗ်ားလည္း မွတ္မိမွာေပါ့၊ တရားပြဲ ေဟာ ေျပာပြဲ တစ္ခုခုမွာ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဆံုမိၾကတိုင္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ သခင္ သိန္းေမာင္ႀကီးတို႔၊ သခင္ေအာင္ဆန္းတို႔က ဘိုးစိန္ႀကီးလို ေနာက္ဆံုးမွ ထြက္ မယ္ဆိုၿပီး ခင္ဗ်ားတုိ႔ကို ေရွ႕တန္းတင္ေပးလုိက္ေရာ၊ ခင္ဗ်ားက ထိပ္ဆံုးကေန ေဒါက္ေဒါက္ဒက္ဒက္နဲ႔ ေျပာခ်သြားေရာ၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ေျပာစရာအခ်က္အလက္ မက်န္သေလာက္ ျဖစ္သြားခဲ့ဖူးတာေတြေလ'
သာဓုက ေခါင္းညိတ္႐ံု ေခါင္းညိတ္လိုက္သည္။
'အင္း၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔မွာ 'အဲအဲ သခင္ေဖသန္း ေျပာသြားသလိုပါပဲ' နဲ႔ ၿပီး သြားရတယ္၊ အဲသလုိ ခင္ဗ်ား ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ေျပာတတ္တာရယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ဝန္ႀကီးဘဝမွာေတာင္ ခင္ဗ်ား မွန္တယ္ထင္ရာကို ရဲရဲႀကီး ေျပာခ် လိုက္တာရယ္၊ ဒီစိတ္ဓာတ္မ်ဳိး၊ အရည္အခ်င္းမ်ဳိးရွိတဲ့လူေတြ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အမ်ားႀကီးလိုတယ္'
သာဓုကမူ တြင္တြင္သာ ေခါင္းခါခဲ့၏။ (အကယ္၍ ထိုစဥ္ကသာ သူ႔ပါတီ ဝင္၊ သူႏွင့္အတူ ေတာခိုခဲ့မိေခ်က ထို မဟုတ္မခံစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ပင္ ျဖဳတ္ ထုတ္ သတ္ထဲ ပါသြားမည္မွာ သာဓု အ႐ိုးေဆြးေလာက္ေပၿပီ။)
သူက ဆက္လက္၍ ဇြတ္ေျပာေသးသည္။ သာဓုကလည္း ဇြတ္ပင္ ျငင္း ဆန္ရာမွ ေနာက္ဆံုး 'စဥ္းစားပါ့မယ္ဗ်ာ' ဟု ေျပာလိုက္မွပင္ မေက်မနပ္ ေလသံ ျဖင့္ . . .
'ေအးေလဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒကို မႀကိဳက္လုိ႔ဆိုလည္း တစ္ ခုခုေတာ့ လုပ္ဗ်ာ၊ ခု သခင္ျမတို႔လည္း ဆိုရွယ္လစ္ပါတီေထာင္ၾကလိမ့္မယ္၊ ဝင္လုပ္ခ်င္ လုပ္ပါ၊ ဒီအတိုင္းေတာ့ ေဘးဖယ္မေနေစ့ခ်င္ဘူး၊ သခင္ေဖသန္းလို လူတစ္ေယာက္ ႏိုင္ငံေရးက ၾကဥ္သြားတာ တုိင္းျပည္နာတယ္၊ ဖဆပလထဲျဖစ္ ျဖစ္ ဝင္လုပ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ေနာက္္ဆံုး တိုင္းျပည္အတြက္ တစ္ခုခုေတာ့'
'ဒီစကားကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ လက္မခံႏိုင္ဘူး သခင္သန္းထြန္း၊ ကြၽန္ေတာ္ ႏိုင္ငံေရးက ေရွာင္ၾကဥ္သြားလို႔ တိုင္းျပည္နာတယ္ဆိုတာ လြတ္လပ္ေရးဗိမာန္ ႀကီး တည္ေထာင္ရာမွာ အုတ္တစ္ခ်ပ္ လပ္သေလာက္ ရွိမွာပါ၊ ဘယ္သူဝင္ျဖည့္ ျဖည့္ရပါတယ္၊ တကယ္လုိ႔ ကြၽန္ေတာ္ပါ ဝင္ေဆာက္လို႔ တစ္ခုခုမွားသြားရင္ ဒီ ဗိမာန္ႀကီး တစ္စိတ္တစ္ေဒသေသာ္ လည္းေကာင္း၊ တစ္ျခမ္းေသာ္လည္းေကာင္း ပ်က္စီးသြားႏိုင္စရာေကာ မရွိဘူးလား၊ ခင္ဗ်ားက ကြၽန္ေတာ့္ကို အေရးႀကီးတဲ့ အဆင့္မွာထားၿပီး ေျပာေနေတာ့ မွားစရာရွိလည္း အေရးႀကီးႀကီး မွားမယ္မဟုတ္ လား'
ဤတြင္ သူအဓိပၸာယ္ပါပါ ၿပံဳးလိုက္ၿပီးမွ . . .
'ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားကို လိုခ်င္တယ္ ေျပာတာေပါ့၊ ေအးေလ ဘာျဖစ္ျဖစ္ စဥ္းစားဦးေပါ့ဗ်ာ၊ ေတြ႕လည္း ေတြ႕ၾကေသးတာေပါ့ ဟုတ္လား၊ ခင္ဗ်ားကို ျဖစ္ ေစခ်င္တာက တိုင္းျပည္အတြက္ တစ္ခုခုေတာ့'
သို႔စကားကို အဆံုးမသတ္ဘဲ ထသည္ႏွင့္ သာဓုက သူ၏ ကိုယ္ေရး ကိုယ္ တာ အသံုးစရိတ္ကို စံုစမ္းၿပီး ေငြ ၂ဝဝ က်ပ္ ေပးလုိက္၏။
ထုိစဥ္က သာဓု ေပါင္ဒါလုပ္ေရာင္းေနသည္။ ထိုေန႔ညက တစ္ညလံုး အိပ္ မေပ်ာ္၊ 'တိုင္းျပည္အတြက္ တစ္ခုခုေတာ့' ဟူေသာ သခင္သန္းထြန္း၏ စကား သည္ နားထဲမွမထြက္ဘဲ ဘာလုပ္ရမည္ကို ေတြးမရတုိင္း အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ ျဖစ္ေန ခဲ့ရ၏။
'ခင္ဗ်ားလိုလူတစ္ေယာက္ ႏိုင္ငံေရးက ၾကဥ္ေနတာ တိုင္းျပည္နာတယ္'
သူ႔စကားသည္ စင္စစ္ သာဓုႏွင့္ အလွမ္းေဝးလြန္းသည္ ထင္၏။ သူ႔ပါတီ ဝင္ရန္ ပင့္လိုက္ျခင္းေလာဟုလည္း ေတြး၏။ မည္သို႔ျဖစ္ေစ တိုင္းျပည္အတြက္ တစ္ခုခု လုပ္သင့္သည္ကိုကား သခင္သန္းထြန္း ေဖာ္လိုက္မွ သာဓု ေတြးရန္ ေပၚလာသည္မွာ အမွန္။
တိုင္းျပည္အတြက္ 'ဘာတစ္ခုခု' လုပ္ရမည္နည္း။ ေနာက္ဆံုး အေတြး ေပါက္သည္ကား 'ဘက္မလုိက္ သတင္းစာ' တစ္ေစာင္ ထူေထာင္ရန္ ျဖစ္လ်က္ အဘက္ဘက္မွ ကြၽမ္းက်င္မႈ ရယူလိုေသးသည့္အတိုင္း တတ္အားသမွ် ပံုႏွိပ္ စက္ကေလးတစ္လံုးျဖင့္ ပဏာမပ်ဳိးခဲ့ရာမွ တိုင္းေရးျပည္ရာ သတင္းစာအယ္ဒီ တာ မျဖစ္ဘဲ အခ်စ္အိမ္ေထာင္ေရး စာေရးဆရာ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ခဲ့ရ၏။
ဤသည္လည္း အမ်ားျပည္သူတို႔၏ အခ်စ္၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ ျပဳျပင္ေရး၊ ကုိယ္က်င့္တရားေရးရာမ်ား ေရးသားႏိုင္ခဲ့သည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ 'တုိင္းျပည္ အတြက္ တစ္ခုခု' အေနျဖင့္ အက်ဳံးဝင္သြားေပၿပီ။ သခင္သန္းထြန္း၏ ေစ့ေဆာ္ ခ်က္ပင္ျဖစ္၍ 'ေကာင္းရာသုဂတိ လားေစေသာ္' ဟု သာဓု ဆုေတာင္းရမည္ သာ ျဖစ္၏။ ဆုလည္း အၿမဲေတာင္းပါ၏။
ထိုနည္းအတိုင္းပင္ သခင္ျမ၊ သခင္ေလးေမာင္၊ သခင္ေအာင္ဆန္း တို႔ႏွင့္ လည္း လူလူခ်င္းအေနျဖင့္ သာဓု အခင္အမင္ မပ်က္ခဲ့။ (တစ္ေနရာတြင္ ႐ႈပါ။)
သို႔လွ်င္ သာဓု ပါတီႏိုင္ငံေရးကို မလုပ္လုိေတာ့ဘဲ ပံုႏွိပ္စက္ဖြင့္၊ စာအုပ္ တိုက္ေထာင္ကာ သတင္းစာထုတ္ႏိုင္ေရး အတြက္ လံုးပမ္းေနခိုက္ အထက္ပါ အတိုင္း ျမဴေရြးပြဲဝင္ရန္ လာေျပာသည္၌
'ဟာ ကြၽန္ေတာ္ ဝင္အေရြးမခံခ်င္ဘူး၊ ဒါေတြလည္း မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး၊ ခင္ဗ်ား ဘာစိတ္ကူးရၿပီး လာေျပာေနတာလဲ'
'ဒီဖဆပလေတြ ေဆာင့္ၾကြားၾကြားႏိုင္လြန္းလုိ႔၊ ၿပီး သူတို႔လုပ္ပံုေတြလည္း မႀကိဳက္လို႔၊ အဲဒါ မေန႔က တစ္ေန႔လံုး၊ ညကလည္း တစ္ညလံုး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဆြးေႏြးၾကတယ္၊ တုိက္ရမွာက မလြယ္လွဘူးဗ်၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ေလာင္း ဦးသိမ္း ေမာင္ကလည္း ဧရာမပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ေနတာနဲ႔ သခင္ေဖသန္းကို တုိက္တြန္းဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္'
'ဟား၊ ကြၽန္ေတာ္ကေရာ ဧရာမပုဂၢိဳလ္မို႔လား၊ ေတာက္တီးေတာက္တဲ့ဗ်ာ'
'ခင္ဗ်ားက စာေရးဆရာ မဟုတ္လား၊ ပရိသတ္ရွိတယ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ တစ္သီးပုဂၢလအေနနဲ႔ ဝင္ၿပိဳင္ဗ်ာ၊ အားလံုး လိုအပ္တာေတြ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ စီစဥ္ လုိက္မယ္။
အတိုခ်ဳပ္လိုက္ေသာ္ သာဓု အတန္တန္ ျငင္း၏။ မရ။ ဇြတ္အေရြးခံခိုင္း သူမ်ားတြင္ ဆန္းဦးထြန္းရင္၊ ပန္းပုဦးလြင္၊ ႐ႈမဝဦးေက်ာ္၊ ကိုေက်ာ္ျမတို႔လည္း ပါ၏။ က်ားကူး၊ မင္းမႏိုင္၊ ေယာက္လမ္း၊ ထန္းေတာကြက္သစ္သာမက ကန္တို မင္တိုက္နယ္မွ ဖဆဆန္႔က်င္သူ အေတာ္မ်ားမ်ားက လာ၍အားေပးၾကသည္။ တိုက္တြန္းၾကသည္။ ဘႀကီးဘေဖ ကုိယ္တိုင္ကပင္ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ ဖိတ္ ၍ ေထာက္ခံရင္း . . .
'ေမာင့္ကို စာေရးဆရာ သာဓုအေနနဲ႔ ေလးစားလို႔ တုိက္တြန္းၾကတာေနာ္၊ ေမာင္သာဓု အျပတ္အသတ္ႏိုင္မွာ ေသခ်ာတယ္'
ဤအထိ သာဓု စဥ္းစားဆဲပင္ ရွိေသး၏။ အေၾကာင္းေသာ္ကား သာဓု စိတ္ကို သာဓုသိသည္။ စမိလွ်င္ ေနာက္မဆုတ္ခ်င္။ ျမဴလူႀကီးအေရြးခံရေသာ္ ႏိုင္ငံေရးစိတ္ ျပန္ဝင္လာမည္။ ဆက္တုိက္လုပ္မိေခ်ေတာ့မည္။ ပါတီ အဖြဲ႕ အစည္း တစ္ခုခုသို႔ ဝင္ရန္ အေၾကာင္းေပၚလာမည္။ သာဓုသည္ နယ္ခ်ဲ႕ကိုသာ တုိက္လိုသည္။ ဗမာအခ်င္းခ်င္း ရန္မျဖစ္ခ်င္။
သို႔တုိင္ေအာင္ ဘႀကီးဘေဖ၏ ေနာက္ဆံုးစကားတစ္ခုျဖစ္ေသာ . . .
'ေအးေလ ေမာင္သာဓု စဥ္းစားေပါ့၊ ကိုယ့္ကို ေလးစားလို႔ တိုက္တြန္းသူ ေတြကို ကုိယ္ကလည္း ျပန္ေလးစားရမယ္ မဟုတ္လား'
ထိုစကားသည္ သာဓုအား အေလးအနက္ စဥ္းစားခိုင္းသလို ရွိေနသည္၏ အဆံုး၌ အာမခံေငြပါသြင္း၍ အဆင္သင့္လုပ္လာၾကေသာ စာရြက္စာတမ္းမ်ား တြင္ သာဓု လက္မွတ္ေရးထုိးလိုက္ကာ အစစ ျပင္ဆင္ရေတာ့၏။
သတင္းစာမ်ားတြင္ သာဓု အေရြးခံမည့္အေၾကာင္း ပါလာၿပီး ေနာက္တစ္ ေန႔တြင္ သခင္လွေကြၽ (ဆိုရွယ္နီအျဖစ္ ခြဲမထြက္ေသး) ႏွင့္ အျခား ဖ ဆ တစ္ ဦးတုိ႔ ေရာက္လာကာ . . .
'ေဟ့ သခင္ေဖသန္း ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ၊ ခင္ဗ်ား ဒါေတြျပန္လုပ္ခ်င္ရင္ ေျပပါလားဗ်ာ၊ ခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ခ်င္း ထတိုက္သလုိ ျဖစ္ေန ၿပီ၊ သခင္ႏုကလည္း ေတြ႕ခ်င္ေနတယ္၊ ခဏလိုက္ခဲ့ပါလားဗ်ာ'
သာဓု ေခါင္းခါလိုက္၏။ ေနာက္ ရပ္ရြာႏွင့္ စာေပလူထု၏ ဆႏၵကို မလြန္ ဆန္ႏိုင္၍ ဝင္လိုက္ရေၾကာင္း၊ ဖဆကို တုိက္သည္မဟုတ္ဘဲ အမွန္တရား ဆန္႔ က်င္သူမ်ားကိုသာ ရင္ဆိုင္ရန္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္သျဖင့္ တစ္ႀကိမ္က အလြန္ခ်စ္ခင္ေသာ ရဲေဘာ္သခင္လွေကြၽလည္း စိတ္မေကာင္းႀကီးစြာျဖင့္ ျပန္ သြား၏။
တစ္ပတ္ခန္႔အၾကာတြင္ အခြန္အေရးပါသည့္ ဒုတိယတန္းစား ဖ ဆ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး (အမည္မေဖာ္သင့္ ထင္၏။) ေရာက္လာျပန္ကာ သာဓုအား ယခုအေရြးခံမည့္ ေနရာမွ ႏုတ္ထြက္ၿပီး အျခားရပ္ကြက္တစ္ခုမွ ဝင္အေရြးခံ ဖ ဆ ကိုယ္စားလွယ္က ဖယ္ေပးမည္၊ သာဓုကလည္း ဖ ဆ အေနျဖင့္ အေရြးခံရန္ စသည္ျဖင့္ ဆြယ္၏။ သာဓုကလည္း ေခါင္းခါၿမဲခါသည္။
'ခင္ဗ်ား ပံုႏွိပ္စက္က အေတာ္အိုေနၿပီပဲ၊ အသစ္ေလွ်ာက္ပါလား၊ စကၠဴတို႔ ပံုႏွိပ္မွင္တို႔ပါ အင္ပို႔လိုက္စင္ ေလွ်ာက္ေလဗ်ာ၊ အနည္းဆံုး ေလးငါးေသာင္းဖိုး ေလာက္ေပါ့'
သူ႔စကားကုိ သာဓု နားလည္သည္၊ သာဓုက ယဥ္ေက်းစြာျဖင့္ ထိုမွ်ေငြ သာဓုတြင္ မရွိေၾကာင္း၊ မေလွ်ာက္လိုေၾကာင္း ေလာက္သာ ျငင္းဆန္လိုက္သည္ ကို . . .
'သခင္ေဖသန္းကဗ်ာ၊ လိုင္စင္ရဖို႔သာ အဓိကပါဗ်'
သူဆိုလိုသည္မွာ လိုင္စင္ေလွ်ာက္၊ ရလွ်င္ ေရာင္းစားဟူသည့္ ထိုေခတ္က အင္ပို႔လိုင္စင္ ေသာင္းက်န္းစနစ္ကို ေျပာရင္း ဆြယ္ေနသည္။ ဤလို သိကၡာကို ထိပါးလာေသာ္ သာဓု စိတ္ဓာတ္ ဖ်တ္ခနဲ တင္းမာလာတတ္သည့္အတိုင္း
'ကဲ၊ ခင္ဗ်ား ျမန္ျမန္ျပန္ရင္ ေကာင္းမယ္၊ ခင္ဗ်ား ႏိုင္ငံေရးသမား လုပ္ေန ၿပီး ေဖာက္ျပန္ေရးပညာေတြ လာသင္ေနတာလား' ဟု ေမာင္းထုတ္လိုက္ရ၏။
သာဓုမွာ မူလ စိတ္ထားအတိုင္း ေအးေအးေနခဲ့လွ်င္ ေကာင္းေလစြ။ ယခုမူ အမ်ား၏ ဆႏၵအေလ်ာက္ အေရြးခံရန္ လက္မွတ္ထိုးမိသျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ျပႆနာႏွင့္ တိုးေနရသည္။ အၿပိဳင္အေရြးခံရရန္ နာမည္စာရင္း သြင္းထားသူ မ်ားမွာ ဦးသိမ္းေမာင္၊ သာဓုႏွင့္ အျခားတစ္ဦး။
ထိုတစ္ဦးကလည္း လာျပန္ေခ်ေသးသည္။ သူသည္ အေရြးခံ တိုက္နယ္ ရပ္ကြက္တစ္ခုမွ သူႀကီးျဖစ္လ်က္ သူ႔မဲမ်ားကို သာဓုကို ေပးေစမည္။ သူကမူ ဟန္ေဆာင္ေလာက္သာ ေနမည္။ သူ႔ကို ေငြ ၁၅ဝဝ က်ပ္ ေပးပါဟု ေစ်းေခၚ သည္။ ေခါင္းခါလိုက္ေသာအခါ တစ္ရက္တျခား ေစ်းက်သြားသည္။ ၁ဝဝဝ က်ပ္၊ ၇၅ဝ က်ပ္၊ ေနာက္ဆံုး ၅ဝဝ က်ပ္ မေလွ်ာ့ႏိုင္ဟု ဆိုသည္။ သာဓုကမူ .
'ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး လာကိုမလာနဲ႔ေတာ့' ဟု ေအာ္ပစ္လုိက္ရသည္။
ျပႆနာကား ဤတြင္မရပ္ေသး။ တစ္ေန႔ေသာ ညေန ၆ နာရီခြဲေလာက္ ပုဇြန္ေတာင္ ျမဴလူႀကီးေဟာင္း ေဒၚတင္ေရာက္လာၿပီး 'ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥ အေရး ႀကီးေသာစကား ေျပာလို၍' ဟု လာေခၚသျဖင့္ (ေမာင္ဝဏၰတို႔ အေမႏွင့္လည္း ေဆြမ်ဳိးနီးစပ္ ေတာ္သူျဖစ္၏။) လက္ညႇိဳးညႊန္ရာ ကားေမာင္းခဲ့၍ ေရႊတိဂံုဘုရား အနီးသို႔ေရာက္မွ သာဓုက ေမးမိသည္။
'ဘယ္သြားမွာလဲ မမတင္'
'ေအး၊ ေမာင္ေဖသန္းကို အစ္ကိုႀကီးက ေတြ႕ခ်င္လို႔တဲ့'
'ဘယ္အစ္ကိုႀကီးပါလိမ့္'
'ေဒါက္တာ ဗေမာ္'
သာဓုလည္း ကားကို ဦးဘရီဇရပ္ေရွ႕တြင္ ထိုးရပ္လုိက္၏။ (ထိုစဥ္က လက္ဝဲေမာင္းစနစ္။)
'ႏို႔မမတင္ေျပာေတာ့ ျမဴေရြးပြဲကိစၥ တိုင္ပင္စရာ အေရးႀကီးလို႔ဆို'
'ေအးေလ၊ မင္း ေသခ်ာေပါက္ မႏိုင္ခ်င္ဘူးလား၊ ခုေရြးေကာက္ပြဲမွာ'
စကားအသြားအလာကို သာဓု ရိပ္မိၿပီ။ သို႔ေသာ္ တိတိက်က် သိလိုသည္ ႏွင့္ သာဓုက ေခါင္းညိတ္လိုက္၏။
'ဒီလိုေလ ေမာင္ေဖသန္းရဲ႕ မင္းေရးၿပီး ႐ိုက္ေဝတဲ့ ေၾကညာခ်က္ကို အစ္ကိုႀကီး ဖတ္ရေတာ့ 'ဒီသာဓုဆိုတာ ဘယ္သူလဲ' တဲ့။ ဦးေဖသန္းေခၚ စာေရး ဆရာ သာဓုဆိုၿပီး လက္မွတ္ထုိးထားေတာ့ သူမရွင္းဘူးထင္ပါရဲ႕၊ ဒါနဲ႔ မမတင္ က ကြၽန္မေမာင္ေတာ္တယ္လို႔ ေျပာေတာ့ အဲ အဲ အစ္ကိုႀကီးတပည့္ ေမာင္ၿမိဳင္ ကိုလည္း သူက စံုစမ္းခိုင္းထားတာကိုး'
မမတင္စကားမ်ား တစ္ဆက္တည္း ဇတ္စံုခင္းေန၍ ႐ႈပ္သြားေသာေၾကာင့္ သာဓုက ထပ္ေမးေသး၏။
'ဒီလုိ ဒီလို၊ ေမာင္ေဖသန္းရဲ႕ ေၾကညာခ်က္ဖတ္ၿပီး အစ္ကိုႀကီး ေဒါက္တာ ဘေမာ္က အေတာ္သေဘာက်ေနတာနဲ႔ ေမာင္ၿမိဳင္ (ယခု ေက်ာက္ကုန္းတြင္ေန သူ) ကို စံုစမ္းခိုင္းေတာ့ မမတင္ေရွ႕တင္ပဲ သူကေျပာတယ္၊ 'ကုန္ေစ်းတန္း သခင္ေဖသန္းဆိုတာ သူပဲဆိုေတာ့' အစ္ကိုႀကီးေလ သိပ္ဝမ္းသာသြားတယ္၊ဒါနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ မမတင္ကို အေခၚခိုင္းတာနဲ႔ ခု ထြက္လာတာပဲ'
စကားအသြားအလာကို ျခားျခားနားနား ရွင္းသြားၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ထပ္သိလုိေသးသည္ႏွင့္ . . .
'ေခၚခုိင္းၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ကို မဟာဗမာ ျမဴလူႀကီးေလာင္းအေနနဲ႔ အေရြးခံ ခိုင္းမယ္ ဆိုပါေတာ့' (မဟာဗမာအဖြဲ႕သည္ ေဒါက္တာဘေမာ္၏ ပါတီ)
'ေနဦး၊ မမတင္ ရွင္းျပဦးမယ္၊ ခု ေမာင္ေဖသန္း ၿပိဳင္ရမွာက သံုးေယာက္ ေနာ္၊ ဟို က်ားကူးကြက္သစ္ သူႀကီးဆိုတာက မဟာဗမာအေနနဲ႔ ကုန္က်စရိတ္ ပါ အစ္ကိုႀကီးက ေပးၿပီး အေရြးခံခိုင္းထားတာကြယ့္၊ ရွင္းပလား၊ အဲ တကယ္ လို႔ ေမာင္ေဖသန္းက ေဒါက္တာဗေမာ္နဲ႔ ေတြ႕ၿပီးလုိ႔ မဟာဗမာအေနနဲ႔ အေရြးခံ ဖုိ႔ သေဘာတူရင္ က်ားကူးကြက္သစ္သူႀကီးကို ႏုတ္ထြက္လႊာ တင္ခိုင္းလုိက္ မယ္တဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း သူနဲ႔ ပတ္သတ္သမွ် မဲဆႏၵေတြ ေမာင္ေဖသန္းရ ေအာင္ က်ိတ္ၿပီး ထည့္ခိုင္းဖို႔ အစီအစဥ္ရွိတယ္'
မျဖစ္ႏုိင္၊ လံုးဝမျဖစ္ႏုိင္၊ မူလကတည္းက ပါဝင္အေရြးခံလိုစိတ္ မရွိခဲ့ဘဲ ရပ္ကြက္ကေရာ သာဓု၏ စာ႐ႈပရိသတ္ကပါ တိုက္တြန္း၍ လက္ခံၿပီး 'တစ္သီး ပုဂၢလ' အမည္ျဖင့္ စီစဥ္ခဲ့သည္။ ယခုမွ မဟာဗမာ၏ ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေျပာင္းရမည္ဆိုေသာ္ ႏိုင္ငံေရးအရ ထုိထက္ ရွက္စရာေကာင္းေသာ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္သည္ ရွိႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။
'ဘာစဥ္းစားေနတာလဲကြယ့္၊ ေၾသာ္၊ တစ္ခုလည္း မွာလုိက္ေသးတယ္၊ သခင္ေဖသန္းကို ေျပာျပပါတဲ့၊ တစ္သီးပုဂၢလအေနနဲ႔ပဲ အေရြးခံၿပီး ေနာက္မွ ၾကည့္လုပ္တာေပါ့တဲ့၊ လိုအပ္တဲ့ အကူအညီ အကုန္ရမယ္၊ ခုေကာ မင္း ပိုက္ဆံ ဘယ္ေလာက္ကုန္ေနပလဲ၊ အဲဒါထက္မက ရေအာင္ မမတင္ ေျပာေပးမယ္ေလ'
ထိုစကားသည္ ေစာေစာက ေရးခဲ့သည့္ 'အင္ပို႔ လိုင္စင္ရမယ္' ဟူေသာျမႇဴလံုးကဲ့သို႔ ျဖစ္ေန႐ံုသာမက လူေကာင္းတစ္ေယာက္ကို သစၥေဖာက္သင္ေပး သည့္သေဘာမ်ဳိး အမ်ားဆံုး ပါေနေသာေၾကာင့္ . . .
'ေတာ္ပါေတာ့ မမတင္၊ ဒီကိစၥကေတာ့ လံုးလံုးမျဖစ္ႏိုင္ဘူး၊ ဆရာႀကီးကို လည္း ေျပာျပလိုက္ပါ၊ တစ္ေန႔ေသာအခါမွာ ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္ရမယ့္ ကိစၥေပၚရင္ အခ်ိန္အခါမေရြး ေခၚပါလို႔ေနာ္၊ ခုဟာကေတာ့ အေတာ္မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ပဲ မမတင္၊ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေစတနာ ေမတၲာနဲ႔ အေရြးခံခိုင္းတဲ့ လူထုကို ကြၽန္ေတာ္ မလိမ္ခ်င္ မညာခ်င္ မညစ္ပတ္ခ်င္ဘူးဗ်ာ'
မမတင္ ငိုင္သြားသည္၊ အေတာ္ၾကာေအာင္ စကားမေျပာႏိုင္ဘဲ ရွိေနစဥ္ သာဓုလည္း ကားကို ျပန္ေကြ႕ကာ ပုဇြန္ေတာင္ဘက္ ေမာင္းထြက္ခဲ့၏။ သူ႔အိမ္ ေရွ႕ေရာက္၍ ကားေပၚမွအဆင္းတြင္ . . .
'ေအးေလကြယ္၊ ဒီတစ္ညေတာ့ စဥ္းစားလိုက္ပါဦး၊ မနက္ျဖန္ ၁ဝ နာရီေလာက္ မမတင္ လာခဲ့ဦးမယ္'
'မျဖစ္ပါဘူး မမတင္၊ ႏိုင္ငံေရးမွာ တစ္သက္လံုး အၿငိအစြန္းမရွိခဲ့တာ ခုမွ ယုတ္မာရမယ္ဆိုရင္'
သို႔လွ်င္ဆက္၍ ဖ ဆ ပ လ မွ တစ္ေနရာေပးမည့္ ကိစၥပါ ေျပာျပလိုက္ရ ေသး၏။
ထုိျမဴေရြးပြဲတြင္ သာဓုက ၿမိဳကေတာ္ဝန္ေလာင္း ဦးသိမ္းေမာင္ ဖ ဆ ကို ၈၂ မဲျဖင့္ ကပ္႐ံႈးသြားသည္။ မၾကာမီ ဦးသိမ္းေမာင္လည္း ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ ျဖစ္ သြားသည္။
ထုိ႔ေနာက္ တစ္ႏွစ္သာသာ ၾကာေသာအခါ 'တပ္ထဲက ျမတ္ကိုကို' ဝတၳဳ ျဖင့္ သာဓုအား စာေပဗိမာန္ဆု ခ်ီးျမႇင့္သည့္အခမ္းအနားတြင္ ဦးသိမ္းေမာင္အား ေတြ႕ရသည္။
'ဒီမွာကိုသာဓု စာပဲေရးပါ၊ စာမ်ားမ်ားေရးပါ၊ ဒီျမဴေရြးပြဲတို႔ အမတ္ေရြးပြဲ တို႔၊ အိုဗ်ာ ဘာမွ ဝင္မလုပ္ပါနဲ႔'
သို႔ တံုးတိတိႀကီး ေျပာလိုက္ေသာေၾကာင့္ သာဓုပင္ ေယာင္ခ်ာခ်ာ ျဖစ္ သြားကာ အေၾကာင္းရင္းကို ရွင္းပါရန္ ေမတၲာရပ္လိုက္မွ . . .
'ခင္ဗ်ာ့စာေတြကို ကြၽန္ေတာ္လည္း ဖတ္တယ္၊ တစ္အိမ္လံုးလည္း ဖတ္ တယ္၊ သိပ္ႀကိဳက္တယ္၊ ရွင္းရွင္း ဝန္ခံမယ္ဗ်ာ၊ ကိုသာဓုကို ကြၽန္ေတာ္ ၾကည္ ညိဳတယ္၊ ကဲ ကဲ ဘယ္အထိ ေလးစားတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားေအာင္ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ျမဴေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက အမွန္အတိုင္းဆို ကြၽန္ေတာ္ ႐ံႈးတယ္၊ ခင္ဗ်ား က အျပတ္အသတ္ ႏိုင္တယ္'
'ေဟာဗ်ာ'
'အဲဒါပဲ၊ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ဖ ဆ ဆိုရွယ္ေတြက မဲလိမ္ မဲခိုး လုပ္လို႔ေပါ့၊ ႏို႔မို႔ရင္'
ဦးသိမ္းေမာင္လည္း ခပ္လွမ္းလွမ္းသို႔ သာဓုအား လက္ညႇိဳးညႊန္ျပရင္း . .
'သူ႔ကို သိသလား'
'သိတာေပါ့၊ ဟိုတုန္းက ႏိုင္ငံေရး လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြပဲ'
'သိပ္လည္တဲ့လူ ကိုသာဓု၊ သူ႔ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ႏိုင္တာ၊ ခင္ဗ်ားကေတာ့ အဲဒီေန႔က မဲ႐ံုနားမွာပဲ ရပ္ေနတာေနာ္၊ သူကေတာ့ ရဲေဘာ္ဝါေတြ အဲဒီတုန္းက စစ္ေျပးဒုကၡသည္စခန္းေလ၊ ၾကားမိဖူးမွာေပါ့၊ မလက္တိုရြာ ဒုကၡသည္ေတြကိုပါ ကားႀကီးကားငယ္နဲ႔ တင္လာၿပီး မဲမထည့္ရေသးတဲ့ နာမည္ေတြနဲ႔ အကုန္က်ဳံး ထည့္သြားတာပဲ'
သာဓု ပါးစပ္အေဟာင္းသာ ေငးေနမိ၏။ ဖ ဆ ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္တစ္ေယာက္ အေနႏွင့္ ဤစကားမ်ဳိး ေျပာထြက္လိမ့္မည္ မထင္မိ။
'အဲဒါေတြ ဦးသိရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရွက္မွာပဲေနာ္'
'အိုဗ်ာ၊ မ်က္ႏွာေတာင္ ဓားနဲ႔ လွီးပစ္ခ်င္တယ္'
'ႏို႔ ဘာျပဳလို႔ အေရြးခံေသးလဲ ဒါျဖင့္'
'အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း သူတို႔နဲ႔ မကင္းႏိုင္ေသးဘူးေလ၊ ထမင္း အုိးကလဲ အကြဲမခံႏိုင္ေသးေတာ့၊ အင္း သားေတြ သမီးေတြ၊ ခုေတာ့ ေတာ္ပါၿပီ ဗ်ာ၊ ဒါေနာက္ဆံုးပဲ၊ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ဘာမွ ဒီလိုမသန္႔ရွင္းတာေတြ မလုပ္ေတာ့ ဘူး၊ ကြၽန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီ'
သာဓု ဘာျပန္ေျပာရမည္ကို မသိ၊ အကယ္တိ သူသာ ဆက္၍ ဖ ဆ တို႔ ႏွင့္ လက္တြဲသြားမည္ဆိုက သူ႔ပညာအရည္အေသြးႏွင့္ဆိုက ဝန္ႀကီးအထိ ေမွ်ာ္ လင့္ခ်က္ရွိသည္သာ ျဖစ္၏။
'အမွန္ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း သူမ်ားေတြ တိုက္တြန္းၿပီး အတင္း လက္မွတ္ထိုးခိုင္းလို႔ အားနာတာနဲ႔'
'မလုပ္နဲ႔ေတာ့ ကိုသာဓု၊ ခင္ဗ်ားကို ေစတနာ ဆႏၵမဲအားကိုးနဲ႔သာ လုပ္ရင္ သူတုိ႔ေခတ္မွာ တစ္သက္လံုး မႏိုင္ဘူး၊ အဲ ခုနက စကားေတာင္ က်န္ေနေသး တယ္၊ မလက္တို ဒုကၡသည္တုိ႔၊ ရဲေဘာ္ဝါတို႔ရဲ႕ မဲနဲ႔တင္ စိတ္မခ်ရလို႔ ခင္ဗ်ား မဲပံုးကို ဖင္ကေန ဝက္အူလွည့္နဲ႔ ဖြင့္ခိုးၿပီး ကြၽန္ေတာ့္မဲပံုထဲ ထည့္ၾကရေသး သတဲ့၊ အဲဒါကိုမ်ားဗ်ာ ဧရာမ စြန္စားခန္းေတြ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းေတြ က်ေနတာပဲ၊ ကြၽန္ေတာ့္ ဆီလာၿပီး အားပါးတရ ေျပာၾကေသးတယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ ျဖင့္ ရွက္လြန္းလို႔'
ဦးသိမ္းေမာင္ ေျပာျပမွပင္ မဲပံုးကို သံႏွင့္မလုပ္ဘဲ သစ္သားေသတၲာ သံုး သည္မွာ 'ဝက္အူလွည့္' အားကိုးဟု သာဓု နားလည္လိုက္ရေတာ့၏။ အစ္ကိုႀကီး ဦးသိမ္းေမာင္အားလည္း ေနာင္တြင္ စာေပကိုသာ နာနာဖိေရးေတာ့မည္ျဖစ္ ေၾကာင္း ဝန္ခံလိုက္ရ၏။
ဆုေပးပြဲၿပီး၍ အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ သားလတ္ ဗလႀကီး (သုေမာင္)ကို ေခ်ာ့သိပ္ေနေသာ သူ႔ႀကီးေတာ္ ေဒၚသိန္းသိန္းက . . .
'ဟဲ့၊ သာဓု၊ မင္းေနေကာင္းရဲ႕လား'
'ေကာင္းပါတယ္ သိန္းသိန္းရဲ႕၊ ဘာျပဳလို႔လဲ'
'ဟယ္၊ မင့္ၾကည့္ရတာ စာေပဗိမာန္ဆု ရလာတာနဲ႔မတူ၊ ရႊင္ရႊင္ပ်ပ်လည္း မရွိ၊ ဘာေတြ ဘယ္သူနဲ႔ ဘုက်လာျပန္သလဲ'
မွန္၏။ သာဓုမွာ စာေပဆုထက္ အေလးအနက္ထား၍ စဥ္းစားလာသည့္ အေၾကာင္းရင္းကား . . .
၁။ ေဒါက္တာဗေမာ္ ေငြကုန္ခံ၍ မဟာဗမာ ျမဴလူႀကီးေလာင္း အျဖစ္ အေရြးခံခိုင္းသူ က်ားကူးသူႀကီးက သူလိုခ်င္ေသာ ေငြရလွ်င္ သူ႔မဲမ်ားကို သာဓု ကို က်ိတ္၍ခြဲေပးမည္။ ျမဴလူႀကီးအျဖစ္ထက္ ေငြကိုလိုခ်င္ေနသည္။
၂။ ဦးသိမ္းေမာင္ကား ဖ ဆ၏ ျမဴလူႀကီးေလာင္း ျဖစ္သည္။ အေရြးလည္း ခံရသည္။ ထိပ္ဆံုး ျမိဳ႕ေတာ္ဝန္လည္း ျဖစ္ေနသည္။ သို႔တုိင္ေအာင္ လိမ္ ညာ ညစ္ပတ္၍ ရေသာမဲႏွင့္ တက္ခဲ့ရေသာေၾကာင့္ သူရွက္ေနသည္။ ဖ ဆ ကလိမ္ က်မႈမ်ား ဖြင့္ထုတ္ျပသည္။ ေနာင္ေသာအခါ ဤလိုအ႐ႈပ္မ်ားတြင္ သူပါဝင္ေတာ့မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
ဤႏွစ္လီကို ေတြးရင္း ျပန္လာေသာေၾကာင့္ ထုိအေရး၏ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈ ျဖင့္ သာဓုမ်က္ႏွာ၌ မည္သို႔ျဖစ္ေနသည္ကိုကား သာဓုလည္း မသိ။
သာဓု
(သာဓု လူ၀ါး၀တယ္ စာအုပ္မွ)
တစ္ေၾကာ႔ျပန္လာအုံးမွာလား ယတ္ေတာ
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က်ခံေနရတာေတာင္ ျပသနာေကာင္က အိမ္အေပၚထိတက္လာလုိ႔ ေဒၚစုကုိ သိကၡခ်ခ်င္ေနတဲ႔ နအဖအဖုိ႔ အကြက္ေကာင္းမိၿပီး ေဒၚစုႏွင္႔အတူ အတူေနထုိင္ေစာင္႔ေရွာက္ေနတဲ႔ ေဒၚခင္၀င္းႏွင္႔ သမီး မ၀င္းမမဦးတုိ႔ကုိ ႏုိင္ငံေတာ္အား ေႏွာင္႔ယွက္ဖ်က္ဆီးလုိ သူမ်ားအား ကာကြယ္သည္႔ ဥပေဒႀကီးကုိ အေၾကာင္းျပၿပီး ပုဒ္မ၂၂ နဲ႔ တရားစြဲဆုိုိၿပီး အင္းစိန္ေထာင္ထဲ အပုိ႔ခံခဲ႔ရၿပီး သတင္းစာေတြမွာ အပုတ္ခ်ေရးသားခဲ႔ၾကေပမယ္႔ အင္းယားကန္ကုိ ေရကူးၿပီး ေဒၚစုအိမ္ကုိ ခုိး၀င္တဲ႔ ယတ္ေတာတစ္ေယာက္ကုိျဖင္႔ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ေႏွာင္႔ယွက္ဖ်က္ဆီးလုိသူ မ်ားအား ကာကြယ္သည္႔ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၂/၁၀၉ ၊ ကန္႔သတ္နယ္ေျမကုိ က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္မွူႏွင္႔ ျမဴနီစပယ္ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၂၈၊ လူ၀င္မူႀကီးၾကပ္ေရး ဥပေဒ ၂၃(က)တုိ႔ႏွင္႔ တရားစြဲ ဖမ္းဆီးေပမယ္႔ ယတ္ေတာတေယာက္ ရက္သတၱပတ္အတြင္းမွာ ျပန္လည္လႊတ္ေျမာက္ခံ ခဲ႔ရၿပီး ျပည္ေတာ္ကုိ ေခ်ာေမာစြာ ျပန္ႏုိင္ခြင္႔ရခဲ႔တာေတြဟာ အံၾသစရာေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး၊ နအဖအာဏာပုိင္ ေတြရဲ႕ သေဘာကုိက စူးေပၚဖက္က်လည္း ဖက္ေပါက္ရမယ္၊ ဖက္ေပၚစူးက်လည္း ဖက္ဘဲေပါက္ ေစခ်င္တာကုိး
ျပည္ေတာ္ျပန္ ယတ္ေတာႏွင္႔ပတ္သက္တဲ႔ မီဒီယာသတင္းေတြမွာ သူေျပာခဲ႔တဲ႔ သူ႔ အေၾကာင္းေတြထဲက တခ်ဳိ႔ကေတာ႔ သူဟာမီဇူရီ ျပည္နယ္၊ စဖရီးမွာရွိတဲ႔ သစ္ေတာသကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးျဖစ္တယ္လုိ႔ဆုိေပမယ္႔ အဲဒီသကၠသုိ္လ္ကေတာ႔ ယတ္ေတာအမည္နဲ႔ သူတုိ႔ ေက်ာင္းမွာတက္ခဲ႔ဘူးတဲ႔ စာရင္းမရွိသလုိ ဘြဲ႔ရၿ႔ပီးသြားတဲ႔ လူစာရင္းမွာလည္းမေတြ႔ခဲ႔ရပါလုိ႕ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိခဲ႔တယ္၊ နအဖအလုိေတာ္က် ထုတ္ေ၀ေနတဲ႔ ျပည္တြင္းသတင္းေတြမွာေတာ႔ ယတ္ေတာဟာ ေဒၚစုအိမ္ကုိ ႏွစ္ရက္ၾကာ ေရကူး၀င္ေရာက္ရတယ္လုိ႔ ဆုိထားေပမယ္႔ ယတ္ေတာလက္ရွိဇႏွီးကေတာ႔ ယတ္ေတာဟာ ပန္းနာရင္က်ပ္ ေ၀ဒနာသည္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာျပသြားတာေတြဟာ နအဖလိမ္ေနသည္၊ ယတ္ေတာလည္းလိမ္ေနသည္လုိ႔ ေျပာရမွာပါဘဲ၊
ဂၽြန္၀ီလ်ံ ယတ္ေတာ ဟာ ျမန္မာျပည္ကုိ ႏွစ္ေခါက္တိတိ သြားေရာက္ခဲ႔ၿပီးသူျဖစ္ၿပီး ႏွစ္ၾကိမ္စလုံး ေဒၚစု အိမ္ကုိ အေရာက္သြားခဲ႔ၿပီး ေတြ႔ဖုိ႔ ႀကံစည္ခဲ႔သူျဖစ္ပါသည္၊ ယခုလည္း ခရစ္ယာန္ ဘာသာေရးဂုိဏ္းတခုျဖစ္သည္႔ မုိမန္ဂုိဏ္း၀င္ ယတ္ေတာတစ္ေယာက္ ျမန္မာျပည္သုိ႕ ခရစ္ယာန္ သာသနာျပဳ မစ္ရွင္အျဖစ္ ၀င္ေရာက္ရန္အတြက္ စာရင္းေပးသြင္းထားၿပီးျဖစ္သည္။ စစ္အာဏာပုိင္ေတြ ဗြီဇာေပးမေပး စဥ္းစားစရာမလုိ ယတ္ေတာတစ္ေယာက္ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ၀င္ခြင္႔ရမည္ဆုိပါက ေဒၚစုအား ေနာက္ထပ္ေတြ႕ႀကဳံရန္ ႀကိဳးစားဦးမည္ျဖစ္သည္၊ ယတ္ေတာ၏ ျမန္မာျပည္ သြားသည္႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိက ေဒၚစုအားေတြ႔ဆုံႏုိင္ခြင္႔ ရေရးသာ အဓိက ျဖစ္ေတာ႔သည္။ ယတ္ေတာတစ္ေယာက္ သူျပဳစုေနတယ္ဆုိတဲ႔ စိတ္ပညာစာတန္းအတြက္ ေဒၚစုအားေတြ႔ဆုံႏုိင္ရန္ ႀကိဳးးစားေနသည္ဘဲ ျဖစ္ေစ၊ မီဒီယာေတြမွာ နာမည္ႀကီးခ်င္သည္႔ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ ငေပါတေကာင္ဘဲျဖစ္ေစ၊ နအဖစစ္အာဏာပုိင္ေတြနဲ႔ အက်ဳိးတူ ပူးေပါင္းၿပီး ေဒၚစုအား သိကၡာခ်ခ်င္လုိ႔ဘဲျဖစ္ေစ ထပ္မံေတြ႕ဆုံရန္ ႀကိဳးးစားမည္ဆုိပါက ယတ္ေတာတစ္ေယာက္ကေတာ႔ျဖင္႔ ဘာမွမျဖစ္ၿပီ ေဒၚစုတစ္ေယာက္ကုိ ေတာ႔ျဖင္႔ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ဥပေဒခ်ဳိးေဖာက္သည္၊ ႏုိင္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမည္႔အႏၱရယ္ရွိသည္ဆုိၿပီး ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ပုဒ္မေတြတပ္မည္။ ပထမအႀကိမ္ေတာ႔ ခြင္႔လႊတ္ထားသည္ ဒုတိယအႀကိမ္ေတာ႔ ခြင္႔မလႊတ္ေတာ႔ဟု ဆုိကာ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ႏုိင္သည္မဟုတ္ပါေလာ။
ဒီေတာ႕ကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္(ႏုိဗယ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္)အား ကာကြယ္ၾကရမည္မွာ အားလုံး၏ တာ၀န္ပင္ျဖစ္သည္။ ယတ္ေတာတစ္ေယာက္ ျမန္မာျပည္၀င္ခြင္႔ မရေရးအတြက္ ၀ုိင္း၀န္းႀကိဳးပမ္း ၾကဖုိ႔လုိသည္။ ျပည္တြင္းကလူေတြက ဒီကိစၥကုိ လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ အလွမ္းေ၀းေနသည္၊ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာ႔ဒီမုိကေရစီအေရး လွုပ္ရွားေနသူ ၊ ေဒၚစုအားခ်စ္ခင္ေလးစားသူမွန္သမွ် သက္ဆုိင္ရာ အေမရိကန္အစုိးရႏွင္႔ ဘာသာေရးအဖြဲ႕က တာ၀န္ရွိသူေတြကုိ စုံစမ္းၿပီး ဒီကိစၥကုိ တားဆီးဖုိ႔လုိအပ္ေနၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ………..
ကမာနီလာ
( တားဆီးဖုိ႔ဆုိတာနဲ႔ ျမန္မာသံရုံးေရွ႕ ခ်ီတက္ဆႏၵျပခုိင္းသည္မဟုတ္ပါ၊ တခ်ဳိ႕ေတြက ဆန္႔က်င္တာတုိ႔၊ တားဆီးက်တုိ႔ေျပာလုိက္တာနဲ႕ ျမန္မာသံရုံးေရွ႕ဘဲ ေရာက္ေရာက္ေနတတ္ၾကလုိ႔ ပါ၊ )
ေမလထုတ္ နအဖသတင္းစာပါ ဂၽြန္၀ီလီယံ ယတ္ေတာ ကုိယ္ေရးရာဇ၀င္
၁။ အမည္ - John William Yettaw
၂။ အျခားအမည္ - မရွိ
၃။ အသက္/ ေမြးသကၠရာဇ္- ၆ရက္၊၉လ၊ ၁၉၅၅(၅၅ႏွစ္)
၅။ အရပ္အျမင့္ - ၅ ေပ၊ ၁၀ လက္မ
၆။ ကုိယ္အေလးခ်ိန္ - ၂၂၀ ေပါင္
၇။ ေမြးဖြားရာ ဇာတိ - Detroit Michigan
၈။ မွတ္ပုံတင္အမွတ္ -P.P. No. 439767722/24.8.2008/EV/T (ကမၻာလွည္႔ဗြီဇာ)
၉။ ပညာအရည္အခ်င္း - Ph.D. (Psychology တက္ေရာက္ဆဲ)
၁၀။ အလုပ္အကုိင္ - Student Clinical Psychology, Forest Institute
၁၁။ ေနရပ္လိပ္စာ အျပည့္အစုံ - 31158, Deta Road, Falcon, Missouri (65470)
၁၂။ မိဘအမည္/ အလုပ္အကုိင္ - (ဘ) Jerome William Yettaw (Engineer,
၁၉၈၃ ကၾယ္လၾန္) ေနရပ္လိပ္စာ (မိ) Eizabeth Bouchop Fogo (၁၉၇၈ ကြယ္လြန္)
၁၃။ ဇနီးအမည္/အလုပ္အကုိင္ - Betty Yettaw (မွီခုိ) ေနရပ္လိပ္စာ အတူေန
၁၄။ ပါ၀င္ခဲ႔သည္႔ အဖြဲ႔အစည္း စစ္မွူထမ္း ၂ ႏွစ္လုပ္ကုိင္ဖူးသည္ ။
